ITPP1/443-1491/11/TS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2011 r. (data wpływu 3 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania obniżonej stawki podatku przy sprzedaży artykułu chemicznego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 listopada 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania obniżonej stawki podatku przy sprzedaży artykułu chemicznego. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka w zakresie swojej działalności prowadzi handel hurtowy artykułami chemicznymi (chemia przemysłowa). Jednym z oferowanych towarów jest 32,5% roztwór mocznika, który występuje pod nazwą handlową „(…)”. Produkt ten znajduje zastosowanie w technologii oczyszczania spalin w silnikach diesla jako źródło amoniaku – reduktora tlenków azotu. Jednym z głównych dostawców Spółki są Z.. Dostawca ten, kierując się ustaleniami zawartymi w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaje Spółce opisany towar z obniżoną do 8% stawką podatku VAT. Spółka sprzedając dalej zakupiony produkt, który nie podlega żadnemu przetworzeniu, stosuje również stawkę podatku w wysokości 8%. Głównymi odbiorcami „(…)” są stacje benzynowe, które sprzedają produkt kierowcom samochodów ciężarowych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka słusznie stosuje obniżoną do 8% stawkę podatku, wynikającą z załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, przy sprzedaży 32,5% roztworu mocznika pod nazwą handlową „(…)”, który nabywa z obniżoną do 8% stawką podatku VAT? Spółka wskazała, iż zgodnie z pismem Urzędu nr z dnia ., powyższy produkt sklasyfikowano do grupy 24.15.30-13.00, zgodnie z PKWiU wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. stosowaną nadal do celów podatkowych oraz do grupy 20.15.31.0 zgodnie z zasadami metodycznymi PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. Zakłady , kierując się ustaleniami zawartymi w załączniku nr 3 do ustawy, sprzedają Spółce towar ze stawką 8%. Powyższe stanowisko Zakładów zostało potwierdzone indywidualną interpretacją podatkową z dnia 7 lutego 2011 r. IPPP3/443-1115/10-2/KT. Mając powyższe na uwadze Spółka uważa, że sprzedając dalej ten produkt, zakupiony w Z., który nie podlega żadnemu przetworzeniu, ma prawo stosować w dalszym obrocie również obniżoną do 8% stawkę podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 59 wymienione zostały, sklasyfikowane pod symbolem P., „Nawozy azotowe mineralne, z wyłączeniem cyjanamidu wapnia”. W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania danej stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”. Tym samym obniżona stawka podatku odnośnie wyrobów z powyższej poz. 59 dotyczy produktów sklasyfikowanych w PKWiU w grupowaniu 20.15.2 – za wyjątkiem cyjanamidu wapnia. Zgodnie z wyjaśnieniami Głównego Urzędu Statystycznego do PKWiU grupowanie 20.15.31.0 obejmuje mocznik (diamid kwasu węglowego), nawet czysty, nawet w roztworze wodnym, stosowany przede wszystkim jako nawóz, ale także jako pasza dla zwierząt, do produkcji żywic mocznikowo-formaldehydowych, w syntezach organicznych itp. Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Spółka, prowadząca handel hurtowy artykułami chemicznymi, sprzedaje 32,5% roztwór mocznika. Produkt ten znajduje zastosowanie w technologii oczyszczania spalin w silnikach diesla jako źródło amoniaku – reduktora tlenków azotu. Jednym z głównych dostawców Spółki są Z., które sprzedają opisany towar z obniżoną stawką podatku 8%. Produkt sklasyfikowany jest w PKWiU z 2008 r. w grupowaniu 20.15.31.0. Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż sprzedaż przez Spółkę produktu, sklasyfikowanego w PKWiU w grupowaniu 20.15.31.0, stanowiącego 32,5% roztworu mocznika o nazwie handlowej „(…)” – przy założeniu, że wskazana klasyfikacja jest prawidłowa – opodatkowana jest obniżoną stawką podatku 8% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy i poz. 59 załącznika nr 3 do ustawy. Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Spółkę we wniosku klasyfikacji towaru do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej interpretacji udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane w złożonym wniosku. Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.