IPPP2/443-223/14-5/KBr

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki - przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2014 r. (data wpływu 7 marca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 marca 2014 r. (data wpływu 13 marca 2014 r.) oraz pismem z dnia 20 maja 2014 r. (data wpływu 21 maja 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 13 maja 2014 r. nr IPPP2/443-223/14-3/KBr (skutecznie doręczone w dniu 15 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 marca 2014 r. (data wpływu 13 marca 2014 r.) oraz pismem z dnia 20 maja 2014 r. (data wpływu 21 maja 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 13 maja 2014 r. nr IPPP2/443-223/14-3/KBr (skutecznie doręczone w dniu 15 maja 2014 r.). We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest właścicielem działki gruntu o numerze ewidencyjnym 8/57, o powierzchni 316 m2. Działka jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako inne tereny zabudowane symbol Bi. Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i znajduje się na terenie usług z zakresu handlu, gastronomii, kultury i wystawiennictwa. Kwartał UH/B 10.3 przeznaczono pod tereny budowlane nowych inwestycji. Działka jest niezabudowana budynkami, lecz przebiega przez nią część linii kablowej średniego napięcia z 1992 roku i część sieci wodociągowej z 1997 roku, stanowiące własność osoby trzeciej tj. Stowarzyszenia. Linia kablowa i sieć wodociągowa wchodzą w skład przedsiębiorstwa Stowarzyszenia, które jest przedsiębiorcą i zostało wpisane do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy. Ponadto właściciel urządzeń podjął działania zmierzające do ich usunięcia z gruntu. Stosownie do postanowień umowy przedwstępnej sprzedaży zawartej pomiędzy Wnioskodawcą i D. S.A., infrastruktura zostanie usunięta z działki 8/57 najpóźniej do dnia 30 września 2014 r. Wnioskodawca, który jest czynnym podatnikiem VAT zamierza sprzedać ww. działkę Spółce D. S.A., która jest również czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem umowy sprzedaży jest wyłącznie grunt z wyłączeniem sieci, które stanowią własność Stowarzyszenia. Pismem z dnia 12 marca 2014 r. Spółka uzupełniła opis zdarzenia przyszłego i wskazała, że niezabudowana działka gruntu o nr ew. 8/57 objęta jest księgą wieczystą, dziale KG wpisany jest sposób korzystania - BA - tereny przemysłowe. Ponadto, jak wnika z pisma z dnia 20 maja 2014 r., linia kablowa oraz sieć wodociągowa zlokalizowane na działce 8/57 zostały usunięte w kwietniu 2014 r. przez Stowarzyszenie. Ww. infrastruktura wchodziła w skład przedsiębiorstwa Stowarzyszenia w rozumieniu art. 49 § 1 k.c. i stanowiła jego własność. Wnioskodawca nigdy nie był stroną umowy najmu, dzierżawy ani innej podobnej umowy, której przedmiotem byłaby całość lub część linii kablowej lub sieci wodociągowej zlokalizowanych na działce o nr ew. 8/57. Wnioskodawca nie wybudował i nie był właścicielem sieci przebiegających przez działkę nr 8/57, Stanowiły one własność osoby trzeciej - Stowarzyszenia. Wobec powyższego, Wnioskodawcy nie przysługiwało obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca (zbywca) nie ponosił żadnych wydatków, ani nie dokonywał nakładów na ulepszenie infrastruktury technicznej zlokalizowanej na działce o nr ew. 8/57. Wobec czego nie przysługiwało mu z tego tytułu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż działki niezabudowanej przez Wnioskodawcę, Spółce D. S.A. będzie opodatkowana podatkiem VAT (stawką 23%), czy też będzie z niego zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, opisana transakcja sprzedaży działki gruntu 8/57 opodatkowana jest 23% stawką podatku VAT. Sprawa dotyczy gruntu niezabudowanego zarówno w znaczeniu prawnym, jak i ekonomicznym. Stosownie do art. 49 § 1 k.c. urządzenia służące do doprowadzania i odprowadzania wody i energii elektrycznej nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Celem gospodarczym i ekonomicznym umowy sprzedaży jest dostawa gruntu niezabudowanego pomimo znajdujących się na niej urządzeń podlegających rozbiórce. W orzecznictwie zwraca się uwagę na ekonomiczny sens transakcji, wskazując, iż kryteria ekonomiczne mają decydujące znaczenie dla określenia prawidłowych skutków w zakresie podatku VAT