ITPP1/443-208a/11/JJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2011 r. (data wpływu 11 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia statusu podatnika podatku od towarów i usług – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 lutego 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. określenia statusu podatnika podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca posiada nadany numer identyfikacji podatkowej NIP i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest organem założycielskim dla Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, zwanym dalej NZOZ, który działa w strukturach Wnioskodawcy. NZOZ został wpisany do rejestru Zakładów Opieki Zdrowotnej, wykonuje usługi medyczne w oparciu o statut, zgodnie z którego treścią organem założycielskim jest Wnioskodawca. Gospodarka finansowa NZOZ prowadzona jest w ramach gospodarki finansowej organu założycielskiego, t.j. Wnioskodawcy. NZOZ w rejestrze REGON traktowany jest jako jednostka lokalna Wnioskodawcy, a działalność prowadzi między innymi w swojej siedzibie. Wnioskodawca nie wykonuje samodzielnie żadnych usług medycznych, jedynie poprzez powołany NZOZ. NZOZ jest wyodrębnionym zakładem działającym w ramach działalności Wnioskodawcy, nie posiada odrębnej podmiotowości podatkowej, księgi rachunkowe prowadzone są łącznie z księgami rachunkowymi Wnioskodawcy (tzn. wszelkie przychody i koszty uzyskiwane przez NZOZ są zaliczane do przychodów oraz kosztów Spółki). Obowiązki podatkowe NZOZ realizowane są przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy podatnikiem podatku od towarów i usług jest Wnioskodawca, a tym samym figuruje na wystawianych fakturach? Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.) zakład opieki zdrowotnej jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych, utworzonym i utrzymywanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Jak stanowi art. 2 ust. 2 w/w ustawy, zakład opieki zdrowotnej może być odrębną jednostką organizacyjną częścią innej jednostki organizacyjnej lub jednostką organizacyjną podległą innej jednostce organizacyjnej. W myśl art. 8 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy zakład opieki zdrowotnej może być utworzony również przez inną krajową albo zagraniczną osobę prawną lub osobę fizyczną (...). Niepublicznym zakładem opieki zdrowotnej jest zakład opieki zdrowotnej utworzony przez instytucje, o których mowa w ust. 1 pkt 4-8 (art. 8 ust. 3 ww. ustawy). Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o o zakładach opieki zdrowotnej, ustrój zakładu opieki zdrowotnej oraz inne sprawy dotyczące jego funkcjonowania, nieuregulowane w ustawie, określa statut. Zgodnie z art. 11 ust. 2 tej ustawy, w statucie zakładu opieki zdrowotnej określa się w szczególności: nazwę zakładu odpowiadającą zakresowi udzielanych świadczeń; cele i zadania zakładu; siedzibę i obszar działania; rodzaje i zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych; organy zakładu i strukturę organizacyjną; formę gospodarki finansowej. Przechodząc na grunt przepisów prawa podatkowego Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ww. ustawy). Biorąc pod uwagę wyżej wskazane przepisy prawa należy zaznaczyć, że NZOZ nie jest odrębnym podatnikiem w stosunku do organu założycielskiego, ponieważ w świetle przedstawionego stanu faktycznego NZOZ nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej. Wiążąc przepisy ustawy o podatku od towarów i usług z przepisami ustawy o zakładach opieki zdrowotnej należy przyjąć, że NZOZ, którego założycielem jest Wnioskodawca (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), jest wyodrębnioną organizacyjnie formą jej działalności. Nie posiada zatem osobowości prawnej, służy do udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia, a w relacjach prawnych korzysta z podmiotowości prawnej swego podmiotu założycielskiego. Zatem w niniejszym przypadku nie znajdzie zastosowania przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ utworzony NZOZ nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, zatem nie może być podatnikiem odrębnym od organu założycielskiego. Usługi świadczone przez NZOZ są wykonywane w ramach działalności Wnioskodawcy. W świetle powyższego, podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ustawy, jest Wnioskodawca, czyli organ założycielski NZOZ. Tym samym podmiotem figurującym na fakturach VAT będzie również Wnioskodawca. Ponadto Wnioskodawca informuje, iż powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu nr ILPP2/443-944/10-2/MR, interpretacji indywidualnej z dnia 18 marca 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP2-443-1130/09-7/SAP/IŻ, interpretacji indywidualnej z dnia 25 listopada 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP1-443-640/10-8/PR. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.