ITPP1/443-1524/14/BS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2014 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniach 10 i 23 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie fakturowania i określenia momentu powstania obowiązku podatkowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 grudnia 2014 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 10 grudnia 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie fakturowania i określenia momentu powstania obowiązku podatkowego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest producentem ogrzewaczy wody, kotłów, a także dystrybutorem pomp ciepła, kolektorów i systemów solarnych. Dodatkowo prowadzi sprzedaż części zamiennych do sprzedawanych przez siebie urządzeń. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. W ramach prowadzonej działalności sprzedaje oferowane towary na rzecz podmiotów gospodarczych (Kontrahenci). Wnioskodawca współpracuje z Kontrahentami na podstawie zawartych umów handlowych. Umowy przewidują alternatywne postanowienia dotyczące momentu przejścia korzyści i ciężarów związanych z towarem, w tym ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru. W pierwszym z przypadków, gdy organizacja transportu została zlecona przez Dostawcę i towar jest transportowany do Kontrahenta za pośrednictwem przewoźników, firm spedycyjnych, firm kurierskich (dalej: Przewoźników) ryzyko utraty lub uszkodzenia przechodzi na Kontrahentów z chwilą dostarczenia produktów na wskazane przez nich miejsce, którym co do zasady jest ich siedziba lub inne miejsce prowadzenia działalności Kontrahenta, ale także może być to wskazany przez Kontrahenta adres jego klienta lub adres przez niego wskazany (oznaczone miejsce spełnienia świadczenia). W drugim z przypadków, gdy organizacja transportu leży po stronie Kontrahenta (nabywcy), to ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru przechodzi na niego z chwilą wydania (odbioru) towarów z magazynu Wnioskodawcy, niezależnie od tego czy Kontrahent sam odbiera towar, czy odbierają go wynajęte przez niego firmy transportowe. W pierwszym z przypadków, na podstawie złożonych przez Kontrahentów zamówień towar jest przygotowywany w magazynie do wysyłki. Faktura jest wystawiana co do zasady po dotarciu przesyłki do kontrahenta, co nie jest objęte niniejszym wnioskiem, ale Spółka rozważa wystawianie faktury i wysyłkę jej Kontrahentowi wraz z towarem. Spółka zawarła umowy z Przewoźnikami, zgodnie z którymi Przewoźnik odpowiada względem Wnioskodawcy z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy na zasadach wynikających z treści umów, albo – jeśli w tym zakresie umowy nie zawierają stosownych postanowień – zastosowanie mają przepisy Prawa przewozowego i Kodeksu cywilnego. Dla sprzedaży nie są ustalane warunki dostawy wg Incoterms, koszty dostawy ponoszą zależnie od wartości nabytego towaru Kontrahenci albo Wnioskodawca, jednak nie wpływa to na zakres i moment przejścia ryzyka utraty lub uszkodzenia towaru. Wnioskodawca nie posiada dodatkowo wewnętrznego regulaminu, który regulowałyby kwestię przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a także momentu przejścia korzyści i ciężarów związanych z towarem, w tym ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru. Niniejszy wniosek dotyczy sytuacji, w której płatność następuje po dostarczeniu towaru kontrahentowi. