ITPP1/443-182/12/JJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2012 r. (data wpływu 14 lutego 2012 r.), uzupełnionym w dniu 2 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lutego 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 2 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Gmina w dniu 27 września 2010 r. podpisała umowę o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Beneficjentem projektu jest Gmina. W ramach projektu zostały zrealizowane następujące zadania: prace modernizacyjne holu w budynku „P.” („P.”), dostawa i montaż wyposażenia kawiarenki internetowej w zmodernizowanym holu dolnym budynku „P.”, dostawa i montaż sprzętu projekcyjnego w systemie (…) w budynku „P.”. "P."jest miejską jednostką organizacyjną Gminy - samorządową instytucją kultury (Uchwała Rady Miasta z dnia 28 maja 2008 r.), utworzoną na podstawie ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Na mocy ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej jednostka samorządu terytorialnego (organizator) organizuje działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem działalności. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostki samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym (art. 9 ust. 2 ww. ustawy). Jednostka samorządu terytorialnego wydaje akt o utworzeniu instytucji kultury, który określa jej nazwę, rodzaj, siedzibę i przedmiot działania (Uchwała Rady Miejskiej z dnia 18 grudnia 1996 r. w sprawie nadania statutu P., Uchwała Rady Miejskiej z dnia 22 marca 2000 r. oraz Uchwała Rady Miasta z dnia 27 lutego 2002 r. w sprawie zmiany statutu „P.”). Gmina jako organizetor zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona (art. 12 ustawy). "P." jest instytucją posiadającą osobowość prawną, która prowadzi gospodarkę finansową zgodnie z art. 14 ust 2 ustawy. Gmina nie odpowiada za zobowiązania instytucji kultury. P. otrzymuje od Gminy dotację podmiotową na realizację zadań z zakresu kultury. Majątek, na którym „P.” prowadzi działalność statutową został oddany instytucji kultury w trwały zarząd. „P.” wykorzystuje majątek do realizacji zadań związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Wynik rocznej działalności instytucji kultury jest zyskiem lub stratą finansową. Instytucja kultury nie rozlicza się zyskiem z Gminą, która też nie pokrywa straty instytucji kultury. Osiągnięty zysk zwiększa fundusz instytucji, a poniesiona strata zmniejsza fundusz instytucji. Podstawowym celem i zadaniem „P.” jest zapewnienie mieszkańcom Gminy możliwości korzystania z dóbr kultury. Działalność instytucji kultury nie jest działalnością komercyjną, nastawioną na osiągnięcie zysku. Gmina przekazała na dzień złożenia niniejszego wniosku nieodpłatnie większość zakupionych w ramach projektu środków trwałych „P.” umową użyczenia. W ten sposób „P.” w ramach ww. projektu otrzymało następujące wyposażenie: na podstawie protokołu przekazania dnia 30 listopada 2011 r. Modernizacja holu dolnego: roboty w zakresie burzenia, murarskie, izolacyjne, instalacje wod-kan. i c.o., instalowanie sufitów podwieszanych, stolarka budowlana, wyroby metalowe, tynki, glazura, terakota, wykładziny, lampy, oprawy oświetleniowe, montaż instalacji przeciwpożarowej, instalacja komputerów na ogólną wartość 376.130,60 zł; wyposażenie kawiarenki internetowej: stoliki komputerowe - 2 szt., fotele klubowe tapicerowane - 4 szt., krzesło obrotowe z podparciem na łokcie - 1 szt. na ogólną wartość 11.429,78 zł; na podstawie protokołu przekazania z dnia 28 grudnia 2011 r.; wyposażenie kawiarenki internetowej: komputer - 4 szt., switch D-link DGS - 2 szt. na ogólną wartość 12.605,04 zł. Łączna wartość dotychczas otrzymanych nieodpłatnie środków trwałych wynosi 400.165,42 zł. Po dostarczeniu i zainstalowaniu zostanie nieodpłatnie przekazany również sprzęt projekcyjny w systemie (…). W wyniku realizacji projektu Gmina nie osiągnie żadnych przychodów, ewentualne przychody nie będą stanowić jej przychodów, ale przychód „P.” będzie realizować zadania własne Gminy. Gmina posiada status podatnika VAT czynnego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Gmina ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących realizacji projektu, współfinansowanego ze środków EFRR w ramach RPO na lata 2007-2013? Czy w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego istnieje jakakolwiek inna możliwość odzyskania podatku VAT-7? Gmina wskazuje, iż stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie może odliczyć podatku VAT, ponieważ nie będzie wykonywać działalności opodatkowanej na danym majątku. Nie będzie również innej możliwości odzyskania podatku VAT. „P.” wykonuje w budynku oraz będzie wykonywała na środkach trwałych zakupionych w ramach projektu przekazanych przez Gminę czynności opodatkowane, ale nie będzie beneficjentem dofinansowania ze środków EFRR, jak również nie wystąpi związek pomiędzy podatkiem naliczanym przy nabyciu towarów i usług, a podatkiem należnym z tytułu wykonywanej przez podatnika czynności opodatkowanej. W powyższym przypadku występuje odrębność dwóch podatników. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z powyższego wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. W obowiązującym w okresie od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) w rozdziale 8 przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 8 tego rozporządzenia. Wskazać należy, iż w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), jak również w aktualnie obowiązującym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 ze zm.), powyższe regulacje zostały zawarte w identycznym brzmieniu (rozdział 9). Z treści złożonego wniosku wynika, że Gmina w ramach projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 zmodernizowała budynek „P.” oraz wyposażyła kawiarenkę internetową oraz zakupiła sprzęt projekcyjny w systemie (…) w tym budynku. Jak wskazano, poniesiona inwestycja nie jest związana z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Gminę, albowiem budynek, w którym jest realizowany projekt jest w trwałym zarządzie „P.” wykonującego w nim działalność statutową. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że przy założeniu, iż realizowana inwestycja nie posłuży wykonywaniu czynności opodatkowanych przez Gminę, to w świetle brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedmiotowego działania. Gminie nie przysługuje również prawo do otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki, które otrzyma nie są środkami, o których mowa w powołanych rozporządzeniach. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-561 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.