ITPP1/443-1523/14/BK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2014 r. (data wpływu 5 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 grudnia 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dla świadczonych usług. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Prowadzi Pan działalność gospodarczą mieszcząca się w PKWiU 62.01.1 – usługi związane z projektowaniem i rozwojem technologii informatycznych. Ma Pan podpisaną umowę o współpracy ze spółka z o.o., na mocy której projektuje rozwiązania informatyczne ze szczególnym uwzględnieniem baz danych. Zapis przedmiotu umowy brzmi „projektowanie rozwiązań realizujących wymagania biznesowe i ich implementacja zgodnie z przyjętymi standardami, w tym zarzadzania, zmianą, kontroli jakości oprogramowania, zasadami bezpieczeństwa, z użyciem technologii J2Ee (JAVA,JSP/JSF, J2Ee,JMS, GWT i innych) oraz technologii bazodanowych (SQL,PL/SQl i innych)”. W umowie o współpracy jest również zapis dotyczący wynagrodzenia, z którego jasno wynika, że należna podatnikowi kwota jest wynagrodzeniem za napisany utwór, jak również za przekazanie praw autorskich: „Wynagrodzenie Wykonawcy stanowi całkowite wynagrodzenie należne Wykonawcy z tytułu wykonania przedmiotu umowy, w tym z tytułu przeniesienia praw autorskich”. Jest Pan twórcą w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy o prawach autorskich: „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiekolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażania (utwór)”, a programy, które pisze są utworami, zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy o prawach autorskich: „ W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe)”. W praktyce współpraca między firmami polega na zleceniu Panu zaprojektowania oprogramowania/rozwiązania, które będzie usprawniało/poprawiało prace zlecającego. Programy są napisane samodzielnie przez Pana w formie zapisu matematycznego. Pisze Pan również dokumentację techniczną opisującą użytkowanie oprogramowania, które stworzył (wg ustawy o prawach autorskich jest to utwór). Wystawia Pan na koniec miesiąca fakturę za przekazane zleceniodawcy programy (utwory), jak również programy niedokończone (zgodnie z art. 1 pkt 3 ustawy o prawach autorskich: „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać niedokończoną)”. Do każdej faktury załącza Pan protokół prac wykonanych (programów oraz dokumentacji technicznej oprogramowania), które zlecający weryfikuje i akceptuje. Wystawia Pan fakturę ze stawką 8%, zgodnie z zapisem załącznika nr 3 pkt 181 do ustawy o podatku od towarów i usług (bez względu na symbol PKWiU). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy prawidłowo wystawia Pan fakturę ze stawką podatku 8%? Pana zdaniem, faktury wystawiane są zgodnie z przepisami. Zgodnie z zapisami ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, jest Pan twórcą, a napisane oprogramowania, analizy oraz dokumentacja techniczna są utworami, dziełami. Zgodnie z zapisami umowy zawartej pomiędzy Panem a spółką, wynagrodzenie obejmuje napisanie programu, analizy, dokumentacji technicznej zgodnie z potrzebami Spółki oraz przekazanie spółce licencji do praw autorskich dzieł wykazanych w akceptowanym przez obie strony zestawieniu. Uważa Pan, że zgodnie z pozycją 181 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, który to załącznik stanowi kiedy stosuje się stawkę podatku 8%, prawidłowo wystawia Pan faktury. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, pod poz. 181 wymieniono „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania” – bez względu na symbol PKWiU. Z uwagi na ww. poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania przez Wnioskodawcę preferencyjnej stawki podatku dla stworzonych programów komputerowych oraz dla udzielanych przez niego licencji na użytkowanie oprogramowania. Ustawa nie zawiera definicji „twórca”, zatem ustawodawca w powyższym zakresie odsyła do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); plastyczne; fotograficzne; lutnicze; wzornictwa przemysłowego; architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; muzyczne i słowno-muzyczne; sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; audiowizualne (w tym filmowe), w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). W prawie autorskim mamy do czynienia z dwoma rodzajami praw: autorskimi prawami osobistymi oraz autorskimi prawami majątkowymi. Zasadą jest, że z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub – jeżeli z mocy ww. ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca – osoba, której te prawa przysługują, albo osoba, która je nabyła lub na rzecz której została ustanowiona licencja. W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 ustawy o prawie autorskim, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Zatem aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy: mieć źródło w pracy człowieka (twórcy), stanowić przejaw działalności twórczej, posiadać indywidualny charakter. Zaznaczyć należy, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl ww. art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast użyte w art. 1 analizowanej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta jest spełniona, gdy mamy do czynienia z subiektywnym nowym wytworem intelektu. Twórcy, zgodnie z przepisem art. 16 ustawy o prawie autorskim, przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem. Drugi rodzaj praw autorskich – prawa majątkowe mogą przysługiwać w niektórych sytuacjach również osobom innym niż twórca utworu z mocy ustawy lub z mocy stosownej umowy cywilnoprawnej. Dotyczy to np. autorskich praw majątkowych pracodawcy, którego pracownik stworzył utwór. Wskazać należy, że rozdział 7 ustawy o prawie autorskim zawiera przepisy szczególne dotyczące programów komputerowych. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. W myśl art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim, autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do: trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego; tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała; rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii. Jak wskazuje treść przywołanego powyżej art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, program komputerowy stanowi utwór będącym przedmiotem prawa autorskiego. Z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy. Program komputerowy stanowi niewątpliwie uzewnętrzniony rezultat działalności twórczej Wnioskodawcy. Jak wyżej wskazano, obniżona stawka podatku 8% może być stosowana wyłącznie do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu odrębnych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania. Z okoliczności sprawy wynika, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tworzy Pan programy komputerowe, do których przysługują mu wyłączne prawa majątkowe i osobiste wraz z ich dokumentacją. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zawarł Pan umowę ze spółką, której przedmiotem jest wykonywanie projektów informatycznych ze szczególnym uwzględnieniem baz danych. Programy są napisane samodzielnie przez Pana w formie zapisu matematycznego. Pisze Pan również dokumentację techniczną opisującą użytkowanie oprogramowania, które stworzył (wg ustawy o prawach autorskich jest to utwór). Wystawia Pan na koniec miesiąca fakturę za przekazane zleceniodawcy programy (utwory), jak również programy niedokończone. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż, skoro z okoliczności sprawy wynika, że działa Pan jako twórca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim programów informatycznych wraz z ich dokumentacją, otrzymując wynagrodzenie w formie honorarium za przekazane prawa autorskie to może Pan korzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 8% w odniesieniu do sprzedaży praw autorskich do programów komputerowych, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy w powiązaniu z art. 146a pkt 2 ustawy. Końcowo stwierdzić należy, że w niniejszej interpretacji nie oceniano innych kwestii w tym prawidłowości fakturowania programów niedokończonych, gdyż nie było to przedmiotem zapytania. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.