IPPB1/415-632/14-4/MT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2014 r. (data wpływu 2 czerwca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 lipca 2014 r. (data nadania 16 lipca 2014 r., data wpływu 18 lipca 2014 r.) złożonym na wezwanie Nr IPPB1/415-632/14-2/MT, IPPB2/436-281/14-2/AF z dnia 9 lipca 2014 r. (data nadania 9 lipca 2014 r., data doręczenia 14 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości towarów handlowych otrzymanych w formie darowizny – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości towarów handlowych otrzymanych w formie darowizny. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca zamierza objąć w drodze darowizny całe przedsiębiorstwo swojego ojca, który prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej sprzętu audiowizualnego, sprzedaży hurtowej i detalicznej motocykli, komputerów, elektrycznego sprzętu gospodarstwa, mebli, sprzętu oświetleniowego i pozostałych artykułów użytku domowego, działalność wspomagającą usługi finansowe, jak również wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Działalność ojca Wnioskodawcy opodatkowana jest podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych, ojciec prowadzi książkę przychodów i rozchodów, zarejestrowanym dla potrzeb podatku od towarów i usług. Ojciec Wnioskodawcy zlikwiduje prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo następnego dnia po przekazaniu go Wnioskodawcy. Wnioskodawca otworzy własną działalność gospodarczą przed likwidacją działalności gospodarczej przez ojca. Przedsiębiorstwo będące przedmiotem zbycia prowadzone jest w lokalu będącym własnością ojca Wnioskodawcy. Składnikami przedsiębiorstwa są; środki trwałe (nieruchomości i ruchomości), wyposażenie przedsiębiorstwa (regały, półki sklepowe), pracownicy, towary handlowe, dokumenty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, należności i zobowiązania, baza klientów. Przedmiot zbycia stanowi całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Pismem z dnia 17 lipca 2014 r. (data wpływu 18 lipca 2014 r.) Wnioskodawca doprecyzował opis zdarzenia przyszłego o informację, że po przekazaniu przedsiębiorstwa w drodze darowizny będzie prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy nieodpłatne przekazanie majątku przedsiębiorstwa spowoduje obowiązek uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych bądź podatku od spadku i darowizn? Czy przeniesione z przedsiębiorstwa ojca do przedsiębiorstwa syna towary handlowe będą kosztem uzyskania przychodu w przedsiębiorstwie syna? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 2. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 2. W związku z przeniesieniem wartości towarów handlowych z przedsiębiorstwa ojca do przedsiębiorstwa syna (Wnioskodawcy), będą one kosztem uzyskania przychodu w przedsiębiorstwie syna (Wnioskodawcy). W przedsiębiorstwie syna (Wnioskodawcy) wystąpią przychody ze sprzedaży towarów, zatem wystąpi związek poniesionych kosztów z uzyskanymi przychodami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późń. zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki: musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, musi być należycie udokumentowany. Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca otrzyma w drodze darowizny od ojca przedsiębiorstwo. W ramach tego przedsiębiorstwa otrzyma m.in. towary handlowe. Z przeanalizowanych regulacji prawnych wynika, że przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, że musi wydatek ten zostać poniesiony przez podatnika. Biorąc powyższy zapis pod uwagę stwierdzić należy, że skoro nabycie towarów handlowych, nastąpiło w drodze darowizny (nieodpłatnie) – to ich wartość nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie została spełniona jedna z przesłanek wynikająca z ww. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wymóg poniesienia kosztu. Według definicji „kosztu” zawartej w Słowniku języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN, pojęcie to oznacza – sumę pieniędzy wydatkowanej na kupno lub opłacenie czegoś, natomiast definicja „kosztów” z tegoż słownika oznacza – nakłady, wydatki poniesione przez przedsiębiorstwo w celu wytworzenia (nabycia) określonego produktu. W sytuacji opisanej we wniosku, nabycie towaru handlowego w drodze darowizny – nie miało charakteru odpłatnego, nie można więc mówić o „poniesieniu kosztu”. Z tego względu – przy tym sposobie nabycia – brak odpłatności decyduje o niemożności zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wartości przedmiotowego towaru. Zatem mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż skoro nabycie towarów handlowych nastąpi w drodze darowizny (nieodpłatnie) – to wartość przedmiotowych towarów handlowych nie będzie mogła być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie zostanie spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, tj. wymóg poniesienia kosztu. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Płocku Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.