IPPP2/443-1039/11-5/JW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 30.08.2011 r. (data wpływu 2.09.2011 r.) uzupełnione pismem z dnia 13.12.2011 r. (data wpływu 15.12.2011r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 1.12.2011 r. sygn. IPPP2/443-1039/11-2/JW o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokonania korekty podatku naliczonego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2.09.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokonania korekty podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W roku 1997 Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny nieruchomość. Nieruchomość ta (kamienica) składa się z lokali mieszkalnych jak i niemieszkalnych. Wartość nieruchomości na dzień sporządzenia aktu notarialnego została określona na kwotę 80.000,00 zł. Transakcja ta nie była opodatkowana i nie udokumentowano jej fakturą VAT. Lokale te od daty otrzymania darowizny są przedmiotem najmu Wnioskodawcy, jako tzw. najem prywatny. Od roku 2004 Wnioskodawca z tytułu najmu lokali jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nieruchomość ta była remontowana przez Wnioskodawcę (lokale mieszkalne i niemieszkalne oraz części wspólne). Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie w wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Z faktur dotyczących nabycia materiałów remontowych Wnioskodawca odliczał podatek naliczony VAT w proporcji wynikającej ze sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej na mocy art. 90 i nast. ustawy o VAT. Remont polegał na odtworzeniu stanu pierwotnego (działania mające na celu utrzymanie budynku we właściwym stanie, przywróceniu jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji). Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość. W uzupełnieniu z dnia 13.12.2011r. (data wpływu 15.12.2011 r.) Wnioskodawca informuje, iż wydatki na remont ponosił od momentu posiadania i wynajmowania nieruchomości. Z dokumentacji i rejestrów VA T wynika, iż: w roku 2006 jest to kwota 276.947,67 zł, w roku 2007 jest to kwota 7.945,57 zł, w roku 2008 jest to kwota 228.709,69 zł, w roku 2009 jest to kwota 74.262,28 zł, w roku 2010 jest to kwota 27.280,79 zł, w roku 2011 (do miesiąca października) jest to kwota 25.148,57 zł. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy sprzedaż całej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pyt. 1 Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie od podatku sprzedaży nieruchomości nie będzie skutkowało koniecznością dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Ad.2 W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które wykorzystywane są przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Trzeba ponadto zauważyć, że w przypadku gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami zwolnionymi z podatku jak i opodatkowanymi zastosowanie znajdują przepisy art. 90 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności zwolnionych od podatku. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwoty podatku naliczonego, dającej podatnikowi prawo do odliczenia, podatnik może w celu ustalenia tej kwoty zastosować proporcję określoną zgodnie z ust. 2-10 powołanego artykułu. Reguły dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonywania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego. Szczególną uwagę należy w tym miejscu zwrócić na art. 91 ust. 2 ustawy, w myśl którego w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Zgodnie z art. 91 ust. 3 powołanej ustawy korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty (art. 91 ust. 4 ustawy). W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy). Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną: opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi; zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu. Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (art. 91 ust. 7a ustawy). Art. 91 ust. 7b ustawy stanowi iż, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c. Art. 91 ust. 7c ustawy stanowi iż, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy. Art. 91 ust. 7d ustawy stanowi iż, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana. Stosownie do art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania. Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowa nieruchomość była remontowana przez Wnioskodawcę (lokale mieszkalne i niemieszkalne oraz części wspólne). Jednak Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie w wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Z faktur dotyczących nabycia materiałów remontowych Wnioskodawca odliczał podatek naliczony VAT w proporcji wynikającej ze sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej na mocy art. 90 i nast. ustawy o VAT. Remont polegał na odtworzeniu stanu pierwotnego (działania mające na celu utrzymanie budynku we właściwym stanie, przywróceniu jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji). Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość. Wnioskodawca informuje, iż wydatki na remont ponosił od momentu posiadania i wynajmowania nieruchomości. Z dokumentacji i rejestrów VA T wynika, iż: w roku 2006 jest to kwota 276.947,67 zł, w roku 2007 jest to kwota 7.945,57 zł, w roku 2008 jest to kwota 228.709,69 zł, w roku 2009 jest to kwota 74.262,28 zł, w roku 2010 jest to kwota 27.280,79 zł, w roku 2011 (do miesiąca października) jest to kwota 25.148,57 zł. Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż wskazany przez Wnioskodawcę przepis art. 91 ust. 7 ustawy nie będzie miał zastosowania w analizowanej sprawie, bowiem Stronie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia materiałów na remont kamienicy. Zgodnie, z tym co wskazał Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego odliczał podatek naliczony VAT w proporcji wynikającej ze sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej na mocy art. 90 i następne ustawy o podatku od towarów i usług. Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca ponosił wydatki na remont nieruchomości (kamienicy) począwszy od roku 2006 r. do miesiąca października roku obecnego tj. 2011 r. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego z faktur dotyczących nabycie materiałów remontowych Wnioskodawca odliczał podatek naliczony VAT w proporcji wynikającej ze sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej tj. miał prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość ze stawką zwolnioną. W przedmiotowej sprawie nie znajdą również zastosowania przepisy art. 91 ust. 7a -7d, ponieważ dotyczą sytuacji, gdy podatnika miał prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego. Wnioskodawcy przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną. W związku z powyższym Wnioskodawca wydatków ponoszonych na remonty kamienicy dokonywane w latach 2006-2010 nie będzie zobowiązany korygować. Natomiast odnośnie ponoszonych wydatków na remont nieruchomości (kamienicy) ponoszonych przez Wnioskodawcę w bieżącym roku tj. do miesiąca października 2011 r. zastosowanie znajdzie art. 91 ust. 1-3 ustawy tj. po zakończeniu roku, w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, w którym Wnioskodawca sprzeda ze stawką zwolnioną przedmiotową nieruchomość. Wobec powyższego, mając na względzie to, iż dostawa przedmiotowej nieruchomości (kamienicy) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w stosunku do wydatków ponoszonych na remont nieruchomości (kamienicy) w latach 2006-2010, natomiast będzie miał obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, w myśl art. 91 ust. 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług w stosunku do wydatków ponoszonych w 2011 r. Zatem Wnioskodawca winien dokonać korekty podatku po zakończeniu 2011 r., w deklaracji podatkowej za styczeń 2012 r. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Ponadto, tutejszy Organ podatkowy informuje, iż przedmiotowa interpretacja dotyczy dokonania korekty podatku naliczonego natomiast w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dostawy nieruchomości zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.