ITPP1/443-1101/10/JJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2010 r. (data wpływu 9 listopada 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 listopada 2010 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. W 1999 roku otrzymał Pan od rodziców w darowiźnie gospodarstwo rolne o powierzchni kilku hektarów wraz z budynkami gospodarczymi i rozpoczętą budową domu jednorodzinnego. Budynek mieszkalny wraz z kawałkiem ziemi pod ogród rodzice pozostawili sobie. Od czasu otrzymania gospodarstwa stara się Pan się zasiewać ziemię i hodować zwierzęta (krowy, konie) w małych ilościach, na własny użytek. Nigdy nie był Pan rolnikiem ryczałtowym. W 2006 r. sprzedał Pan (jednemu nabywcy) trzy działki gruntu oznaczonego jako użytki rolne niezabudowane, o wielkości 583 m2 (część jednej z działek nabywca przeznaczył na budowę domu jednorodzinnego, dwie pozostałe na dojazd do budynku). Pieniądze uzyskane ze sprzedaży przeznaczył Pan na materiały budowlane rozpoczętej budowy domu. W 2006 r. otworzył Pan działalność gospodarczą w zakresie usług tartacznych. Decyzja o rozpoczęciu działalności miała związek z planami zakończenia budowy domu, założenia rodziny i wyprowadzenia się od rodziców. Początkowo działalność była opłacalna jednak obecnie był Pan zmuszony zawiesić działalność, gdyż ponoszone koszty przewyższały zarobki. W 2007 r. zawarł Pan związek małżeński i wraz z żoną „wziął” kredyt hipoteczny na dokończenie budowy domu. Jednak z powodu małej zdolności kredytowej otrzymana kwota kredytu nie starczyła na zakończenie budowy i zamieszkanie we własnym domu. Obecnie wraz z żoną i dwoma synami mieszka Pan u rodziców, a budowa domu nie została ukończona. Postanowił Pan podzielić część gruntu znajdującego się bezpośrednio przy drodze powiatowej na działki, aby uzyskać fundusze na zakończenie budowy. Grunty, o których mowa we wniosku nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, nie były przedmiotem umów najmu ani dzierżawy. Grunt został podzielony na 6 działek o powierzchni od 14 do 30 arów oraz drogę wewnętrzną. Podział gruntu został dokonany na mniejsze części, ponieważ na dużą rolną mógłby nie znaleźć Pan nabywcy, który by zapłacił satysfakcjonująca cenę. Wskazuje Pan, iż nie ma dla opisanych gruntów planu zagospodarowania przestrzennego. Kolejno występuje Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na poszczególne działki. W sierpniu bieżącego roku sprzedał Pan jedną z działek pod zabudowę mieszkaniową z udziałem w prawie do gruntu stanowiącego drogę wewnętrzną. Po przekształceniu zamierza Pan dokonać dostawy pozostałych działek, ale nie jest Pan w stanie określić kiedy to nastąpi. Sprzedaż działek nie jest związana z prowadzoną przez Pana działalnością, wykonywana jest okazjonalnie, bez zamiaru nadania jej stałego charakteru i nie jest za nie przewidziana regularna zapłata. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy przychód ze sprzedaży przedmiotowego gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Jeżeli tak, to czy przychód ze sprzedaży ww. gruntu należy połączyć z przychodem uzyskanym z działalności gospodarczej i łącznie opodatkować podatkiem od towarów i usług? Czy do ceny sprzedawanych pozostałych działek będzie Pan musiał doliczyć podatek od towarów i usług? Uważa Pan, iż sprzedaż działek nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - zarówno w zaistniałym stanie faktycznym, jak i zdarzeniu przyszłym. Wskazując na treść art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdził Pan, iż w myśl powyższych przepisów nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego gruntu, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru oraz za którą nie jest przewidziana regularna zaplata. Podatnikiem staje się ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Sprzedaż działek, o których mowa we wniosku nie jest związana z prowadzoną działalnością, wykonywana jest okazjonalnie, bez zamiaru nadania jej stałego charakteru i nie jest za nią przewidziana regularna zapłata, a przychody z ich sprzedaży przeznaczy Pan na dokończenie budowy wlasnego domu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Z kolei stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Podatnikami według zapisu art. 15 ust. 1 są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Zgodnie z treścią ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja podatnika obejmuje więc również osoby fizyczne, pod warunkiem wykonywania przez nie samodzielnej działalności gospodarczej bez względu na jej cel i rezultat. Odpowiednio definicja działalności gospodarczej ma podobnie uniwersalny charakter, obejmując wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym także rolników. Tym samym wskazuje ona na ciągły i zorganizowany charakter tych czynności, cechujący się stałością i powtarzalnością. W związku z powyższym należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług podmiot, który jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, np. zbycia majątku osobistego. Zatem wykonywanie określonych czynności incydentalnie, mimo, że obiektywnie mieszczą się w zakresie przedmiotowym podatku nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Z powołanych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży nieruchomości gruntowych, nabytych do celów osobistych, przy czym czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Z przedstawionego opisu wynika, iż w 1999 r. otrzymał Pan od rodziców w drodze darowizny gospodarstwo rolne. Od czasu otrzymania gospodarstwa uprawia Pan grunt i hoduje zwierzęta (krowy, konie) w małych ilościach, z przeznaczeniem na własny użytek. Wskazuje Pan, iż nigdy nie był rolnikiem ryczałtowym. Grunt nie był wykorzystywany w jakiejkolwiek działalności gospodarczej oraz nie był przedmiotem umów najmu i dzierżawy. W 2006 r. sprzedał Pan trzy działki, a następnie w sierpniu 2010 r. jedną działkę z udziałem w prawie do gruntu stanowiącego drogę wewnętrzną. Dla opisanych gruntów nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, ale przed dokonaniem dostawy występuje Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Uzyskane ze sprzedaży działek środki są przeznaczane na dokończenie budowy domu jednorodzinnego, w którym zamierza Pan zamieszkać wraz z żoną i dziećmi. Analiza treści wniosku w odniesieniu do powołanych przepisów wskazuje, że w tym konkretnym przypadku o ile faktycznie – jak wskazano we wniosku – otrzymany w drodze darowizny od rodziców grunt nie był wykorzystywany w jakiejkolwiek działalności gospodarczej (w tym rolniczej), jego zbycie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Pan nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z planowaną dostawą przedmiotowych nieruchomości, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym bezprzedmiotowym jest rozstrzygnięcie kwestii łącznego wykazania (sumowania) przychodu uzyskanego ze sprzedaży przedmiotowych działek z przychodem uzyskiwanym z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis zaistniałego stanu faktycznego oraz o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.