dla danego zdarzenia gospodarczego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzecznictwie wskazuje, iż transakcje dostawy działki na której znajdują się budynki lub budowle przeznaczone do rozbiórki i których rozbiórka rozpoczęła się przed dostawą, w świetle podatku VAT stanowią transakcję jednolitą, której celem jest dostawa niezabudowanej działki niezależnie od stopnia zaawansowania robót rozbiórkowych w momencie rzeczywistej dostawy (wyroki TSUE z dnia 19 listopada 2009 r., sprawa C-461/08 z dnia 18 października 2012r., sprawa C-234/11 z dnia 29 listopada 2012r., sprawa C-257/11). Zasadą jest opodatkowanie transakcji dostawy towarów podatkiem VAT. Wszelkie zwolnienia muszą mieć charakter ustawowy. Rozważyć należy zastosowanie zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Wnioskodawcy nie znajduje ono uzasadnienia w niniejszej sprawie, gdyż działka pomimo, iż jest niezabudowana to stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług (stosownie do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Zatem brak jest przesłanek uzasadniających zwolnienie transakcji sprzedaży z podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Jak zaś stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Należy wyjaśnić jednocześnie, że przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy, a te z kolei dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome. Na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W świetle powyższych okoliczności, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem działki gruntu objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i znajduje się na terenie usług z zakresu handlu, gastronomii, kultury i wystawiennictwa. Nieruchomość tą przeznaczono pod tereny budowlane nowych inwestycji. Przez działkę przebiegała część linii kablowej średniego napięcia i część sieci wodociągowej, stanowiąca własność osoby trzeciej. Jak wynika z uzupełnienia do złożonego wniosku, te elementy infrastruktury zostały usunięte z gruntu w kwietniu 2014 r. Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku bądź zwolnienie od podatku. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane – stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane. W przypadku gruntów niezabudowanych stanowiących tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę sprzedaż objęta jest 23% stawką podatku. Z uwagi na fakt, że znajdująca się na działce linia kablowa oraz sieć wodociągowa zostały z niej usunięte w kwietniu 2014 r., zatem należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z dostawą gruntu niezabudowanego. Celem określenia, czy dany grunt jest gruntem budowlanym należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej. Dla prawidłowego określenia przeznaczenia terenów istotne znaczenie odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ww. ustawy. Stosownie do art. 4 ust. 1 powołanej ustawy ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem o charakterze danego gruntu powinien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działkę przeznaczono pod tereny budowlane nowych inwestycji. Zapisy planu zagospodarowania przestrzennego jednoznacznie wskazują że działkę nr 8/57 należy z punktu widzenia przepisów ustawy o VAT potraktować jak grunt budowlany. Tym samym, zwolnienie z opodatkowania VAT, przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku VAT nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do jej sprzedaży. Zatem, Wnioskodawca sprzedając działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 8/57 powinien tę dostawę opodatkować stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponieważ Wnioskodawca dla sprzedaży działki gruntu nr 8/57 wywodzi prawidłowy skutek prawny, zatem oceniając całościowo stanowisko Spółki, należało uznać je za prawidłowe. Przy czym należy zauważyć, że jakkolwiek Wnioskodawca w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży gruntu wywiódł właściwy skutek prawny, to jednakże tut. Organ dokonał rozstrzygnięcia w części w oparciu o inną podstawę prawną od wskazanej przez Stronę. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52  §  3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54  §  1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.