ITPP1/443-1271/10/AJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 24 listopada 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalania podstawy opodatkowania – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 listopada 2010 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalania podstawy opodatkowania. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej leków i paraleków w na podstawie koncesji wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Farmaceutycznego. Przy sprzedaży niektórych towarów objętych cenami urzędowymi i umownymi w tym preparatów objętych refundacją Narodowego Funduszu Zdrowia, Spółka udziela bonifikat, polegających na obniżeniu w momencie dokonania sprzedaży kwoty do zapłaty przez klienta apteki o określoną wartość kwotową lub procentową. Skutkuje to uiszczaniem przez kupujących łącznej należności, niższej od sumy wartości jednostkowych towarów. Stanowi to istotny element polityki gospodarczej, dzięki któremu obniża się cenę towarów o czym kupujący jest informowany i na co wyraża zgodę. Sprzedaż detaliczna odbywa się na podstawie paragonów fiskalnych na których udzielona bonifikata pomniejsza ostateczną ogólną kwotę do zapłaty. Na tej podstawie do kasy apteki wpływa wyłącznie kwota po bonifikacie, a zatem faktycznie zapłacona przez klienta. Wartość bonifikat nie jest uwzględniona w raporcie dobowym z kasy fiskalnej, a jedynie w ewidencji komputerowej programu informatycznego. Z tego powodu powstaje różnica pomiędzy raportem fiskalnym dobowym lub miesięcznym oraz rzeczywistym obrotem, który jest pomniejszony o te bonifikaty w odpowiednich zestawieniach komputerowych. Na podstawie zestawień komputerowych Spółka ma możliwość prowadzenia w sposób prawidłowy ewidencję udzielonych bonifikat i przyporządkowania ich do konkretnych stawek VAT w wykazanym obrocie, a zatem istnieje możliwość dokonania autokorekty podatku VAT w oparciu o rzeczywisty, a nie fikcyjny obrót. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka ma prawo pomniejszyć obrót, a w związku z tym również podatek należny o wartość udzielonych bonifikat wynikających z zestawień sprzedaży wykazujących kwoty sprzedaży, kwoty bonifikat, a związku z tym kwoty faktycznie osiągniętego przychodu? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ma prawo wyłączyć z kwoty obrotu wartość udzielonych bonifikat. Wartość udzielonych bonifikat nie jest dla Spółki kwotą należną w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy. Za należną można uznać wyłącznie kwotę odpłatności ponoszonej przez klienta apteki oraz kwotę należnej refundacji otrzymywanej z NFZ. Ponieważ bonifikata udzielana jest w momencie dokonywania sprzedaży, winna ona pomniejszać obrót. W oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych Spółka stwierdza, że podstawa opodatkowania nie może przekroczyć kwoty efektywnie zapłaconej przez klienta finalnego. Spółka wskazuje, iż posiada możliwość dokonania autokorekty w związku z udzielanymi bonifikatami w oparciu o: dobowe/miesięczne zestawienia sprzedaży przy pomocy programu wykazującego kwoty sprzedaży, kwoty bonifikat, a więc kwoty faktycznie osiągniętego przychodu paragony z kas fiskalnych będących w posiadaniu klienta i apteki. Podsumowując Spółka stwierdza, że obecne przepisy prawne nie przewidują możliwości skorygowania sprzedaży i podatku należnego za pomocą kas rejestrujących, co nie pozbawia możliwości dokonania korekty obrotu w oparciu o inne urządzenia księgujące. Art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług określa, iż podstawą opodatkowania jest obrót rozumiany jako kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Obrotem jest zatem kwota rzeczywiście należna. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest obrót, a więc kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego z uwzględnieniem otrzymanych dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze. Natomiast art. 29 ust. 4 stanowi, iż obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązujących rabatów (bonifikat, upustów). Stosownie do treści art. 109 ust. 3 powołanej ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej. W działalności handlowej stosuje się często różnorodne preferencje cenowe. Przybierają one różne nazwy (zniżka, opust, rabat, bonifikata, premia itp.) i różne postaci (zmniejszenie ceny, zwiększenie ilości towaru, procentowe wynagrodzenie itp.). Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 powołanej ustawy. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości skorygowania sprzedaży i podatku należnego zaewidencjonowanego za pomocą kasy rejestrującej, jednak brak regulacji prawnych w tym zakresie nie pozbawia podatnika możliwości dokonania korekty zaewidencjonowanego obrotu. Skoro konstrukcja kasy rejestrującej nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej, to korektę należy dokonać za pomocą innych urządzeń księgowych. Istotną bowiem jest w tym względzie zasada wynikająca z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którą podstawą opodatkowania jest obrót rozumiany jako kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Obrotem jest zatem kwota rzeczywiście należna od nabywcy. W takim przypadku należałoby prowadzić dodatkową, poza kasą rejestrującą, ewidencję (korekt), z której musi dokładnie wynikać kwota korekty sprzedaży i podatku należnego przypisana do konkretnego paragonu. Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby była rzetelna i zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty, a zapisy w niej widniejące pozwalały na określenie prawidłowej kwoty obrotu i podatku należnego. Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w momencie sprzedaży Wnioskodawca udziela bonifikaty, polegającej na obniżeniu ostatecznej kwoty do zapłaty przez klienta. Ponadto, ze złożonego wniosku wynika, że udzielona bonifikata jest uwzględniona w paragonie fiskalnym pomniejszając wykazaną w nim ostateczną ogólną kwotę do zapłaty. Wartość bonifikat nie jest uwidoczniona na raporcie dobowym z kasy fiskalnej. Wartość bonifikat i obrotu rejestrowanego za pomocą kas fiskalnych odzwierciedlona jest w ewidencji komputerowej i na sporządzonych na jej podstawie zestawieniach komputerowych. Zestawienia komputerowe umożliwiają prowadzenie w sposób prawidłowy ewidencji udzielonych bonifikat i przyporządkowania ich do konkretnych stawek VAT w wykazanym obrocie. Na tej podstawie Wnioskodawca ma możliwość dokonania autokorekty podatku od towarów i usług w oparciu o rzeczywisty (zgodny z należną od klienta zapłatą), a nie fikcyjny obrót. Z powyższego wynika, iż bonifikaty te winny być traktowane jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, zatem jago udzielenie powinno zostać prawidłowo udokumentowane. Odnosząc się do przedstawionego stanu faktycznego oraz mając na względzie brak szczegółowych uregulowań dotyczących sposobu korygowania obrotu ewidencjonowanego przy zastosowaniu kas rejestrujących stwierdzić należy, iż skoro sporządzane zestawienia komputerowe umożliwiają Wnioskodawcy prawidłowe prowadzenie ewidencji udzielonych bonifikat z przyporządkowaniem ich do konkretnych stawek podatkowych w wykazanym obrocie, to może przyjąć do określenia podstawy opodatkowania inną kwotę, niż wynika to z wydruku raportu fiskalnego, przy założeniu, iż podstawą prawidłowego sporządzenia rozliczenia jest rzeczywisty przebieg transakcji gospodarczej udokumentowany rzetelnymi dowodami i wynika z zapisów zawartych w prowadzonych urządzeniach księgowych, z których dane wynikające za dany miesiąc rozliczeniowy obniżą łączną miesięczną sprzedaż zaewidencjonowaną w kasie rejestrującej. Trzeba bowiem zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska Nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.