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Odnośnie przypadku pierwszego, w którym momencie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług (dalej: VAT) w związku z dostarczeniem towaru Kontrahentowi za pośrednictwem Przewoźników, jeżeli umowy handlowe między Spółką a Kontrahentami wskazują, że korzyści i ciężary związane z towarem, w tym ryzyko jego uszkodzenia lub utraty przechodzi na Kontrahentów dopiero z chwilą dostarczenia tych towarów na miejsce wskazane przez Kontrahentów? Czy, w przypadku pierwszym, w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Kontrahentów wraz z transportem, który odbywa się na ryzyko Spółki, za pośrednictwem Przewoźników, Spółka może w fakturze VAT dokumentującej przyszłą dostawę, której data w chwili nadania przesyłki nie jest określona w sposób pewny, nie zamieszczać daty dokonania dostawy oraz jeśli data ta powinna być zamieszczana – jaka powinna być to data? W przypadku pierwszym, w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Kontrahentów wraz z transportem, który odbywa się na ryzyko Spółki, za pośrednictwem Przewoźników, czy Spółka – w przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie 2, że Spółka nie musi zamieszczać daty dokonania dostawy w fakturze wystawianej przed dokonaniem dostawy i wysyłanej wraz z towarem – musi po dokonaniu dostawy skorygować fakturę w zakresie wskazania faktycznej daty dokonania dostawy? Alternatywnie do pyt. 3, w przypadku pierwszym, w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Kontrahentów wraz z transportem, który odbywa się na ryzyko Spółki, za pośrednictwem Przewoźników, czy Spółka – w przypadku uznania, w odpowiedzi na pytanie 2, że Spółka musi zamieszczać datę dokonania dostawy w fakturze wystawianej przed dokonaniem dostawy i wysyłanej wraz z towarem – musi po dokonaniu dostawy skorygować fakturę w zakresie daty dokonania dostawy, jeśli wykazana w fakturze data dokonania dostawy jest różna od faktycznej daty dostarczenia towaru? W przypadku drugim, w którym momencie powstaje obowiązek podatkowy w podatku VAT w związku z wydaniem towaru Kontrahentowi z magazynu Spółki, jeżeli umowy handlowe między Spółką a Kontrahentami wskazują, że korzyści i ciężary związane towarem, w tym ryzyko jego uszkodzenia lub utraty przechodzi na Kontrahentów z chwilą ich wydania z magazynu Spółki na rzecz Kontrahentów lub działających na ich rzecz firm transportowych? Ad 1. Zdaniem Spółki, obowiązek podatkowy, w związku z dostawą towaru za pośrednictwem Przewoźników, gdy ryzyko utraty lub uszkodzenia przesyłki ciąży na Spółce, powstaje z chwilą dostarczenia towarów we wskazane przez Kontrahenta miejsce. Ad 2. Zdaniem Spółki, w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Kontrahentów wraz z transportem, który odbywa się na ryzyko Spółki, za pośrednictwem Przewoźników, Spółka nie ma obowiązku zamieszczać w fakturze daty dokonania dostawy. Ad 3. Zdaniem Spółki, w przypadku uznania, w odpowiedzi na pytanie 2, że Spółka nie musi zamieszczać daty dokonania dostawy w fakturze wystawianej przed dokonaniem dostawy i wysyłanej wraz z towarem, Spółka po dokonaniu dostawy nie musi korygować faktury w zakresie wskazania daty dokonania dostawy. Ad 4. Alternatywnie do pyt. 3, zdaniem Spółki, w przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie 2, że Spółka musi zamieszczać datę dokonania dostawy na fakturze wystawianej przed dokonaniem dostawy i wysyłanej wraz z towarem, Spółka nie musi po dokonaniu dostawy korygować faktury w zakresie daty dokonania dostawy, jeśli wykazana w fakturze data dokonania dostawy jest rożna od faktycznej daty dostarczenia towaru. Ad 5. Zdaniem Spółki, obowiązek podatkowy w podatku VAT – w związku z wydaniem towaru Kontrahentowi z magazynu Spółki, jeżeli umowy handlowe między Spółką a Kontrahentami wskazują, że korzyści i ciężary związane towarem, w tym ryzyko jego uszkodzenia lub utraty przechodzi na Kontrahentów z chwilą ich wydania z magazynu Spółki na rzecz Kontrahentów lub działających na ich rzecz firm transportowych – będzie powstawał z chwilą wydania towarów Kontrahentowi, lub podmiotom działającym na jego rzecz. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Ad 1. W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się m.in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, dostawę towarów stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 19a ustawy „Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1”. Obowiązek podatkowy powstaje zasadniczo więc w momencie przeniesienia przez dostawcę na rzecz nabywcy prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Moment wydania towaru kontrahentowi uzależniony jest od ustaleń pomiędzy stronami, co do momentu w którym korzyści i ryzyka związane z posiadaniem towaru zostają przeniesione na kontrahenta. Strony mają bowiem, daleko idącą swobodę w zakresie ustalenia takich warunków. Zasada ogólna dotycząca momentu przekazania rzeczy na gruncie prawa cywilnego została określona w art. 544 § 1 Kodeksu cywilnego, który wskazuje, że jeżeli rzecz sprzedana ma być przesłana przez sprzedawcę do miejsca, które nie jest miejscem spełnienia świadczenia, poczytuje się w razie wątpliwości, że wydanie zostało dokonane z chwilą, gdy w celu dostarczenia rzeczy na miejsce przeznaczenia sprzedawca powierzył ją przewoźnikowi trudniącemu się przewozem rzeczy tego rodzaju. Natomiast art. 548 § 1 Kodeksu cywilnego określa, że z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy. Na gruncie przepisów Kodeksu cywilnego wydanie przesyłki następuje z chwilą jej powierzenia przez sprzedawcę przewoźnikowi z poleceniem dostarczenia rzeczy do miejsca przeznaczenia. Z chwilą, kiedy rzecz została powierzona przewoźnikowi, następuje formalne spełnienie świadczenia przez sprzedawcę, a na kupującego przechodzą korzyści i ciężary związane z tą rzeczą. W przedmiotowej sprawie, przepisy Kodeksu cywilnego nie znajdą zastosowania, ponieważ strony ustaliły inaczej. Zgodnie z treścią zawartych umów handlowych - odnośnie pierwszego przypadku - jeżeli towar jest transportowany przez Przewoźnika, ryzyko utraty lub uszkodzenia przechodzi na Kontrahentów z chwilą dostarczenia produktów na wskazane przez nich miejsce (oznaczone miejsce spełnienia świadczenia). To oznacza, że do momentu ich doręczenia przez Przewoźnika, ryzyka związane z towarem i jego dostarczeniem spoczywają na Wnioskodawcy. Niezależnie kto był w konkretnym przypadku Przewoźnikiem, ryzyko związane z towarem przechodzi na Kontrahenta w momencie dostawy. Sprzedawane towary w chwili wydania z magazynu sprzedającego pozostają własnością Spółki do momentu ich dostarczenia do Kontrahenta (w trakcie gdy faktycznie władającym jest Przewoźnik). Zaś Przewoźnik jest ewentualnie odpowiedzialny za utratę lub uszkodzenie towarów wobec Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego VAT istotne jest kiedy zostaje przekazane na rzecz nabywcy prawo do rozporządzaniem towarem jak właściciel. Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT mówi o rozporządzaniu towarem, jak właściciel, a niejako właściciel. W opinii Spółki, różnica ta jest niezmiernie istotna i ma na celu opodatkowanie VAT również takich czynności, w których nie doszło do przeniesienia własności w sensie prawnym (stanie się właścicielem rzeczy) i fizycznym (możliwość fizycznego posiadania rzeczy), ale w których ekonomiczne władztwo nad rzeczą zostało już przeniesione na nabywcę i może on tą rzeczą dysponować wedle swego uznania. Sens wyrażenia - jak właściciel był wielokrotnie przedmiotem orzecznictwa sądów krajowych w poprzednim stanie prawnym także i takie właśnie rozumienie tego pojęcia wydaje się być już ugruntowane. Stanowisko to potwierdza także orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym wielokrotnie podkreślano, iż taka regulacja ma na celu opodatkowanie zbycia uprawnień do dysponowania rzeczą a nie wyłącznie własności rzeczy (wyrok TSUE w sprawie C-320/88 Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV a Staatssecretaris van Financien - Holand). Skoro w przedmiotowej sprawie korzyści i ciężary związane z towarem, w tym ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru przechodzą na Kontrahenta w momencie przekazania mu przez Przewoźnika przesyłki, to te zdarzenie należy zakwalifikować jako moment powstania obowiązku podatkowego, gdyż