ITPP1/443-141/12/AJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 201121 r. (data wpływu 6 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 lutego 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego. W złożonym wniosku i uzupełnieniu do niego przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka świadczy usługi umożliwiające dokonywanie płatności internetowych za pomocą kart płatniczych i e-przelewów w Internecie oraz procesuje transakcje płatnicze przy użyciu kart płatniczych, dokonywanych za pomocą urządzenia POS (Point of sale – punkt handlowy). Jako agent rozliczeniowy Spółka jest instytucją autoryzowaną przez „M.” jako tzw. „MS.” oraz przez „V.” jako tzw. „T.”. Odbiorcą usług umożliwiających dokonywanie płatności za pomocą kart płatniczych i e-przelewów w Internecie, świadczonych przez Spółkę są przedsiębiorcy krajowi tj. osoby fizyczne lub prawne prowadzące działalność gospodarczą, zwani akceptantami lub merchantami. Spółka świadczy usługi we własnym imieniu, na własny rachunek w zakresie transakcji płatniczych dokonywanych za pomocą kart płatniczych na rzecz sprzedających swoje towary lub usługi przedsiębiorców, zwanych merchantami lub akceptantami. Działając jako agent rozliczeniowy, Spółka posiada dwustronne umowy o świadczenie usług zawarte z akceptantami, którzy przyjmują zapłaty przy użyciu elektronicznych instrumentów płatniczych od swoich klientów. Spółka nie pośredniczy w procesie zawarcia transakcji między kupującym, a sprzedającym. Nie prowadzi działalności zmierzającej do doprowadzenia wymiany gospodarczej miedzy kupującym, a sprzedającym. Nie otrzymuje prowizji od akceptanta za doprowadzenie do transakcji z osobą trzecią lecz za obsługę płatniczą transakcji, na zawarcie której nie wywarł wpływu. Spółka nie występuje w roli pośrednika transakcji, jednakże umożliwia jej rozliczenie. Nowa usługa, którą Spółka wprowadziła niedawno na rynek, polega na procesowaniu transakcji przy użyciu kart płatniczych, dokonywanych za pomocą urządzenia POS (Point of sale – punkt handlowy). Urządzenie to, instalowane w punktach handlowo-usługowych, używane jest przez akceptanta do kontaktu z bankiem za pośrednictwem centrum autoryzacyjno-rozliczeniowego w Spółce, w sytuacji gdy klient za nabywany towar płaci kartą płatniczą. Terminal P. może być własnością odbiorcy usługi – akceptanta, może też być przez niego użytkowany na podstawie umowy najmu lub dzierżawy od Spółki lub od innego podmiotu. Odbiorcą wyżej opisanej usługi, świadczonej przez Spółkę, są przedsiębiorcy krajowi wykorzystujący urządzenie P. do zapłaty za sprzedawany towar lub usługę na terenie kraju. Akceptant może wynająć terminal P. w Spółce, ale nie musi, może posiadać własny lub wynająć go od innego podmiotu. Wynajmowanie terminala od Spółki nie jest warunkiem koniecznym do świadczenia usługi procesowania transakcji płatniczej. Spółka nie posiada wyłączności na świadczenie swoich usług w zakresie transakcji płatniczych. Umowy z akceptantami nie posiadają klauzuli wyłączności. Każdy akceptant może skorzystać z usług innych agentów rozliczeniowych. Za wykonane usługi Spółka otrzymuje wynagrodzenie: co miesięczne, procentowe, z tytułu prowizji od przeprocesowanych transakcji, zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. l pkt 40 ustawy, oraz opodatkowane stawką podstawową VAT 23%: jednorazowe – za instalację, deinstalację lub zmianę zestawu POS i inne opłaty za czynności dodatkowe, co miesięczne – abonament za techniczne utrzymanie terminalu w systemie autoryzacyjno-rozliczeniowym oraz, w przypadku terminala stanowiącego własność Spółki, za dzierżawę terminala. Spółka posiada dwa rodzaje umów zawartych z akceptantami. W pierwszym przypadku, akceptant dysponuje własnym lub wynajmowanym od innego podmiotu urządzeniem P., a Spółka świadczy jedynie usługę płatniczą i „utrzymaniową” w systemie rozliczeniowym, natomiast w drugim przypadku, oprócz usługi płatniczej i procesowania transakcji, Spółka, będąc właścicielem urządzenia – terminala POS wynajmuje je odbiorcy usługi. Użytkownikiem terminala P., do pobrania należności za swój sprzedany towar, jest akceptant. W związku z wyżej opisaną działalnością Spółka ponosi różnego rodzaju koszty, między innymi koszty: koszty bankowe, które stanowią wynagrodzenie banku, takie jak prowizje za