IPTPP4/443-246/13-2/OS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 05 kwietnia 2013 r. (data wpływu 12 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W myśl art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz.1592 ze zm.), Powiat jako samorządowa osoba prawna wykonuje zadania powiatu przy pomocy Starostwa Powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu. Powiat wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT. W szczególności funkcjonuje wiele umów cywilnoprawnych oddających majątek powiatu w posiadanie zależne (najem, dzierżawa, użyczenie, trwały zarząd) oraz dokonywana jest sprzedaż nieruchomości. Stroną wszystkich umów cywilnoprawnych jest Powiat (jako jednostka posiadająca osobowość prawną), lecz czynności związane z wykonywaniem i obsługą finansową dokonywane są przez Starostwo i inne jednostki organizacyjne. Starostwo Powiatowe jako urząd powołany do obsługi organu powiatu wystawia faktury VAT dokumentujące sprzedaż nieruchomości przez Powiat oraz świadczenie usług najmu w ramach zawartych umów cywilnoprawnych oraz prowadzi rejestry zakupu i sprzedaży. Powiat składa wniosek do WFOŚiGW o dofinansowanie w formie dotacji na zadanie: „...”. Powiat będzie realizował to zadanie przy udziale jednostki organizacyjnej jakim jest powiatowy zarząd dróg, który posiada zadysponowane środki na realizację tego zadania. Towary i usługi nie będą służyły Powiatowi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Rozliczenie w formie faktur i rachunków dotyczące dofinansowania tego zadania, będą wystawiane na Powiatowy Zarząd Dróg który nie posiada prawnej możliwości odliczenia podatku od towaru i usług VAT. Do ubiegania się o pomoc finansową – dotację w ramach programu WFOŚiGW niezbędna jest interpretacja indywidualna w sprawie prawnej możliwości odzyskania podatku od towaru i usług VAT w związku z realizacją ww. zadania. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy prawidłowe jest stanowisko że Powiat realizując to zadanie przy udziale Powiatowego Zarządu Dróg nie posiada prawnej możliwości odzyskania podatku od towarów i usług VAT mimo że wiąże się to z wystawianiem, przyjmowaniem faktur oraz składaniem deklaracji rozliczeniowej VAT-7? Zdaniem Wnioskodawcy, Powiat nie posiada własnych struktur organizacyjnych, a swoje zadania wykonuje za pośrednictwem starostwa powiatowego, które jest aparatem pomocniczym służącym do wykonywania zadań oraz obsługi techniczno-organizacyjnej powiatu i innych jednostek organizacyjnych, w tym Powiatowego Zarządu Dróg. Zatem podatnikiem VAT jest Powiat a nie Starostwo Powiatowe choć Powiat jako osoba prawna nie dokonuje bezpośrednio żadnych czynności, tylko działa przez swoje organy wykonawcze. Powiat w ramach ubiegania się o dotację WFOŚiGW na zadanie: „...”, będzie realizował to zadanie przy udziale Powiatowego Zarządu Dróg, który nie jest płatnikiem podatku VAT i nie posiada prawnej możliwości odliczenia podatku od towaru i usług VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Jak stanowi, art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 595), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT. Powiat będzie realizował zadanie pn. „…”. W ramach realizacji tego projektu powiat złoży wniosek do WFOŚiGW o dofinansowanie w formie dotacji na to zadanie. Powiat będzie realizował projekt przy udziale jednostki organizacyjnej jakim jest Powiatowy Zarząd Dróg, który posiada zadysponowane środki na realizację tego zadania. Towary i usługi nie będą służyły Powiatowi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Rozliczenie w formie faktur i rachunków dotyczące dofinansowania tego projektu będą wystawiane na Powiatowy Zarząd Dróg, który nie posiada prawnej możliwości odliczenia podatku od towaru i usług VAT i nie jest płatnikiem podatku VAT. Zgodnie z treścią § 5 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 2012 poz. 1428), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a; Zatem, zgodnie z brzmieniem powołanych przepisów, konieczne jest, aby faktury VAT, jako dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały nazwy określające strony transakcji, ich adresy, a także numery identyfikacji podatkowej. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym wykonanie pewnej usługi lub dostawy towaru, uprawniającym (po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów prawa) podmiot, dla którego jest wystawiona (nabywcę) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W przedmiotowej sprawie rzeczywistym nabywcą towarów i usług w związku z realizacją zadania „...” będzie Powiatowy Zarząd Dróg, na którego będą wystawiane faktury. Jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Skoro ustawodawca przyznał podatnikowi prawo odliczenia podatku naliczonego od nabytych (zakupionych) towarów i usług, to podatnik nie może odliczać podatku naliczonego innych nabywców, nawet jednostek organizacyjnych powołanych do wykonywania zadań własnych powiatu. W sytuacji zatem, gdy Wnioskodawca nie dokonał nabycia towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT, nie może być mowy o możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur. Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów w związku z realizacją projektu, albowiem to nie Wnioskodawca będzie nabywcą towarów i usług. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu będą wystawiane na inny podmiot, tj. Powiatowy Zarząd Dróg. Reasumując, Powiat nie będzie miał możliwości odliczenia podatku od towarów i usług związanego z realizacją projektu pn. „...”, ponieważ nie będzie dysponował fakturami zakupu wystawionymi na Wnioskodawcę. W związku z faktem, iż Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek prawny w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego, to pomimo odmiennej argumentacji uznano stanowisko za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto, tut. organ pragnie również zauważyć, iż granice tego szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14 b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy. Niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Wnioskodawcy i nie odnosi się do Zarządu Dróg Powiatowych wskazanego we wniosku, bowiem każdą czynność, z którą mogą być związane skutki podatkowo-prawne należy rozstrzygać indywidualnie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.