ITPB3/4510-72/15/KK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. (data wpływu 17 lutego 2015 r.), uzupełnionym w dniu 20 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 20 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy. We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (Wspólnota Mieszkaniowa) zawarła umowę z podmiotem zewnętrznym (dalej: korzystający) na odpłatne udostępnienie części nieruchomości lokalowej celem dojazdu sprzętu oraz dokonania wykopu i ułożenie kabla SN przez korzystającego na ww. nieruchomości. Wspólnota wskazuje, że nieruchomość lokalowa (lokal wyodrębniony) to nieruchomość, która została wyodrębniona z nieruchomości gruntowej lub budynkowej w celu ustanowienia odrębnej własności lokalu. Możliwość wydzielenia nieruchomości lokalowej konstytuuje Kodeks Cywilny w art. 46 § 1 (źródło: Wikipedia - wolna encyklopedia). Do nieruchomości lokalowej zgodnie z zapisami ustawy o własności lokali w art. 2 ust, 4 oraz w art. 3 ust. 2 przynależy grunt, który stanowi część wspólną nieruchomości i w udziale przynależy do każdej nieruchomości lokalowej. Zatem w kontekście udostępnienia, nieruchomość lokalowa wraz z przynależnym jej w udziale gruntem została udostępniona dla dojazdu sprzętu j dokonania wykopu celem ułożenia kabla SN. Środki uzyskane z udostępnienia zostaną wykorzystane na pokrycie kosztów związanych z gospodarką zasobem mieszkaniowym w zakresie części wspólnej. Opisane we wniosku nieruchomości lokalowe wraz z przynależnym w udziale gruntem należą do zasobów mieszkaniowych Wnioskodawcy. Wspólnota mieszkaniowa otrzymuje od wykonawców zleceń dotyczących drobnych robót remontowych oraz konserwacyjnych wykonywanych na nieruchomości lokalowej faktury VAT w których zastosowana jest podstawowa 23% stawka VAT. Dotyczy to m.in. usług: naprawa zewnętrznych punktów świetlnych wspólnoty (oświetlenie terenu wspólnoty), naprawa i konserwacja (zespołów elementów) bram i furtek w ogrodzeniu nieruchomości lokalowej (wspólnoty mieszkaniowej), naprawa i konserwacja części budynku (elementów obiektu budowlanego)i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, naprawa drogi, parkingów zlokalizowanych na gruncie wspólnoty, obsługa placu zabaw. Podstawowa 23% stawka VAT znacząco zwiększa koszty gospodarki zasobem mieszkaniowym. Wspólnota nie jest podatnikiem podatku VAT7. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych: Czy środki uzyskane z udostępnienia nieruchomości lokalowej, które zostaną wykorzystane na obsługę gospodarki zasobem mieszkaniowym w zakresie części wspólnej, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym? Zdaniem Wnioskodawcy, dochody z udostępnienia części nieruchomości lokalowej zwolnione są z podatku dochodowego od osób prawnych ponieważ dochody te spełniają kryteria gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Posługując się językiem potocznym wskazać należy, że pojęcie „gospodarka” - w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. Z interpretacji językowej wynika, że przez pojęcie „zasób mieszkaniowy” należy rozumieć zgromadzone mieszkania, natomiast „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” obejmuje całość mechanizmów związanych ze zgromadzonymi pomieszczeniami mieszkalnymi. W związku z faktem, że ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji wyżej przytoczonych pojęć, że zasób mieszkaniowy to nie tylko lokale mieszkaniowe, są to również pomieszczenia pozostałe i urządzenia wchodzące w skład budynku lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie. Zatem przez pojęcie „zasób mieszkaniowy” należy rozumieć m.in.: pomieszczenia znajdujące się poza budynkiem oraz obiekty budowlane i uzbrojenie terenu zapewniające prawidłowe i bezawaryjne funkcjonowanie budynków wspólnoty mieszkaniowej, tj.: hydrofornie, śmietniki, przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, drogi i parkingi wspólnoty, latarnie oświetleniowe, ogrodzenie, plac zabaw. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.) stanowi, że wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Stosownie do wyżej cytowanego przepisu zwolnione od podatku są wyłącznie te dochody wspólnot mieszkaniowych, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów. Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z: gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów. Powołana ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji: „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Zauważyć jednak należy, że w języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy” „mieszkaniowych”, określa rzeczy związane z mieszkaniem. Tym samym z interpretacji językowej wynika, że przez pojęcie „zasób mieszkaniowy” należy rozumieć zgromadzone pomieszczenia mieszkalne, natomiast „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” obejmuje dysponowanie i zarządzanie zgromadzonymi pomieszczeniami mieszkalnymi. W konsekwencji przez „zasoby mieszkaniowe”, o których mowa w opisanym przepisie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy rozumieć: budynki mieszkalne (w zakresie istniejących w nich pomieszczeń mieszkalnych) wraz z wyposażeniem technicznym oraz pomieszczeniami do nich przynależnymi, w tym: kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki; pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych; urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, budowle komunikacyjne oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych. Związane z wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty czynszowe) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegać będzie jedynie dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa i przedstawione we wniosku okoliczności stwierdzić należy, że przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu udostępnienia części nieruchomości lokalowej – wchodzącej w skład zasobów mieszkaniowych Wspólnoty - celem dojazdu sprzętu oraz dokonania wykopu i ułożenia kabla SN przez korzystającego na nieruchomości, przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych mogą korzystać ze zwolnienia na mocy art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.