IPPB3/423-546/13-2/GJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15.07.2013r. (data wpływu 25.07.2013r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25.07.2013r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe Spółka jest importerem i dystrybutorem elektronarzędzi oraz drobnego wyposażenia i akcesoriów budowlanych. Spółka odsprzedaje nabyte urządzenia, wyposażenie i akcesoria do polskich odbiorców głównie dużych marketów budowlanych, udzielając w oparciu o art. 577 Kodeksu cywilnego gwarancji na te towary. Uprawnionymi z tytułu gwarancji mogą być zarówno w/w markety budowlane, jak i zaopatrujące się w nich firmy oraz konsumenci. Do przeprowadzenia napraw gwarancyjnych Spółka zużywa części zamienne otrzymywane od swoich dostawców. Części te otrzymywane są bez dodatkowej płatności ze strony Spółki, dostawcy zobowiązani są do ich dostarczania w ramach ceny płaconej przez Spółkę za nabywane od nich towary. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy otrzymywanie bez dodatkowej odpłatności od dostawców w/w części zamiennych, wydawanych/zużywanych następnie w ramach napraw gwarancyjnych wykonywanych przez Spółkę, powoduje po jej stronie powstanie przychodu podatkowego z tytułu uzyskania nieodpłatnego czy też częściowo nieodpłatnego świadczenia w przypadku, gdy do dostarczenia tych części dostawcy zobowiązani są w ramach uiszczonej przez Spółkę ceny za nabywane od nich towary? Zdaniem Spółki: Spółka stoi na stanowisku, zgodnie z którym otrzymywanie bez dodatkowej odpłatności od dostawców w/w części zamiennych, wydawanych/zużywanych następnie w ramach napraw gwarancyjnych wykonywanych przez Spółkę, nie powoduje po jej stronie powstania przychodu podatkowego z tytułu uzyskania nieodpłatnego czy częściowo nieodpłatnego świadczenia w przypadku, gdy do dostarczenia tych części dostawcy zobowiązani są w ramach uiszczonej przez Spółkę ceny za nabywane od nich towary. Zdaniem Spółki, aby można mówić o powstaniu przychodu z tytułu uzyskania nieodpłatnego lub częściowo nieodpłatnego świadczenia, otrzymanie części zamiennych musiałoby nastąpić bez świadczenia wzajemnego po stronie Spółki W opisanym przypadku Spółka dokonała jednak świadczenia na rzecz dostawców, płacąc cenę określoną w zawartej umowie kupna-sprzedaży. Cena ta obejmowała, zgodnie z wolą stron urnowy, dwa świadczenia: dostawę towaru, dostawę części zamiennych -jako świadczenie warunkowe, realizowane w ramach z góry określonej w umowie ceny w przypadku, gdyby towar wymagał naprawy w okresie gwarancji. W związku z powyższym dostawa przedmiotowych części zamiennych miała charakter odpłatny, gdyż należność za nie stanowiła element ceny sprzedaży towaru objętego gwarancją. Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, które w braku definicji ustawowej nieodpłatnego świadczenia zdefiniowało je w praktyce. Przykładowo w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 5 maja 2008 r., I SA/Gl 201/08, LEX nr 469703, sąd stwierdził, że „Pojęcie nieodpłatne świadczenie” na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem iIlflP(jO podmiow, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenie gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. Sądy administracyjne podkreślają również, że nieodpłatne świadczenie musi mieć zawsze charakter jednostronny, można tu powołać przykładowo wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 kwietnia 2008r., I SA/Gl 768/07, LEX nr 467120, zgodnie z którym „Termin „nieodpłatne świadczenie” w rozumieniu przepisów prawa podatkowego obejmuje zdarzenia prawne i gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub też wszystkie zdarzenia gospodarcze i prawne w działalności, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie mające konkretny wymiar finansowy”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym/wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock