ITPP1/443-1612b/11/JJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2011 r. (data wpływu 1 grudnia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 9 marca i 6 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z likwidacją szkody – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 1 grudnia 2011 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniach 9 marca i 6 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z likwidacją szkody. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W związku z likwidacją szkody powstałej w pojeździe (znajdującym się w ewidencji środków trwałych Spółki) z OC sprawcy kolizji przez ubezpieczyciela, powstał spór czy wypłata odszkodowania z tego tytułu wypłacana jest w kwocie netto czy brutto? Jak wynika z prowadzonej korespondencji, X pozostawiło to do rozstrzygnięcia przez Urząd Skarbowy. Spółka powołuje orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2001 r. (sygn. (…)), z którego wynika, iż w stosunku do metody kosztorysowej „odszkodowanie przysługujące na podstawie umowy ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego za szkodę powstałą w związku z ruchem tego pojazdu, ustalone według cen części zamiennych i usług, obejmuje kwotę podatku od towaru i usług (VAT), w zakresie w jakim poszkodowany nie może obniżyć podatku od niego należnego o kwotę podatku naliczonego” oraz z dnia 22 kwietnia 1997 r. (sygn. (…)), gdzie Sąd stwierdził, w stosunku do metody rachunkowej, że „odszkodowanie za szkodę poniesioną przez podatnika podatku VAT na skutek zniszczenia rzeczy, ustalone według ceny rzeczy, nie obejmuje podatku VAT mieszczącego się w tej cenie, w zakresie w jakim poszkodowany może obniżyć należny od niego podatek o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu rzeczy”. Za przychód uznaje się bowiem otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Tym samym przychód rozpoznaje tylko przedsiębiorca, który faktycznie uzyska odszkodowanie. Koszty uzyskania przychodów z tytułu szkód powypadkowych i remontów wystąpią tylko wtedy, gdy samochód objęty jest ubezpieczeniem dobrowolnym, czyli AC. W przypadku natomiast, gdy samochód objęty jest wyłącznie ubezpieczeniem obowiązkowym stosować należy zasadę, że do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów (w przypadku samego OC kosztów nie stanowią szkody powypadkowe). Spółka wskazuje, iż powyższe potwierdził WSA w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 357/07 i I SA/Gd 358/07). Z uzupełnienia do wniosku wynika, iż przedmiotowy pojazd służy wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktura VAT związana z likwidacją szkody zostanie wystawiona na Spółkę, która jest właścicielem pojazdu i to Ona zleca warsztatowi samochodowemu naprawę szkody, a nie ubezpieczyciel sprawcy szkody. To ubezpieczyciel powinien sfinansować całą wartość (wraz z VAT) naprawy samochodu. W związku z powyższym zakres żądania interpretacji sprecyzowano następująco: „Wobec stanowiska X które zamierza wypłacić z tytułu likwidacji szkody powstałej na naszym pojeździe z winy kierowcy ubezpieczonego od (OC) w ZU, kwotę netto, gdyż uważa, że skoro firma będąca właścicielem pojazdu poszkodowanego jest płatnikiem VAT, to ma możliwość jego odliczenia. (…) czy faktycznie stanowisko X jest poprawne i z tytułu likwidacji szkody z OC sprawcy – ubezpieczyciel winien wypłacić kwotę netto, czy też brutto?” Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionych orzeczeń sądów, OC sprawcy szkody nie jest w żaden sposób powiązane z kosztem uzyskania przychodu poszkodowanego, dlatego też nie ma on prawa odliczać podatku VAT naliczonego przy likwidacji szkody. Wobec powyższego wypłata odszkodowania przez ubezpieczyciela winna nastąpić w kwocie brutto. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego uznaje się za nieprawidłowe. Na wstępie podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie prawa do odliczenia podatku naliczonego, natomiast w kwestii rozstrzygnięcia, w jakiej wysokości ubezpieczyciel winien wypłacić Spółce należność z tytułu likwidacji szkody, tj. czy w kwocie netto, czy też w kwocie brutto zostało wydane postanowienie nr (…) z dnia 14 marca 2012 r. W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z powyższego wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Z przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniach okoliczności wynika, iż w pojeździe będącym środkiem trwałym Spółki powstała szkoda. Likwidacja szkody dokonana zostanie przez ubezpieczyciela z OC sprawcy kolizji. Pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktura VAT dotycząca naprawy związanej z likwidacją szkody zostanie wystawiona na rzecz Spółki. Biorąc pod uwagę opisane przez Spółkę okoliczności oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż przy założeniu, że pojazd będzie służył do wykonywania czynności wyłącznie opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze dokumentującej naprawę ww. pojazdu, wystawionej przez warsztat samochodowy, któremu Spółka zleciła tą naprawę. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.