IPTPP1/443-871/14-2/ŻR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2014 r. (data wpływu 12 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności sprzedaży w drodze licytacji publicznej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności sprzedaży w drodze licytacji publicznej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Komornik Sądowy prowadzi postępowanie egzekucyjne, w którym jako dłużnik występuje Z. K. zam. ….., oraz jego żona S. K. zam. ….. z ograniczeniem jej odpowiedzialności do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego. Zaciągnięte przez dłużnika Z. K. zobowiązania dochodzone przez wierzyciela w sprawie wynikają jednoznacznie z umów leasingowych zawartych pomiędzy firmą ….. a wierzycielem .…. zs. we …... Jako sposób egzekucji wierzyciel wskazał zajęcie i sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości stanowiącej własność ww. dłużników położonej w miejscowości …….. Nieruchomość gruntowa o pow. 0,9905 ha - działka nr …. zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 267,00 m2, dla której Sąd Rejonowy w ….. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr …., stanowiąca własność dłużnika S. K. i Z. K. (obecnie wg księgi wieczystej właścicielem S. K.) została wylicytowana w dniu 20 grudnia 2013 r. w drodze pierwszej licytacji komorniczej za cenę 319.665,00 zł przez osobę fizyczną. Sąd Rejonowy w ….. I Wydział Cywilny w sprawie sygn. akt odroczył udzielenia przybicia nieruchomości ozn. nr …. na rzecz nabywcy do czasu rozpoznania przez Sąd skargi dłużnika na czynność komornika - sprawa pod sygn. akt ….. Nieruchomość ta została nabyta przez dłużników na podstawie umowy darowizny akt notarialny rep. A nr ….. z dnia 14 października 2003 r. W otoczeniu przedmiotowej nieruchomości znajdują się podobne nieruchomości zabudowane domami jednorodzinnymi oraz tereny rolne. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy w …. w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej niskiej intensywności z usługami - oznaczona symbolem MW oraz jako tereny użytków rolnych, łąk i lęgów - oznaczona symbolem R. Dłużnik Z. K. jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą ..….. wpisana do ewidencji gospodarczej pod nr …. w dniu 23 sierpnia 2004 r. odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania firmy i za zobowiązania osobiste a więc również majątkiem w postaci nieruchomości ozn. …… stanowiącym własność ustawową małżeńską małżonków. Ponadto dłużnicy nie wykazali, że przedmiotowa nieruchomość została wyłączona z majątku przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego małżonków. Należy zauważyć, że nieruchomość położona ….. w latach 2004-2006 stanowiła zarazem miejsce zamieszkania dłużników jak i siedzibę firmy. Z zaświadczeń wydanych przez Urząd Gminy …. (zaświadczenie z dnia 23 sierpnia 2004 r., z dnia 15 lutego 2006 r., z dnia 20 marca 2006 r.) wynika, że siedziba zakładu głównego Z. K. prowadzącego Usługi Transportowo – Spedycyjne …… w okresie od sierpnia 2004 r. mieściła się w miejscowości …. tj. nieruchomości będące przedmiotem egzekucji. Z zaświadczenia Urzędu Gminy …. z dnia 30 października 2006 r. wynika, że siedziba zakładu głównego została przeniesiona pod adres ….. Z ustaleń Komornika Sądowego wynika, że w okresie od 25 sierpnia 2004 r do 30 lipca 2008 r. dłużnik był podatnikiem podatku rolnego, nie figurował i nie figuruje w rejestrze podatników od nieruchomości z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Obecnie przedmiotowa nieruchomość po podziale majątku wspólnego Z. i S. K. postanowieniem Sądu Rejonowego w ….. z dnia 14 listopada 2012 r. w sprawie …. stanowi własność S. K., która jest jedyną właścicielką nieruchomości. Stosownie do treści art. 930 § 1 kpc „Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze postępowanie. Nabywca może uczestniczyć w postępowaniu w charakterze dłużnika. W każdym razie czynności egzekucyjne są ważne tak w stosunku do dłużnika, jak i w stosunku do nabywcy”. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż zajętej nieruchomości gruntowej o pow. 0,9905 ha - działka nr ….. zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 267,00 m2, dla której Sąd Rejonowy w ….. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze ……, stanowiąca własność dłużnika S. K. i Z. K. (obecnie wg księgi wieczystej S. K.) w drodze licytacji publicznej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w ….. H. P., podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? – licytacja odbyła się w dniu w dniu 20 grudnia 2013r., nieruchomość została wylicytowana przez osobę fizyczną za cenę 319 665,00 zł. Sąd w sprawie o nadzór nad licytacją sygn. akt I Co 1359/13 na dzień sporządzenia niniejszego wniosku tj. na dzień 11 grudnia 2014 r. nie udzielił przybicia ww. nieruchomości na rzecz licytanta a tym samym nie została zapłacona przez licytanta pozostała kwota nabycia nieruchomości i nie zostało wydane postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości na rzecz nabywcy. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż zajętej nieruchomości gruntowej o pow. 0,9905 ha - działka nr …., zabudowanej budynkiem mieszkalnym dla której Sąd Rejonowy w ….. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze …., stanowiąca własność dłużnika S. K. i Z. K. (obecnie wg księgi wieczystej właścicielem S. K.), która została wylicytowana przez osobę fizyczną w dniu 20 grudnia 2013 r. w drodze pierwszej licytacji komorniczej za cenę 319 665,00 zł nie podlega obowiązkowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 (a contrario) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Nieruchomość wchodziła w skład majątku wspólnego dłużników. Od dnia 14 listopada 2012 r. stanowi własność S. K. Zgodnie z art. 15 pkt 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z definicją zawartą w ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dłużnicy od 30 lipca 2008 r. nie prowadzą działalności gospodarczej w związku z powyższym nie są podatnikami podatku od towarów i usług. Ponadto od października 2006 r. siedziba zakładu głównego mieściła się pod adresem …….. choć wcześniej od 25 sierpnia 2004 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiła zarazem miejsce zamieszkania dłużników jak i siedzibę firmy. Z ustaleń Komornika Sądowego wynika, że w okresie od 25 sierpnia 2004 r do 30 lipca 2008r. dłużnik był podatnikiem podatku rolnego, nie figurował i nie figuruje w rejestrze podatników od nieruchomości z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Osoba fizyczna, która wylicytowała w dniu 20 grudnia 2013 r. ww. nieruchomość przystępując do licytacji uiściła jedynie wadium. Sąd odroczył ogłoszenie postanowienia w przedmiocie przybicia nieruchomości na rzecz licytanta w związku ze skargą dłużnika. Dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu nieruchomości Sąd wezwie licytanta do zapłaty pozostałej ceny nabycia nieruchomości. Po zapłaceniu pozostałej ceny nabycia Sąd wyda postanowienie o przysądzeniu własności przedmiotowej nieruchomości na rzecz nabywcy. Według rejestru REGON prowadzonego przez Główny Urząd Statystyczny, dłużnicy obecnie nie figurują w rejestrze jako osoby prowadzące działalność gospodarczą. Dłużnik Z. K. jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą został wykreślony z rejestru REGON - prowadzona przez niego działalność gospodarcza została zakończona w dniu 31 października 2008 r. Dłużnik jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w latach 2004-2008 był płatnikiem podatku VAT. Z informacji uzyskanych z Urzędu Skarbowego w …… wynika, że dłużnicy na dzień 04 grudnia 2013 r. nie posiadali zaległości podatkowych. Z informacji uzyskanych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wynika, że dłużnik w momencie nabycia przedmiotowej nieruchomości nie prowadził działalności gospodarczej w związku, z którą byłby czynnym płatnikiem podatku VAT (art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług). Nieruchomość została nabyta przez dłużników umową darowizny z dnia 14 października 2003 r. - akt notarialny ……. W latach 2004-2006 przedmiotowa nieruchomość położona …… nr … stanowiła zarazem miejsce zamieszkania dłużników jak i siedzibę firmy jak wynika z zaświadczeń wydanych przez Urząd Gminy ….. (zaświadczenie z dnia 23 sierpnia 2004 r., z dnia 15 lutego 2006 r., z dnia 20 marca 2006 r.). W latach 2004-2006 przedmiotowa nieruchomość stanowiła zarazem miejsce zamieszkania dłużników jak i siedzibę firmy - z dniem 30 lipca 2008 r. działalność gospodarcza pod nr … została skreślona z ewidencji decyzja nr …. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż w drodze licytacji publicznej nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i powinna być traktowana jako sprzedaż majątku osobistego dłużnika, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji. Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Podatnikiem natomiast, stosownie do treści art. 7 § 1 ww. ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Przepis art. 30 § 1 ww. ustawy stanowi, że płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony. W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne. Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem, a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych. Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 7 ust. 1, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z powyższych przepisów wynika, że nieruchomość zarówno gruntowa jak i zabudowana spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Należy podkreślić, że opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu na podstawie przepisu art. 5 ust. 1 ustawy i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zostanie dokonana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w takim charakterze. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym domów, lokali mieszkalnych czy lokali użytkowych), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy, nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności. Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel gruntu zabudowanego lub niezabudowanego – jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości. Jak wynika z opisu sprawy Komornik Sadowy prowadzi postępowanie egzekucyjne, w którym jako dłużnik występuje Z. K. zam. ……, oraz jego żona S. K. zam. ……… z ograniczeniem jej odpowiedzialności do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego. Zaciągnięte przez dłużnika zobowiązania dochodzone przez wierzyciela w sprawie wynikają jednoznacznie z umów leasingowych zawartych pomiędzy firmą ......... a wierzycielem ……... Jako sposób egzekucji wierzyciel wskazał zajęcie i sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości stanowiącej własność ww. dłużników położonej w miejscowości ……... Nieruchomość gruntowa o pow. 0,9905 ha - działka nr …… zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 267,00 m2, o nr ……, stanowiąca własność dłużnika S. K. i Z. K. (obecnie wg księgi wieczystej właścicielem S. K.) została wylicytowana w dniu 20 grudnia 2013 r. w drodze pierwszej licytacji komorniczej za cenę 319 665,00 zł przez osobę fizyczną. Nieruchomość ta została nabyta przez dłużników na podstawie umowy darowizny. W otoczeniu przedmiotowej nieruchomości znajdują się podobne nieruchomości zabudowane domami jednorodzinnymi oraz tereny rolne. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy w …… w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej niskiej intensywności z usługami - oznaczona symbolem MW oraz jako tereny użytków rolnych, łąk i lęgów - oznaczona symbolem R. Dłużnik Z. K. jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą …... odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania firmy i za zobowiązania osobiste a więc również majątkiem w postaci nieruchomości stanowiącym własność ustawową małżeńską małżonków. Ponadto dłużnicy nie wykazali, że przedmiotowa nieruchomość została wyłączona z majątku przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego małżonków. Należy zauważyć, że nieruchomość położona ……. w latach 2004-2006 stanowiła zarazem miejsce zamieszkania dłużników jak i siedzibę firmy. Z zaświadczeń wydanych przez Urząd Gminy …. wynika, że siedziba zakładu głównego Z. K. prowadzącego Usługi Transportowo – Spedycyjne ….. w okresie od sierpnia 2004 r. mieściła się miejscowości …… tj. nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji. Z ustaleń Komornika Sądowego wynika, że dłużnik w okresie od 25 sierpnia 2004 r. do 30 lipca 2008 r. był podatnikiem podatku rolnego, nie figurował i nie figuruje w rejestrze podatników od nieruchomości z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Obecnie przedmiotowa nieruchomość po podziale majątku wspólnego Z. i S. K. postanowieniem Sądu Rejonowego w ….. stanowi własność S. K., która jest jedyną właścicielką nieruchomości. Z informacji uzyskanych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wynika, że dłużnik w momencie nabycia przedmiotowej nieruchomości nie prowadził działalności gospodarczej w związku, z którą byłby czynnym płatnikiem podatku VAT. Według rejestru REGON prowadzonego przez Główny Urząd Statystyczny, dłużnicy obecnie nie figurują w rejestrze jako osoby prowadzące działalność gospodarczą. Prowadzona przez dłużnika działalność gospodarcza została zakończona w dniu 31 października 2008 r. Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż w trybie licytacji komorniczej nieruchomości opisanej we wniosku, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem wyżej przedstawione okoliczności sprawy nie wskazują, aby sprzedaż przedmiotowej nieruchomości mogła zostać uznana za dokonaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w związku z ww. sprzedażą dłużnicy nie wystąpią w charakterze podatników podatku od towarów i usług. Sprzedaż powyższa będzie sprzedażą ich majątku osobistego, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania. Wobec powyższego należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe [w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)] – że w przedmiotowej sprawie brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać dłużników za podatników podatku od towarów i usług. Zatem nie będzie Wnioskodawca obowiązany do naliczenia i odprowadzenia do Urzędu Skarbowego podatku należnego od sprzedaży ww. nieruchomości. Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy, z uwagi na fakt, iż dłużnicy, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, dla czynności sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie będą podatnikami podatku od towarów i usług, to Wnioskodawca z tytułu transakcji sprzedaży nieruchomości, w trybie postępowania egzekucyjnego, zgodnie z art. 18 ustawy nie będzie płatnikiem podatku od towarów i usług. Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności tut. Organ nie dokonał oceny prawidłowości działań komornika w toku postępowania egzekucyjnego. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.