ITPB3/423-638/10/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2010 r. (data wpływu 22 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z pozyskaniem dotacji ze środków unijnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z pozyskaniem dotacji ze środków unijnych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W 2010 roku Spółka podpisała umowę z firmą doradczą, która zobowiązała się wykonać dokumentację aplikacyjną w ramach poddziałania 1.1.2 „Inwestycje w małe i średnie przedsiębiorstwa” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 w celu pozyskania środków na finansowanie inwestycji związanej z budową nowego zakładu: hali produkcyjnej z częścią socjalno-biurową oraz zakup maszyn i urządzeń. Wynagrodzenie firmy doradczej będzie się składać z dwóch części: wynagrodzenie za sporządzenie i złożenie dokumentacji – koszty już poniesione, dodatkowe wynagrodzenie po podpisaniu umowy z Instytucją Zarządzającą o dofinansowaniu projektów. Celem uzyskania dotacji jest finansowanie środków trwałych związanych z nową inwestycją i zwiększeniem rozmiarów działalności Spółki, poprzez zwiększenie asortymentu produkcji i zwiększenie sprzedaży. Koszty związane z przygotowaniem wniosku o dotację Spółka finansuje z własnych środków i nie będą one pokryte z dotacji. Spółka poniosła też koszty opracowania opinii o innowacyjności projektu inwestycyjnego. Opinia o innowacyjności została wykorzystana przy opracowaniu wniosku, o którym mowa w opisie. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty opracowania wniosku o dotację i dodatkowych opinii stanowią koszty uzyskania przychodów jako koszty pośrednie potrącane w całości w dacie ich poniesienia, bez względu na fakt, czy dotacja będzie przyznana czy nie? Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z procesem składania wniosku o dotację – sporządzenie i złożenie wniosku, koszty dodatkowych opinii w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego są bez wątpienia ponoszone przez Spółkę w celu uzyskania przychodów. Bez względu na fakt, czy dotacja zostanie przyznana czy nie, stanowią w związku z tym koszt uzyskania przychodu. Wniosek ma na swym celu uzyskanie dotacji, która posłuży finansowaniu środków trwałych i w konsekwencji doprowadzi do osiągnięcia większego przychodu. Nie ma jednak możliwości wskazania, jakiemu konkretnie przychodowi będzie odpowiadał poniesiony wydatek. Dlatego w ocenie Spółki wydatek ten powinien zostać zakwalifikowany do kosztów pośrednich związanych z ogólnymi kosztami funkcjonowania Spółki. Tym samym wydatek ten nie podniesie wartości inwestycji, a ponadto koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia – zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na tej podstawie koszt, o którym mowa w pytaniu, powinien być potrącony w dacie poniesienia. Jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, a których ponoszenie związane jest z prowadzeniem działalności. Koszty sporządzenia wniosku o dotację z Unii Europejskiej należy więc zakwalifikować do kosztów pośrednich związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki: zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, zostać właściwie udokumentowany, nie znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Powyższe oznacza, iż wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. W szczególności zaś wydatki poniesione w celu uzyskania przychodu (zachowania, zabezpieczenia źródła przychodu), względnie w celu uniknięcia ryzyka wystąpienia strat, bądź znacznego zmniejszenia uzyskiwanych dotąd dochodów. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać celowość wydatku, tj. istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu. W oparciu o kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie). W przypadku tych pierwszych, poniesienie wydatku przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstały związane z nimi przysporzenia. Kosztów pośrednich nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Do tej kategorii należą w szczególności tzw. koszty ogólne funkcjonowania podatnika – niezwiązane z konkretnymi przysporzeniami podmiotu, ale niezbędne dla prowadzenia działalności, w ramach której uzyskuje przychody. W przedstawionym stanie faktycznym, w związku z ubieganiem się o dotację, Wnioskodawca korzysta z usług firmy doradczej, która opracowuje wniosek o przyznanie dotacji i przygotowuje stosowną dokumentację (zobowiązała się wykonać dokumentację aplikacyjną). Środki otrzymane z dotacji mają być przeznaczone na finansowanie inwestycji związanej z budową nowego zakładu: hali produkcyjnej z częścią socjalno-biurową oraz zakup maszyn i urządzeń. W opisywanym przypadku, wydatki na opracowanie dokumentacji aplikacyjnej (przygotowanie wniosku o dotację, opracowanie dodatkowych opinii) stanowią koszty związane z pozyskaniem środków na inwestycję (budowę nowego zakładu: hali produkcyjnej z częścią socjalno-biurową oraz zakup maszyn i urządzeń). Należy je więc powiązać z ogólną działalnością Wnioskodawcy. Przedmiotowych wydatków nie można bezpośrednio powiązać z konkretnymi przysporzeniami Wnioskodawcy. Są jednak racjonalnie uzasadnione w kontekście jego funkcjonowania i prowadzenia działalności gospodarczej. Obiektywnie oceniając, spełniają przesłankę celowości z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W sposób pośredni mogą przyczyniać się do osiągania przychodów przez Spółkę. Dlatego też należy je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów innych niż bezpośrednio związane z przychodami. Przedmiotowe wydatki, jako koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów potącalne w dacie poniesienia stosownie do postanowień przepisu art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów – w myśl art. 15 ust. 4e ustawy podatkowej – uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70 – 561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.