IPPB2/436-475/13-4/MZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 06.09.2013 r. (data wpływu 09.09.2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29.10.2013 r. (data nadania 30.10,.2013 r., data wpływu 04.11.2013 r.) na wezwanie z dnia 22.10.2013 r. Nr IPPB2/436-475/13-2/MZ (data nadania 22.10.2013 r., data doręczenia 24.10.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego wycofania z majątku spółki jawnej nieruchomości i przekazania jej do prywatnych majątków wspólników w częściach odpowiadających ich udziałom w majątku spółki - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 09.09.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego wycofania z majątku spółki jawnej nieruchomości i przekazania jej do prywatnych majątków wspólników w częściach odpowiadających ich udziałom w majątku spółki. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca Waldemar R. jest wspólnikiem spółki A. spółka jawna (dalej: „Spółka”). Na mocy aktu notarialnego z dnia 3 grudnia 2004 r. ówcześni wspólnicy Spółki Waldemar R. i Tadeusz L. wnieśli do Spółki tytułem aportu przysługujące każdemu z nich udziały w prawie własności dwóch nieruchomości: zabudowanej oraz niezabudowanej, obydwie z nich położone są w W. Na skutek tego przeniesienia Spółka stała się ich jedynym właścicielem. Wraz z wniesieniem aportu w postaci nieruchomości zwiększeniu uległ udział kapitałowy tychże wspólników odpowiednio do wartości wynoszonego przez każdego z nich aportu. Operacja wniesienia nieruchomości do Spółki nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, w związku z czym Spółka nie odliczyła podatku VAT od otrzymanego aportu. W 2010 r. do spółki przystąpiła Bożena R. żona Wnioskodawcy, wnosząc niewielki udział w wysokości 1 000 zł. W tym samym roku ze Spółki wystąpił Tadeusz L. i nastąpiło rozliczenie jego udziału kapitałowego. W chwili obecnej w Spółce pozostaje dwóch wspólników Wnioskodawca Waldemar R. i Bożena R. Obecnie na mocy uchwały, wspólnicy zamierzają wycofać ze Spółki jedną z nieruchomości - nieruchomość niezabudowaną wniesioną aportem do Spółki przez Waldemara R. i Tadeusza L. na mocy aktu notarialnego z dnia 3 grudnia 2004 r., znajdującą się w ewidencji środków trwałych Spółki i nieamortyzowaną przez Spółkę (dalej: „Nieruchomość”). Wycofanie Nieruchomości odbędzie się na zasadzie nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości z majątku Spółki do majątków wspólników tej spółki. W ten sposób wspólnicy nabędą udziały we współwłasności wycofywanej nieruchomości. Wysokość udziałów we współwłasności nieruchomości przypadających poszczególnym wspólnikom odpowiadać będzie udziałom w jakich uczestniczą oni w majątku Spółki, tj. Wnioskodawca Waldemar R. otrzyma udział wynoszący 99%, natomiast Bożena R. udział w wysokości 1%. Pismem z dnia 22.10.2013 r. Nr IPPB2/436-475/13-2/MZ wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez: przeformułowanie pytania nr 3 na pytanie dotyczące tylko i wyłącznie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, które winno być powiązane z przedstawionym zdarzeniem przyszłym i zadanym pytaniem. Należy wskazać, iż zadane we wniosku pytanie nr 3 nie dotyczy zasadniczo przepisów prawa podatkowego, ale rozstrzygnięcia co do klasyfikacji czynności cywilnoprawnej. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy nieodpłatne wycofanie z majątku spółki jawnej nieruchomości i przekazanie jej do prywatnych majątków wspólników, niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w ten sposób, że wspólnicy staną się współwłaścicielami przekazanej nieruchomości w udziałach odpowiadających udziałom poszczególnych wspólników w majątku spółki generować będzie dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy w związku z przeprowadzeniem operacji wycofania nieruchomości z majątku spółki na rzecz wspólników powstanie po stronie Spółki obowiązek opodatkowania tej czynności podatkiem VAT? Czy nieodpłatne wycofanie z majątku spółki jawnej nieruchomości i przekazanie jej do prywatnych majątków wspólników w częściach odpowiadających ich udziałom w majątku spółki, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn? Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Zdaniem Wnioskodawcy, wycofanie nieruchomości z majątku spółki jawnej i przekazanie jej na prywatne potrzeby Wnioskodawcy i drugiego wspólnika do ich majątków prywatnych na podstawie uchwały nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (dalej: u.p.s.d.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego; darowizny, polecenia darczyńcy; zasiedzenia; nieodpłatnego zniesienia współwłasności; zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu; nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności. Ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa grancie przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko nabycie i to takie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny. Wycofanie nieruchomości z majątku spółki jawnej i przekazanie jej na prywatne potrzeby Wnioskodawcy i drugiego wspólnika nie stanowi niewątpliwie czynności wymienionej w punktach 1 oraz 3-6 powyżej. Z powołanego powyżej przepisu art. 1 ust. 1 u.p.s.d. wynika, że podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych, m.in. tytułem darowizny. Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego. Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: k.c.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Natomiast z treści art. 890 § 1 K.c. wynika, iż oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron (art. 890 § 2 Kodeksu cywilnego). Ponieważ wycofanie składnika majątku spółki jawnej nastąpi na mocy jednomyślnej uchwały wspólników o przekazaniu przedmiotowej nieruchomości na potrzeby własne wspólników czynność ta nie będzie wyczerpywała znamion umowy darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Skoro więc planowana czynność nieodpłatnego przekazania przez spółkę osobową nieruchomości wspólnikom na ich cele osobiste nie przyjmie formy darowizny, to wskazana czynność nie będzie podlegała ustawie o podatku od spadków i darowizn, gdyż z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, iż przedmiotowa czynność przyjmie którykolwiek tytuł z wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Podatkowi od spadków i darowizn podlegają bowiem jedynie czynności enumeratywnie wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy, a wśród nich ustawodawca nie wymienił czynności opisanej we wniosku. Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 5 lipca 2013 r. o sygnaturze: IPTPB2/436-37/13-4/KK. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanej interpretacji w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, iż co do zasady wiąże ona w sprawie, w której została wydana i nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowi podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.