w tym właśnie momencie przechodzi odpowiedzialność za towar na Kontrahenta. Potwierdzeniem dla tezy dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego jest również fakt. że w przypadku faktycznej utraty lub uszkodzenia towaru zanim fizycznie dotrze on do finalnego nabywcy stroną w ewentualnym postępowaniu odszkodowawczym z przewoźnikiem za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi jest Spółka, jako zleceniodawca. Stanowisko Spółki potwierdzają również interpretacje indywidualne. Dyrektor Izby Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27 czerwca 2014 r. znak IBPP2/443-257/14/ICz wskazał, że: „W tym miejscu zauważyć należy, że z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest - co do zasady - wydanie towaru. Dokonanie dostawy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy. Jeżeli strony oznaczyły inną chwilę, niż wydanie towaru dla przejścia korzyści i ciężarów, to w razie wątpliwości przyjmuje się, że ta sama chwila dotyczy przejścia ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. (...) Wobec powyższego mając na uwadze regulacje dotyczące powstania obowiązku podatkowego należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawca (sprzedawca) dostarcza towar wynajętym transportem do miejsca wskazanego przez Nabywcę, jak również Wnioskodawca (sprzedawca) ponosi ryzyko utraty lub zniszczenia towaru, zatem dokonanie dostawy towaru a tym samym powstanie obowiązku podatkowego; następuje, z chwilą dostarczenia towaru do miejsca wskazanego przez Nabywcę. Bowiem dopiero w tym momencie następuje faktyczne zrealizowanie dostawy towaru poprzez przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Mając na uwadze przepisy art. 19a ust. 1 ustawy o VAT stwierdzić należy, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku tj. gdy towar jest wysyłany przez dostawcę nabywcy za pośrednictwem przewoźnika, a ryzyko utraty towaru ponosi sprzedawca, dokonanie dostawy towaru następuje z chwilą wydania towaru odbiorcy, bowiem z tym momentem sprzedawca przenosi prawo do rozporządzenia jak właściciel, o którym mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy. W interpretacji z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. IPTPP2/443-263 /l 4-2/IR Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał, że „Odnosząc powołane przepisy prawa do przedstawionego opisu sprawy, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Spółka zobowiązuje się do dostarczenia towaru, za pośrednictwem wyspecjalizowanych firm spedycyjnych, pod wskazany przez Kupującego w umowie bądź zamówieniu adres dostawy, zaś – jak wskazał Zainteresowany – klient może w pełni dysponować towarem po odbiorze od spedytora, ryzyko jego utraty przechodzi na Kupującego z chwilą odbioru towaru przez Kupującego od spedytora w określonym m.in. na fakturze miejscu dostawy - to w momencie doręczenia przez spedytora towaru Kupującemu dokonana zostaje dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Zatem w tym momencie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowej transakcji, w myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 19a ust. 1 ustawy.” Mając na uwadze powyższe, obowiązek podatkowy, w związku z dostawą towaru za pośrednictwem Przewoźników, gdy ryzyko utraty lub uszkodzenia przesyłki ciąży na Spółce, powstaje z chwilą dostarczenia towarów we wskazane przez Kontrahenta miejsce. Ad 2. Spółka nie będzie zobowiązana w fakturze do zamieszczania daty dostawy towarów, ponieważ nie jest w stanie rzetelnie określić tej daty w momencie wystawiania faktury. Wynika to z przepisu art. 106e ust. 1 pkt 6 Ustawy VAT, który wskazuje że: „Faktura powinna zawierać: (...) