ITPP1/443-276/08/MN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2008 r. (data wpływu 17 marca 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 czerwca 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości pominięcia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej przy sprzedaży biletu uprawniającego nabywcę do korzystania z usług, które podlegają obowiązkowi ewidencji za pomocą kasy oraz takich, które nie podlegają temu obowiązkowi – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 marca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości pominięcia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży biletu uprawniającego nabywcę do korzystania z usług, które podlegają obowiązkowi ewidencji za pomocą kasy oraz takich, które nie podlegają temu obowiązkowi. W przedmiotowym wniosku oraz piśmie stanowiącym jego uzupełnienie przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Podatnikiem jest spółka z o. o., gdzie jedynym właścicielem kapitału jest gmina miejska. Podstawową działalnością Spółki jest świadczenie usług przewozowych w rozkładowym transporcie osób, sklasyfikowanych w PKWiU 60.21.2. Działalność ta jest objęta podatkiem od towarów i usług w wysokości 7% (poz. 142 zał. nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług). Spółka w ramach swej działalności wykonuje także inne czynności związane w sposób bezpośredni lub pośredni z drogowym transportem osób oraz pojazdami mechanicznymi. Ponadto Spółka świadczy również usługi w zakresie przewozu osób w transporcie wodnym (PKWiU 61.20.1). Usługi te świadczone są statkiem pasażerskim na jeziorze. Rejsy mają charakter przewozów regularnych wg ustalonego rozkładu rejsów, a każdy rejs ma kilka przystanków na trasie zamkniętej pętli. Na każdym przystanku jest możliwość wejścia na pokład kolejnych pasażerów, którzy opłacają przejazd do rąk kasjera pokładowego – jest to jedyne miejsce opłacania przejazdu statkiem. Biletem jest paragon z kasy fiskalnej. Usługi przewozowe w rozkładowym transporcie osób sklasyfikowane w PKWiU pod poz. 60.21.2 korzystają z prawnego zwolnienia z ewidencji obrotu przy pomocy kas rejestrujących. W obrębie usług żeglugi pojawiła się propozycja uatrakcyjnienia oferty handlowej. Propozycja ta ma charakter oferty skierowanej szczególnie do turystów i ma być zmaterializowana w postaci papierowego „biletu miejskiego”. W zamierzeniach organizatorów turystyki (autorów pomysłu) bilet taki dawałby prawo przejazdu autokarem komunikacji miejskiej, a więc do skorzystania z usługi sklasyfikowanej w PKWiU 60.21.2 lub prawo przejazdu statkiem, a więc do skorzystania z usług sklasyfikowanej w PKWiU 61.20.1 – z użyciem jednego biletu, bez określenia w nim ilości uprawnień do skorzystania z którejkolwiek z usług, a jedynym ograniczeniem byłaby czasowa ważność biletu. Przychody ze sprzedaży takiego biletu inkasowałby przewoźnik. Traktowane byłyby one w łącznej kwocie, bez wyodrębniania części za poszczególne źródła przychodu, gdyż nie ma metody na rzetelne policzenie ilości przypadków użycia biletu w autobusie. W drugim obszarze – w żegludze możliwa byłaby uciążliwa rejestracja ilości wejść na pokład z określeniem czy osoba kwalifikuje się do przejazdu z użyciem biletu normalnego lub ulgowego. Mogłaby z tego wyniknąć wycena wartości, lecz to, jako czynność – jest podatkowo niewiarygodna. W ten sposób uzyska się przychód, lecz nie ma wiarygodnego sposobu na obliczenie w jakiej wysokości należy ten przychód zakwalifikować do obrotu objętego obowiązkiem ewidencji za pomocą kasy rejestrującej, a w jakiej do obrotu objętego zwolnienie z obowiązku tej ewidencji. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy z punktu widzenia prawa podatkowego możliwe jest pominięcie zapisu w kasie rejestrującej wartości obrotu dotyczącego działalności, w stosunku do którego istnieje obowiązek ewidencji ściśle określonego obrotu, ustalonego równolegle z obrotem objętym zwolnieniem z tego obowiązku? Odbywałoby się to w warunkach, gdzie: bilety sprzedaje i pieniądze z tej sprzedaży od klientów przyjmuje Spółka, nie ma wiarygodnie ustalonego obrotu ze sfery usług, który objęty jest obowiązkiem ewidencji za pomocą kasy rejestrującej. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma możliwości, aby obrót, który musi być objęty ewidencją w kasie fiskalnej nie był w niej rejestrowany. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Obrotem, w rozumieniu art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. W art. 111 ust. 7 pkt 3 ww. ustawy upoważniono Ministra Finansów do wydania rozporządzenia, w którym może uregulować kwestie zwolnienia określonych grup podatników (zwolnienia podmiotowe) lub niektórych czynności (zwolnienia przedmiotowe) na czas określony z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub wysokość obrotu. Powyższa delegacja została zrealizowana przez wydanie rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 245, poz. 1807), a przypadki, w których podatnik może korzystać ze zwolnienia z obowiązku instalacji kas rejestrujących zostały wyszczególnione w § 2 i 3 tego rozporządzenia. W § 2 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 30 czerwca 2008 r. sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia, w którym to pod pozycją nr 6 wymienione zostały „przewozy miejskie rozkładowe pasażerskie, inne niż kolejowe, za które pobierane są ceny urzędowe ustalone przez gminę (Radę W.) lub związek komunalny” symbol PKWiU 60.21.2. Natomiast świadczenie usług sklasyfikowanych w PKWiU 61.20.1 polegających na przewozie osób w transporcie wodnym, jako nie wymienione w omawianych zwolnieniach, podlega obowiązkowi ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza wprowadzić bilet dający uprawnienie nabywcy do skorzystania z usługi przejazdu autokarem komunikacji miejskiej, a więc do skorzystania z usługi sklasyfikowanej w PKWiU 60.21.2 oraz przejazdu statkiem, a więc do skorzystania z usługi sklasyfikowanej w PKWiU 61.20.1. Analizując przedstawione zdarzenie przyszłe oraz cytowane przepisy stwierdzić należy, iż Spółka nie ma możliwości pominięcia ewidencji obrotu i kwot należnego podatku przy zastosowaniu kasy rejestrującej z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przedmiotowego biletu uprawniającego do przejazdu autobusem oraz statkiem (dokumentującego łączny obrót z tytułu świadczenia usług zarówno tych, z tytułu świadczenia których obrót winien być ewidencjonowany za pomocą kasy rejestrującej oraz takich, z tytułu świadczenia których jest zwolniony z tego obowiązku). Brak ewidencji obrotu i kwot należnego podatku za pomocą kasy rejestrującej przy sprzedaży omawianego biletu naruszałby przepisy zawarte w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile oczywiście sprzedaż dokonywana byłaby na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.