IPPB1/415-422/07-4/AŻ
Interpretacja indywidualna2008-03-10Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Teza
kwota zapłacona syndykowi tytułem ugody sądowej nie stanowi kosztów uzyskania przychodówPełna treść interpretacji
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2007 r. (data wpływu 26 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty zapłaconej Syndykowi tytułem ugody sądowej, uzupełnionym pismem (data nadania 26 lutego 2008, data wpływu 28 lutego 2008 r.) złożonym na wezwanie Nr IPPB1/415-422/07-4/AŻ z dnia 30 stycznia 2008 r. (data nadania 1 lutego 2008 r., data doręczenia 20 lutego 2008 r.) - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty zapłaconej Syndykowi tytułem ugody sądowej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni prowadzi – własną (jako osoba fizyczna), jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na budowie i sprzedaży mieszkań. Dnia 3 września 1999 r. dokonała aktem notarialnym zakupu działek gruntów od spółki cywilnej „X”, której również była współwłaścicielką. Drugim współwłaścicielem spółki cywilnej był Pan „Y”. Przed zakupem, działki wpisane były do ksiąg wieczystych jako własność na prawach współwłasności łącznej Wnioskodawczyni i Pana „Y” jako wspólników spółki cywilnej „X”. Po zakupie stały się wyłączną własnością Wnioskodawczyni, która wybudowała na tych działkach mieszkania przeznaczone do sprzedaży. Działki mieszczą się w …. W dniu ……2002 r. Syndyk Masy Upadłości „Z” Spółki Akcyjnej w upadłości będącej wierzycielem Pana „Y”, wniósł do Sądu Okręgowego w … pozew o uznanie umowy sprzedaży powyżej wymienionej nieruchomości składającej się z niezabudowanych działek w …, za bezskuteczną wobec Wnioskodawczyni oraz o zabezpieczenie powództwa poprzez zakazanie zbywania lub obciążania wymienionych działek. W tej sytuacji z uwagi na fakt poniesienia już bardzo dużych kosztów związanych z budową mieszkań do sprzedaży na wymienionych działkach, Wnioskodawczyni zawarła z Syndykiem ugodę, w której zobowiązała się zapłacić na jego rzecz kwotę ….. zł w terminie do dnia ….. 2007 r. Płatności tej dokonała. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawczyni postąpiła prawidłowo zaliczając do kosztów uzyskania przychodów kwotę …..,- zł zapłaconą Syndykowi tytułem ugody sądowej? Zdaniem Wnioskodawczyni postąpiła prawidłowo zaliczając kwotę …....,- zł do kosztów uzyskania przychodów, bowiem art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznaje za koszty uzyskania przychodów koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Opisana sytuacja wymagała szybkiego rozwiązania z uwagi na poniesienie kosztów związanych z budową mieszkań do sprzedaży na wymienionych działkach oraz wnioskiem Syndyka o zabezpieczenie powództwa polegającym na zakazie zbywania lub obciążania wskazanych nieruchomości. Zakaz ten powodował, że nie mogła uzyskać żadnego przychodu mimo tego, że poniosła koszty z tytułu zabudowy działek, do chwili zakończenia postępowania sądowego, co spowodowałoby Jej bankructwo. Jedynym sposobem uniknięcia skutków zabezpieczenia było szybkie zawarcie ugody sądowej. Ugodę zawarła w celu osiągnięcia przychodu i równocześnie nie utracenia źródła przychodu. Sytuacja taka nie jest wymieniona w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym Wnioskodawczyni uważa, że poniesione z tego tytułu koszty będą stanowiły koszty uzyskania przychodów. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje. Instytucja ugody została uregulowana w art. 917-918 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 917 K.c. - przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący dopiero powstać. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem o możliwości zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów decyduje łączne spełnienie dwóch przesłanek: poniesione są one w celu osiągnięcia przychodów podatkowych lub zachowania albo zabezpieczenia źródła tych przychodów, nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Zgodnie z art. 527 § 1 Kodeksu cywilnego, gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć. Przepis § 4 art. 527 Kodeksu cywilnego stanowi, że jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli korzyść majątkową uzyskał przedsiębiorca pozostający z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych, domniemywa się, że było mu wiadome, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Powyższe unormowania pozwalają na stwierdzenie, iż dokonując zakupu przedmiotowych działek Wnioskodawczyni, jako osoba prowadząca działalność gospodarczą winna dołożyć należytej staranności przy dokonywaniu czynności prawnej jaką było kupno nieruchomości - przewidzieć możliwość dochodzenia przez wierzycieli Jej wspólnika roszczeń w drodze egzekucji z Jego majątku (również tego, który został zbyty w drodze sprzedaży). Ponadto z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że pozew o uznanie umowy sprzedaży nieruchomości za bezskuteczną został wniesiony przez syndyka w dniu ….. 2002 r. Zatem Wnioskodawczyni już w 2002 r. powzięła wiadomość, że działki są przedmiotem pozwu o zabezpieczenie powództwa poprzez zakazanie ich zbywania lub obciążania. Ryzykowne było więc ponoszenie nakładów na inwestycje związane z budową mieszkań do sprzedaży. Należało liczyć się z tym, iż rozstrzygnięcie sądu może być niekorzystne dla Wnioskodawczyni. Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten w sposób bezpośredni lub pośredni przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Konstrukcja kosztów uzyskania przychodów oparta jest na swoistej klauzuli generalnej, zgodnie z którą podatnik ma możliwość odliczania dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika o wpływie poniesionego wydatku na osiągnięcie przyszłego przychodu. Zapłata syndykowi kwoty ….,- zł wynikającej z ugody finalizującej kilkuletni spór sądowy w świetle przytoczonych wyżej obowiązujących przepisów nie może być uznana za koszt związany bezpośrednio ani pośrednio z uzyskaniem przychodów. Nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów opłaty, których zapłata jest bezpośrednią konsekwencją niedochowania należytej staranności przez podatnika, i których mógł on uniknąć, gdyby w odpowiednim czasie podjął racjonalne działania. Reasumując, kwota zapłacona syndykowi tytułem ugody sądowej nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.
Powołane przepisy
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22
Słowa kluczowe
koszt-koszty uzyskania przychodówugody-ugoda sądowazwiązki-związek przyczynowo-skutkowy
Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło (Eureka)