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury. Mając na uwadze powyższy przepis należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie data dokonania dostawy towarów jest nieokreślona, ponieważ dotyczy ona sprzedaży przyszłej fakturowanej przed momentem jej dokonania. W związku z powyższym Spółka w chwili wystawiania faktury nie jest w stanie wskazać rzetelnie, kiedy dojdzie do powstania obowiązku podatkowego, zwłaszcza że podmiot zewnętrzny (Przewoźnik) jest odpowiedzialny za doręczenie przesyłki, co może nastąpić w rożnym terminie, bowiem data dostawy nie jest określana w chwili nadania. Wnioskodawca zauważa także, że art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT nakazuje podawanie na fakturze daty dokonania dostawy „o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury”, a użyty spójnik „i” wskazuje, że ww. datę należy podać jedynie w przypadku jednoczesnego spełnienia obu warunków. Przypadek taki nastąpi jedynie wówczas, gdy faktura dokumentująca dostawę towarów zostanie wystawiona po dokonaniu dostawy. Tylko w takim przypadku data dostawy będzie określona oraz będzie różna od daty wystawienia faktury, podawanie jej w fakturze nie jest obowiązkowe. Spółka zauważa, że w przedmiotowej sprawie faktura VAT zostanie wystawiona uwzględniając postanowienia art. 106i ust. 7 pkt 1 Ustawy o VAT. Przepis ten stanowi, że: „7. Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed: 1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi”. Ustawodawca dopuszcza więc wprost wystawianie faktur przed datą sprzedaży. Mając na uwadze ten przepis oraz przepis art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT należy uznać, że ustawodawca przewidział sytuacje, w których niemożliwym będzie ustalenie konkretnej daty sprzedaży. W konsekwencji na podstawie art. art. 106e ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT Spółka nie jest zobowiązana do wskazywania daty dostawy towaru na fakturach. Z powyższym stanowiskiem konsekwentnie zgadzają się organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych wydawanych na wnioski innych podatników. W interpretacji z dnia 13 sierpnia 2014 r. sygn. ITPPl/443-529/14/KM Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, że: „Analizując zatem przedstawioną w złożonym wniosku sytuację w kontekście powołanych przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skoro - jak wynika z wniosku - dokonanie dostawy towarów następuje z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, co w tym konkretnym przypadku ma miejsce z chwilą dostarczenia towaru do miejsca wskazanego przez nabywcę, zatem z uwagi na to, że w dniu wysyłki towaru nie jest Pan w stanie określić daty dokonania dostawy, nie ma obowiązku wykazania jej na fakturze. W sytuacji bowiem wystawienia faktury przed dokonaniem dostawy, wystarczy umieścić na niej tylko datę wystawienia”; W interpretacji z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. IPTPP2/443-263/14-2/IR Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał, że: „Wobec powyższego, stwierdzić należy, że w przypadku gdy w momencie wystawienia faktury nie jest określona data dostawy, wówczas faktura nie zawiera informacji o tej dacie. Zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy, uznać należy, że Wnioskodawca w sposób prawidłowy wystawia faktury dokumentujące sprzedażnie umieszczając na nich informacji o dacie dostawy, bowiem jak wynika z treści wniosku Zainteresowany nie zna jej w momencie wystawienia faktur. W konsekwencji, Wnioskodawca po uzyskaniu informacji od spedytora o dacie dostawy, nie jest obowiązany do skorygowania faktur sprzedażowych poprzez wystawienie faktur korygujących dla pozycji „data dostawy.” Mając na uwadze powyższe, w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Kontrahentów wraz z transportem, który odbywa się na ryzyko Spółki, za pośrednictwem Przewoźników, Spółka nie ma obowiązku zamieszczać w fakturze daty dokonania dostawy. Ad 3. Przesłanki wystawienia faktury korygującej określone zostały w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem: „W przypadku gdy po wystawieniu faktury: udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1, udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1, dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury - podatnik wystawia fakturę korygującą. Żaden z powyższych warunków w przedmiotowej sprawie nie wystąpi. Z pewnością nie można powiedzieć, że wystąpi pomyłka w związku z uzyskaniem przez Wnioskodawcę od spedytora informacji nt. doręczenia przesyłki Kontrahentowi. Fakt, że Spółka nie wskazała daty dostawy na fakturze wynika bowiem ze specyfiki dokonywania sprzedaży przyszłych, a nie z dokonanej przez Wnioskodawcę pomyłki. Potwierdza to stanowisko wyrażone przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. IPTPP2/443-263/14-2/IR, którego treść została przywołana w uzasadnieniu do pytania 2 niniejszego wniosku. W konsekwencji, w przypadku uznania, w odpowiedzi na pytanie 2, iż Spółka nie musi zamieszczać daty dokonania dostawy w fakturze wystawianej przed dokonaniem dostawy i wysyłanej wraz z towarem, Spółka po dokonaniu dostawy nie musi korygować faktury w zakresie wskazania daty dokonania dostawy. Ad 4. Spółka uważa, że nie będzie musiała po dokonaniu dostawy korygować faktury w zakresie daty dokonania dostawy, jeśli wykazana w fakturze data dokonania dostawy jest różna od faktycznej daty dostarczenia towaru, w sytuacji gdy stanowisko Spółki w zakresie pytania 2 zostanie uznane przez Ministra Finansów za nieprawidłowe. Spółka zwraca uwagę, że jedyną podstawę do sporządzenia faktury korygującej stanowi art. 106j ust. 1 ustawy o VAT. Jedyną ewentualną podstawą w przedmiotowej sprawie mógłby być art. 106j ust. 1 pkt 5 Ustawy o VAT. Wnioskodawcy nie można by jednak zarzucić, iż popełnienie pomyłki w dacie dostawy, obliguje go do wystawienia korekty faktury VAT. Wnioskodawca bowiem nie jest w stanie rzetelnie określić daty dostawy, może jedynie szacować kiedy przesyłka dotrze do Kontrahenta. W konsekwencji, mogłoby się zdarzać, że Spółka będzie zobowiązana do dokonywania korekt wszystkich faktur, ponieważ Przewoźnicy dostarczyli towar Kontrahentom, wyjątkowo z jednodniowym opóźnieniem z uwagi na przyczyny niezależne od nich (np. nieprzejezdne drogi). W konsekwencji, w przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie 2, iż Spółka musi zamieszczać datę dokonania dostawy na fakturze wystawianej przed dokonaniem dostawy i wysyłanej wraz z towarem, Spółka nie musi po dokonaniu dostawy korygować faktury w zakresie daty dokonania dostawy, jeśli wykazana w fakturze data dokonania dostawy jest rożna od faktycznej daty dostarczenia towaru. Ad 5. W przypadku, gdy umowy handlowe między Spółką a Kontrahentami wskazują, że korzyści i ciężary związane towarem, w tym ryzyko jego uszkodzenia lub utraty przechodzi na Kontrahentów z chwilą ich wydania z magazynu Spółki na rzecz Kontrahentów lub działających na ich rzecz firm transportowych, obowiązek podatkowy w podatku VAT będzie powstawał z chwilą wydania towarów Kontrahentowi lub podmiotom działającym na jego rzecz. Uwzględniając uzasadnienie przedstawione do odpowiedzi na pytania 1, należy stwierdzić, że decydującą kwestią dla uznania, kiedy doszło do dostawy towarów, a więc i do powstania obowiązku podatkowego jest moment kiedy ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru przechodzą na nabywcę. W drugim z przypadków opisanych w zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku, gdy organizacja transportu leży po stronie Kontrahenta (nabywcy), ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru przechodzi na niego z chwilą wydania (odbioru) towarów z magazynu Wnioskodawcy, niezależnie od tego czy Kontrahent sam odbiera towar, czy odbierają go wynajęte przez niego firmy transportowe. Uwzględniając powyższe, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wydania towaru z magazynu bezpośrednio Kontrahentowi lub wynajętej przez niego firmie transportowej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.