ITPP1/443-184/14/KM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2014 r. (data wpływu 19 lutego 2014 r.), uzupełnionym w dniu 10 marca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem sprzętu do cyfryzacji kina – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 10 marca 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem sprzętu do cyfryzacji kina. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury Miasta …. Posiada formę prawną: gminne samorządowe jednostki organizacyjne. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Podstawowym celem działalności jest tworzenie warunków dla rozwoju twórczości artystycznej oraz inicjowanie działań kulturoznawczych i prospołecznych. Jednostka prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na zasadach ustawowo określonych dla instytucji kultury. Wnioskodawca prowadzi także działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży biletów w kinie …, sprzedaży usług gastronomiczno-noclegowych oraz wynajmu pomieszczeń. Przychodami jednostki są głównie dotacje budżetowe, wpływy uzyskiwane ze sprzedaży usług gastronomiczno-noclegowych, wpływy z biletów na imprezy ... oraz ze sprzedaży biletów w kinie …. Wnioskodawca wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak również świadczy nieodpłatne usługi oraz organizuje nieodpłatne imprezy kulturalne, na które wstęp jest wolny. Podatek VAT związany bezpośrednio z organizacją imprez kulturalnych, jak również z utrzymaniem obiektów służących tej działalności nie podlega odliczeniu. Kwoty podatku naliczonego od zakupów związanych bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowana obniżają kwoty podatku VAT należnego. Istnieje grupa zakupów, których nie da się bezpośrednio przyporządkować sprzedaży opodatkowanej oraz niepodlegającej opodatkowaniu. Ponieważ „w instytucji” nie występuje sprzedaż zwolniona, Wnioskodawca odliczając podatek VAT np. z faktur za media nie stosuje wskaźnika proporcji sprzedaży zwolnionej do opodatkowanej. Jednostka kieruje się natomiast procentowym udziałem powierzchni obiektów wykorzystywanych na cele działalności opodatkowanej oraz na cele związane z działalnością nieodpłatną kulturalną. Na przełomie lutego i marca br. Zostanie zrealizowane przedsięwzięcie dotyczące rozwoju kina …… – cyfryzacja kina. Przedsięwzięcie to zostanie sfinansowane z otrzymanych dotacji w kwocie netto: w wysokości 50% z Polskiego Instytutu …., 40% z dotacji otrzymanej z Urzędu Miasta …., a 10% - wkład własny Wnioskodawcy. Jednostka zapłaci z własnych środków kwotę podatku VAT z faktury dotyczącej zakupu sprzętu „do cyfryzacji kina”. Sprzęt ten będzie służył Wnioskodawcy – czynnemu podatnikowi podatku VAT - do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Do kina są również niekiedy wydawane zaproszenia stanowiące nieodpłatne świadczenie usług. Świadczenie to jest ściśle związane z działalnością instytucji kultury i jako takie nie stanowi odpłatnego świadczenia usług zgodnie z art. 8 ust. 2. Jednocześnie wskazano, że przeciwko Wnioskodawcy nie toczy się żadne postępowanie karno-skarbowe. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy przy zakupie sprzętu do cyfryzacji kina Wnioskodawca może skorzystać z odliczenia 100% podatku naliczonego? Zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest odliczenie 100% podatku naliczonego z uwagi na przeznaczenie zakupionego sprzętu do działalności opodatkowanej. Występowanie świadczeń nieodpłatnych nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług i jako takie nie ma wpływu na wielkość odliczenia podatku naliczonego. Zgodnie z „ art. 81 ust. 1” ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, tym samym pośrednio związane jest z działalnością opodatkowaną. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu z tytułu nabycia towarów i usług. Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Art. 8 ust. 2 ustawy stanowi, iż za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Z powyższego wynika, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują. Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a zatem za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury Miasta, jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak również świadczy nieodpłatne usługi oraz organizuje nieodpłatne imprezy kulturalne, na które wstęp jest wolny. Natomiast - jak wskazano we wniosku – „ w instytucji nie występuje sprzedaż zwolniona”. Przychodami są głównie dotacje budżetowe, wpływy uzyskiwane ze sprzedaży usług gastronomiczno-noclegowych, wpływy z biletów na imprezy oraz ze sprzedaży biletów w kinie. Do kina są również niekiedy wydawane zaproszenia stanowiące nieodpłatne świadczenie usług. Świadczenie to jest ściśle związane z działalnością instytucji kultury i jako takie nie stanowi odpłatnego świadczenia usług zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy. Wnioskodawca zamierza zakupić sprzęt „do cyfryzacji kina”, sfinansowany w części z dotacji celowych, który - jak wskazano - będzie służył wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Mając zatem na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej nabycie sprzętu do cyfryzacji kina. Jak wynika bowiem z danych przedstawionych we wniosku, sprzęt ten będzie służył Wnioskodawcy – czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktem jest, że w ramach prowadzonej działalności kina występuje nieodpłatne świadczenie usług, jest ono jednak związane z prowadzoną działalnością Wnioskodawcy, a tym samym pośrednio związane z działalnością opodatkowaną. Reasumując, Wnioskodawca będzie mógł dokonać pełnego (100%) odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem sprzętu do cyfryzacji kina. Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.