przelewy oraz stałe opłaty bankowe za utrzymanie rachunku bankowego, na którym dokonywane są wpłaty i wypłaty z tytułu transakcji, koszty zakupu terminali P. – Spółka dokonuje zakupu terminali P. w celu ich dzierżawy potencjalnym akceptantom, koszty eksploatacji terminali (telekomunikacja, serwis, utrzymanie w systemie autoryzacyjno-rozliczeniowym itp.) W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka ma prawo do obniżenia, zgodnie z art. 86. ust. 1 ustawy, w 100% podatku należnego VAT o podatek naliczony przy zakupie terminali, czy też jest obowiązany do odliczenia częściowego podatku według struktury sprzedaży opodatkowanej do opodatkowanej i zwolnionej (art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług)? Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do obniżenia w 100% podatku należnego VAT o podatek naliczony według art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wynajem terminali nie jest warunkiem koniecznym do wykonywania usług płatniczych w systemie transakcyjno–rozliczeniowym dla akceptanta, zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. l pkt 40. Użytkownikiem terminala P., do celów pobierania należności za dokonaną transakcję, jest akceptant. Płatnicze usługi transakcyjno–rozliczeniowe wykonywane są także dla akceptantów, którzy nie wynajmują od Spółki terminali P. i posiadają terminale własne lub wynajmowane od innych podmiotów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, tzn. czynności, które generują podatek należny. Odliczyć można więc w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu. Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347, poz. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie TSUE. Przepisy Rozdziału 1–4 Tytułu X Dyrektywy VAT (art. 167 i nast.) wprowadzają podstawową regułę wspólnego systemu podatku VAT, zgodnie z którą podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast prawo takie nie przysługuje w przypadku dokonywania transakcji zwolnionych lub nieopodatkowanych. Zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług o ile dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi i nie zachodzą negatywne przesłanki, wykluczające prawo do odliczenia, zawarte m.in. w art. 88 ust. 3a ustawy. Z art. 88 ust. 3a, wynika, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących, w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii; transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż; wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności; faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym. Ze złożonego wniosku wynika, iż Spółka świadczy usługi umożliwiające dokonywanie płatności internetowych za pomocą kart płatniczych i e-przelewów w Internecie oraz procesuje transakcje płatnicze przy użyciu kart płatniczych, dokonywanych za pomocą urządzenia P. Urządzenie to, instalowane w punktach handlowo-usługowych, używane jest przez akceptanta do kontaktu z bankiem za pośrednictwem centrum autoryzacyjno-rozliczeniowego w Spółce, w sytuacji gdy klient za nabywany towar płaci kartą płatniczą. Spółka dokonuje zakupu terminali P. w celu ich dzierżawy potencjalnym akceptantom, przy czym wynajmowanie terminala od Spółki nie jest warunkiem koniecznym do świadczenia usługi procesowania transakcji płatniczej. Za instalację, deinstalację lub zmianę zestawu P. i inne opłaty za czynności dodatkowe Spółka otrzymuje jednorazowe wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu według stawki 23%, a ponadto comiesięczne wynagrodzenie (abonament) za techniczne utrzymanie terminala w systemie autoryzacyjno-rozliczeniowym oraz, w przypadku terminala stanowiącego własność Spółki, za dzierżawę terminala. Zgodnie z powołanymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten jest spełniony, bowiem jak wynika ze złożonego wniosku, Spółka nabywa terminale P. w celu ich dzierżawy potencjalnym akceptantom. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem terminali celem ich wydzierżawienia, stosownie do zapisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ww. ustawy. Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości zastosowania zwolnienia od podatku do świadczonych usług, ponieważ w tym zakresie nie przedstawiono własnego stanowiska i nie zadano pytania. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.