ITPP1/443-217/09/KM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2009 r. (data wpływu 12 marca 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 maja 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki na usługi twórcze, artystyczne związane z kulturą i usługi niebędące usługami artystycznymi, nie związane z kulturą - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 marca 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 12 maja 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki na usługi twórcze, artystyczne związane z kulturą i usługi niebędące usługami artystycznymi, niezwiązane z kulturą. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Przedmiotem działalności Jednostki jest zrzeszanie twórców sztuki, podnoszenie ich poziomu twórczego i kwalifikacji w zakresie opracowań plastycznych w architekturze i budownictwie, wzornictwie przemysłowym, wystawiennictwie, jak też w upowszechnianiu kultury narodowej, a ponadto zapewnienie odpowiedniej roli sztuki w warunkach twórczej współpracy z nauką, przemysłem, rzemiosłem i współpracy z twórczością rzemieślniczą i ludową. Czynności te realizowane są w ten sposób, że Związek otrzymując zamówienie od swojego klienta, przekazuje je swoim zrzeszonym członkom. Usługi, jakie najczęściej świadczy Związek na rzecz swoich klientów to: artystyczna (twórcza) architektura związana z kulturą, artystyczne (twórcze) projektowanie architektoniczne związane z kulturą, usługi architektoniczne niezwiązane z kulturą - usługi te nie są wykonywane w sposób plastyczny np. opracowanie materiałów do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy – (świadczone od 1 września 2008 r.). Ponadto wskazano, iż Jednostka po wykonaniu ww. usługi przekazuje bądź udziela swoim klientom licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania. Usługi określone w punkcie pierwszym są związane z kulturą i wykonywane są przez architektów plastyków (twórców), którzy w sposób twórczy, artystyczny i indywidualny wykonują dzieło zlecone Jednostce, wobec czego zostaje spełniony warunek określony w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który mówi "Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)." Natomiast w art. 1 ust. 2 ww. ustawy zostały określone usługi, uznane przez ustawodawcę za twórcze, w skład których wchodzą: usługi architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, plastyczne oraz kartograficzne. Usługi określone w punkcie drugim są usługami architektonicznymi, niemającymi charakteru, artystycznego oraz plastycznego, np. „opracowanie materiałów od uzyskania decyzji o warunkach zabudowy". Z dniem 1 września 2008 roku Jednostka stała się czynnym podatnikiem VAT na podstawie złożonego w dniu 26 sierpnia 2008 r. zgłoszenia VAT-R w urzędzie skarbowym, właściwym ze względu na siedzibę. Zatem od dnia 1 września 2008 r. Związek wykonuje usługi zwolnione od podatku VAT, czyli usługi artystyczne, twórcze związane z kulturą oraz czynności nie będące usługami artystycznymi, które podlegają opodatkowaniu VAT (stawka 22%). W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż usługi wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz swoich klientów to: obrazy, rysunki, pastele, grafiki, plakaty, druki reklamowe wykonane ręcznie, współczesne PKWiU 92.31.10-00.11, usługi architektoniczne doradcze na etapie projektu koncepcyjnego PKWiU 74.20.21-00.00, usługi projektowe architektoniczne PKWiU 74.20.22-00.00, usługi architektoniczne, pozostałe PKWiU 74.20.23-00.00, usługi świadczone przez autorów, kompozytorów, rzeźbiarzy, artystów estradowych i innych indywidualnych artystów PKWiU 92.31.22-00.00. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca wykonując w przeszłości, w obecnym czasie oraz w przyszłości usługi twórcze, artystyczne związane z kulturą, postępował, postępuje i będzie postępował prawidłowo traktując te twórcze usługi za zwolnione od podatku VAT na podstawie załącznika nr 4 poz. 11? Czy usługi Wnioskodawcy, które nie są usługami artystycznymi oraz nie są związane z kulturą, a które Związek zaczął wykonywać od 1 września 2008 r. należy opodatkować stawką 22%? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu /AT jest przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, w tym utworów będących przedmiotem prawa autorskiego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). plastyczne. fotograficzne. lutnicze, wzornictwa przemysłowego. architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowo muzyczne, sceniczne, sceniczno - muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne. audiowizualne (w tym filmowe). Wskazano, iż na podstawie unormowań zawartych w załączniku nr 4 pozycja 11 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że w każdym przypadku stwierdzenia świadczenia usługi przez twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, które są związane z kulturą, podlegają one zwolnieniu od podatku od towarów i usług. A zatem Wnioskodawca prawidłowo zaliczał, zalicza i będzie zaliczał usługi, jakie były, są i będą świadczone na rzecz swoich klientów do usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie zapisu w załączniku nr 4 pozycja 11. Należy podkreślić, iż wszelkie usługi jakie były, są i będą świadczone przez Jednostkę, do których zastosowano stawkę zwolnioną były, są i będą związane z kulturą z wyłączeniami określonymi w tej ustawie (zał. 4 poz. 11). Usługi natomiast świadczone przez Jednostkę od 1 września 2008 r., nie będące usługami artystycznymi i nie związane z kulturą są i powinny być opodatkowane 22% stawką podstawową, ponieważ nie są wyszczególnione w załączniku 4 poz. 11 ww. ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Należy zauważyć, iż obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania świadczonej usługi do właściwego grupowania statystycznego spoczywa wyłącznie na wykonawcy usługi. Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22% (…). Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Stosownie do art. 43 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 11 tego załącznika, wymieniono usługi oznaczone symbolem PKWiU ex 92, tj. usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem z wyłączeniem: usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi, usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych, usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61), wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe, wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5), usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucja filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach, wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72), działalności agencji informacyjnych, usług wydawniczych, usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12. Z treści objaśnienia do załącznika nr 4 wynika, iż wskazany symbol PKWiU w pozycji nr 11 wraz z oznaczeniem „ex” dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia, tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca świadczy usługi artystycznego (twórczego) projektowania architektonicznego związanego z kulturą („artystyczna architektura związana z kulturą”) oraz usługi architektoniczne nie związane z kulturą, nie mające charakteru artystycznego. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności na rzecz klientów, są zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 92.31.22-00.00 „Usługi świadczone przez autorów, kompozytorów, rzeźbiarzy, artystów estradowych i innych indywidualnych artystów” oraz dotyczą grupowania PKWiU 92.31.10-00.11 „Obrazy, rysunki, pastele, grafiki, plakaty, druki reklamowe wykonane ręcznie, współczesne”. Ponadto wykonuje usługi architektoniczne doradcze na etapie projektu koncepcyjnego PKWiU 74.20.21-00.00, usługi projektowe architektoniczne PKWiU 74.20.22-00.00 oraz architektoniczne, pozostałe PKWiU 74.20.23-00.00. Po wykonaniu ww. określonych usług Wnioskodawca przekazuje bądź udziela licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania swoim klientom. W myśl przepisu art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne. Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy: mieć źródło w pracy człowieka (twórcy), stanowić przejaw działalności twórczej, posiadać indywidualny charakter. Twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast użyte w art. 1 analizowanej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta jest spełniona, gdy mamy do czynienia z subiektywnym nowym wytworem intelektu. Użycie w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych określenia „utwory” wskazuje, że dla zakwalifikowania określonego rezultatu działalności architektonicznej lub architektoniczno-urbanistycznej (np. projektu architektonicznego) jako przedmiotu prawa autorskiego konieczne jest spełnienie przesłanek utworu określonych w art. 1 ust. 1 tej ustawy, tzn. aby był on przejawem działalności twórczej oraz miał indywidualny charakter. Tylko w razie spełnienia tych przesłanek przysługują twórcy zarówno autorskie prawa osobiste, jak i autorskie prawa majątkowe, w szczególności zaś wynagrodzenie za korzystanie z utworu. Cecha indywidualności przejawia się w samym procesie twórczym i oznacza oryginalność, niepowtarzalność. Należy jednak podkreślić, że nie każdy projekt architektoniczny lub architektoniczno-urbanistyczny spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności projektów będących powieleniem innych projektów, a więc nie będących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również projektów typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania architektoniczne. Projekty takie nie podlegają ochronie autorskoprawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jednocześnie wskazać należy, iż w myśl postanowień rozdziału 5 cyt. ustawy, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesieniu autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystaniu z utworu, zwanej licencją. Zgodnie z powyższą ustawą przeniesienie w drodze umowy autorskich praw majątkowych, wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności. W tym miejscu należy zauważyć, iż wobec zaklasyfikowania przez Wnioskodawcę usług architektonicznych o charakterze artystycznym do kategorii 74.20 PKWiU, do nich nie znajdzie zastosowania zwolnienie przedmiotowe określone w art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, dotyczące usług związanych z kulturą, ponieważ zwolnienie to dotyczy usług zaklasyfikowanych w PKWiU ex 92. Reasumując, jeżeli świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na projektowaniu architektonicznym o charakterze artystycznym (twórczym), są lub będą związane z kulturą i równocześnie zaklasyfikowane zostaną według PKWiU do grupowania 92, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Usługi te nie są bowiem wymienione w wyłączeniach zawartych w treści poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy. Natomiast pozostałe usługi architektoniczne, w tym także usługi projektowania architektonicznego sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 74.20 podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, o ile Wnioskodawca nie posiada statusu twórcy, czy artysty wykonawcy w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zatem za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż w każdym przypadku stwierdzenia świadczenia usługi przez twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, które są związane z kulturą, podlegają one zwolnieniu od podatku od towarów i usług, bowiem usługi te muszą być sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 92. Informacyjnie wskazać należy, iż usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania bez względu na symbol PKWiU zostały wymienione w poz. 162 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku VAT w wysokości 7%. Podkreślić jednak należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji usługi do właściwego grupowania statystycznego oraz kwestia uznania Wnioskodawcy za twórcę w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, przedstawionego przez Wnioskodawcę w tym zakresie. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego w dniu wydania interpretacji. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ul. Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.