ITPP1/443-1471/11/BJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2011 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniach 20 stycznia i 6 lutego 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z garażem – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 października 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 20 stycznia i 6 lutego 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z garażem. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółdzielnia buduje budynek wielorodzinny z garażami w podziemiu. W budynku znajdować się będzie 28 lokali mieszkalnych – o pow. użytkowej poniżej 150 m2 czyli spełniających definicje budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz 32 garaże w podziemiu budynku posiadające zaświadczenie o samodzielności zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. Nr 80 z 2000 r., poz. 903.). Spółdzielnia będzie zbywała lokale w dwojaki sposób: łącznie lokal mieszkalny i garaż – ustanawiając prawo odrębnej własności dla jednej osoby (grupy osób); odrębnie lokal mieszkalny i odrębnie garaż. W uzupełnieniu do wniosku z dnia 20 stycznia 2012 r. wskazano iż garaż sprzedawany łącznie z mieszkaniem nie będzie stanowił samodzielnego lokalu użytkowego i nie będzie posiadał odrębnej księgi wieczystej. Garaż w tym przypadku będzie pomieszczeniem przynależnym do mieszkania i posiadać będzie jedną księgę wieczystą z mieszkaniem. W uzupełnieniu z dnia 6 lutego 2012 r. poinformowano, iż Spółdzielnia nie przewiduje, żeby garaż sprzedawany łącznie z mieszkaniem mógłby być przedmiotem odrębnej własności. Natomiast garaże wolne, tzn. takie, gdzie nabywca mieszkania zrezygnuje z garażu mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu. W tym przypadku garaż będzie samodzielnym lokalem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przypadku zbycia lokalu mieszkalnego i garażu jednej osobie (grupie osób) Spółdzielnia może potraktować tą transakcję łącznie i opodatkować ja stawką podatku właściwą dla budowy lokalu mieszkalnego objętego społecznym programem mieszkaniowym, t.j. 8%? Zdaniem Spółdzielni, dostawa lokalu mieszkalnego wraz z garażem podlega w całości opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki 8%. Nie ma podstaw do wydzielania wartości lokalu mieszkalnego oraz wartości garażu i stosowania wobec każdej z tych wartości odrębnej stawki podatkowej. Lokal mieszkalny wraz z garażem stanowią przedmiot jednej transakcji. Powyższe zostało potwierdzone wyrokiem WSA w Krakowie I SA/Kr 921/11. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, iż w związku z dominującym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, że w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego z garażem, objętej jedną transakcją (dostawą) można zastosować stawkę obniżoną, to do takiej transakcji (dostawy) należy zastosować stawkę obniżoną 8%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177 z 2011 r., poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. (…). Natomiast pojęcie świadczenia usług zostało określone w art. 8 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie natomiast z art. 146a ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, dlatego też należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ww. ustawy). Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”. Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Spółdzielnia realizuje budowę budynku wielorodzinnego z garażami w podziemiu w celu ustanowienia prawa odrębnej własności dla jednej osoby lub grupy osób. W budynku znajdować się będzie 28 lokali mieszkalnych spełniających definicje budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (o pow. użytkowej poniżej 150 m2) oraz 32 garaże w podziemiu budynku posiadające zaświadczenie o samodzielności zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, (co oznacza, iż w przedmiotowym przypadku nie mamy do czynienia z dostawą pomieszczeń przynależnych do lokalu mieszkalnego). Spółdzielnia zamierza dokonywać dostawy lokali mieszkalnych i garaży w dwojaki sposób: garaż może być przedmiotem samodzielnego obrotu (w przypadku , gdy nabywca lokalu mieszkalnego zrezygnuje z garaży) i jednocześnie staje się samodzielnym lokalem. garaż sprzedawany łącznie z mieszkaniem – w tym przypadku garaż, jak wskazano w uzupełnieniu do wniosku z dnia 20 stycznia 2012 r. nie będzie stanowił samodzielnego lokalu użytkowego i nie będzie posiadał odrębnej księgi wieczystej. Garaż, będzie pomieszczeniem przynależnym do mieszkania i posiadał jedną księgę wieczystą z mieszkaniem. Jednocześnie w uzupełnieniu z dnia 6 lutego 2012 r. Spółdzielnia odpowiadając na pytanie organu: „czy w sytuacji, gdy garaż sprzedawany jest łącznie z mieszkaniem mógłby być on przedmiotem odrębnej dostawy?” wskazała, iż nie przewiduje, „żeby garaż sprzedawany łącznie z mieszkaniem mógłby być przedmiotem odrębnej własności”. Zatem odnosząc powołane regulacje do przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że planowana dostawa lokali mieszkalnych wraz z garażami znajdującymi się w podziemiu budynku, które posiadają zaświadczenia o samodzielności, zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług, bowiem posiadanie zaświadczenia o samodzielności lokalu świadczy o tym, że zarówno lokal mieszkalny, jak i garaż zostały wyodrębnione w sposób, który pozwala na objęcie ich przedmiotem odrębnej umowy (dostawy). Ponadto stwierdzenie Spółdzielni, „że nie przewiduje sytuacji, że garaż sprzedawany łącznie z mieszkaniem mógłby być przedmiotem odrębnej własności” nie wyklucza, że taka sytuacja może mieć miejsce. Reasumując w przedmiotowej sprawie dostawa lokali mieszkalnych korzystać będzie z preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a w związku z art. 41 ust. 1 pkt 12 ustawy. Natomiast dostawa lokali użytkowych – garaży posiadających zaświadczenie o samodzielności podlegać będzie opodatkowaniu stawką podstawową, t.j. 23% VAT. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.