ITPP1/443-287/11/TS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2011 r. (data wpływu 24 lutego 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 lutego 2011 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny. Prowadzi Pani jako osoba fizyczna od dnia 1 listopada 2007 r. działalność gospodarczą, polegającą na pozyskaniu odszkodowań od zakładów ubezpieczeniowych na zlecenie osób indywidualnych. W skład usługi wchodzi oszacowanie wysokości szkody. W tym przypadku zajmuje się Pani przede wszystkim szacowaniem szkód osobowych, na którą to czynność składają się: szacowanie wysokości przybliżonego uszczerbku na zdrowiu, związanego z różnymi urazami podczas wypadków drogowych; ustalenie możliwego do uzyskania zadośćuczynienia „za ból oraz cierpienie fizyczne i psychiczne dla osób poszkodowanych”; obliczenie kosztów poniesionych na zakup lekarstw oraz niezbędny sprzęt ortopedyczny i rehabilitacyjny; ustalenie przewidywalnych kosztów opieki; ustalenie wysokości utraconych dochodów; w przypadku wypadku śmiertelnego oszacowanie pogorszenia sytuacji materialnej, zadośćuczynienie za stratę osoby najbliższej, kosztów pogrzebu, stypy itp.; udokumentowanie szkody, tzn. pozyskanie niezbędnej dokumentacji medycznej, prawniczej, urzędowej oraz dokumentacji z zakładów pracy, uwiarygodniającej powstanie szkody (za dokumentację prawniczą w tym przypadku uznała Pani notatkę urzędową z miejsca wypadku sporządzoną przez policję, akt oskarżenia sporządzony przez prokuraturę, wyrok sądu itp.; za dokumentację medyczną – wypis ze szpitala, karty leczenia z poradni specjalistycznych itp.; za dokumentację urzędową – akt zgonu, akt urodzenia, akt małżeństwa, zaświadczenie o zameldowaniu z urzędów miast i gmin itp., z zakładów pracy zaświadczenie o zarobkach); zgłoszenie szkody do zakładów ubezpieczeń (tzn. sporządzanie pisma roszczeniowego, przedstawienie ww. dokumentacji związanej z wypadkiem); oczekiwanie na decyzję o szkodzie, oczekiwanie na wypłatę należnego odszkodowania, rozliczenie się z klientem. Wskazała Pani, iż w 2010 r. korzystała ze zwolnienia przedmiotowego i podmiotowego. W związku z powyższym przedstawiono następujące pytanie: Czy Wnioskodawca ma prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na rok 2011 na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług? Pani zdaniem, przysługuje Pani zwolnienie podmiotowe na podstawie art. 113 ustawy. Przychody z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej nie przekroczyły w 2010 r. kwoty 100.000 zł. Wskazała Pani następnie, iż zmiany w ustawie o podatku od towarów i usług dokonane w bieżącym roku nie dotyczą Pani sytuacji. Opisana działalność, jak wskazano, nie stanowi usług w zakresie doradztwa oraz usług prawniczych, bowiem świadczone usługi polegają na szacowaniu roszczeń ubezpieczeniowych i poniesionych szkód oraz na dochodzeniu roszczeń ubezpieczeniowych. Przedmiotową usługę w PKWiU 2008 r. opisano jako „Usługi związane z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. – zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Jak wynika z art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…). Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 cyt. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników: dokonujących dostaw: wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, nowych środków transportu, terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju. Minister Finansów w § 26 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) – obowiązującego do dnia 31 marca 2011 r. – określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy wskazanego pod pozycją 13 tego załącznika „doradztwa, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”, oraz wymienionych pod pozycją 14 „usług prawniczych”. Należy zauważyć, iż od dnia 1 kwietnia 2011 r. obowiązuje nowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360). Jak wynika z § 27 tego aktu, określa się listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Powyżej wskazane usługi: „doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz „usługi prawnicze” zostały wymienione odpowiednio w pozycji 12 i 13 załącznika do rozporządzenia. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz ww. przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwa”. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Z okoliczności przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż od dnia 1 listopada 2007 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą, polegającą na pozyskaniu odszkodowań od zakładów ubezpieczeniowych na zlecenie osób indywidualnych. Przedmiotowa usługa polega na szacowaniu wysokości szkody oraz dochodzeniu roszczeń ubezpieczeniowych. W 2010 r. przychody z prowadzonej działalności nie przekroczyły 100.000 zł. Zgodnie z PKWiU 2008 opisane usługi to „usługi związane z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat”. Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, iż w sytuacji świadczenia usług, polegających na pozyskiwaniu odszkodowań od zakładów ubezpieczeniowych, przy założeniu, że nie są to usługi w zakresie doradztwa oraz usługi prawnicze, w 2011 r. może Pani nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, skoro wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty przewidzianej w tym przepisie. Zwolnienie będzie możliwe do momentu przekroczenia w 2011 r. kwoty obrotu z tytułu sprzedaży opodatkowanej w wysokości 150.000 zł (art. 113 ust. 5 ustawy). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.