ITPP1/443-1105/12/JJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2012 r. (data wpływu 13 września 2012 r.), uzupełnionym w dniach 12 i 29 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 września 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 12 i 29 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu prawa o działalności gospodarczej. W dniu 6 grudnia 2011 r. Stowarzyszenie zawarło umowę z Unią Europejską o przyznanie dotacji na realizację projektu. Zgodnie z zawartą umową podatek VAT jest uznawany jako koszt kwalifikowany projektu. Stowarzyszenie nie jest podatnikiem podatku VAT. Efekty projektu realizowanego ze środków Unii Europejskiej nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ponadto w uzupełnieniu do wniosku z dnia _ października 2012 r. Stowarzyszenie wskazuje, iż dotacja, o której mowa we wniosku, tj. dotacja finansowana jest z programu LIFE+ Unii Europejskiej. Program ten jest koordynowany bezpośrednio przez Dyrekcję Generalną ds. Środowiska przy Komisji Europejskiej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z powyższym Stowarzyszenie ma możliwość odzyskania podatku VAT? Stowarzyszenie uważa, że jako podmiot nieprowadzący działalności gospodarczej nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób podatku VAT. Stowarzyszenie powołuje treść art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. a oraz art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Stowarzyszenie wskazuje, iż przepisy ustawy stanowią o prawie do odliczenia przez podatnika podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, a mianowicie wykorzystywania zakupów do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zatem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT - jest stowarzyszeniem, nieprowadzącym działalności gospodarczej w rozumieniu prawa o działalności gospodarczej. Prowadzi inwestycje finansowane ze środków Unii Europejskiej i wskazuje, że ich efekty nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów nie będących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W przedmiotowej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Stowarzyszenie nie jest podatnikiem podatku VAT, a efekty projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 88 ust. 4 tej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższego wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzeniu. Z treści złożonego wniosku wynika, że Stowarzyszenie, nie będące czynnym podatnikiem VAT, zawarło umowę z Unią Europejską o przyznanie dotacji na realizację projektu, finansowanego z programu LIFE+. Program ten jest koordynowany bezpośrednio przez Dyrekcję Generalną ds. Środowiska Komisji Europejskiej. Z treści wniosku wynika, iż realizacja działania nie ma związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że skoro realizowany projekt nie będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych przez Stowarzyszenie, to w świetle brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedmiotowego działania. Stowarzyszeniu nie przysługuje również prawo do otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki, które otrzyma nie są środkami, o których mowa w powołanym rozporządzeniu. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.