ITPP1/443-315/08/BK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2008 r. (data wpływu 31 marca 2008 r.) uzupełnionym pismami z dnia 17 i 23 czerwca 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży działek - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 marca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Jest Pan właścicielem nieruchomości rolnej stanowiącej działkę wpisaną do księgi wieczystej pod nr (…) o powierzchni 3,8780 ha, którą nabył wraz z żoną w dwóch częściach (aktem notarialnym z dnia 5 marca 1996 r. Rep. (…), działka o powierzchni 1,2420 ha oraz aktem notarialnym z dnia 11 września 1998 r. Rep. (…) działka o powierzchni 2,6360 ha). Na części nieruchomości planował Pan zbudować magazyn artykułów spożywczych o powierzchni około 4.000 m2 wraz z oczyszczalnią ścieków i w związku z tym wystąpił Pan do Urzędu Miasta o ustalenie warunków zabudowy, a następnie o zezwolenie na budowę. Zezwolenie na budowę otrzymał Pan decyzją nr (…) z dnia 6 listopada 2007 r., wskutek czego została odrolniona część nieruchomości stanowiącej zbywaną działkę. Dla terenu, na którym znajduje się działka będąca przedmiotem sprzedaży, nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast sporządzone zostało studium zagospodarowania przestrzennego przewidujące dla powyższej działki przeznaczenie budowlane. Powyższe grunty nie były wykorzystywane do celów prowadzenia działalności rolnej. Wspólnie z małżonką prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości – magazynów. W okresie od 1 maja 2004 r. do chwili obecnej dokonał Pan sprzedaży 6 działek. W dniu 20 marca 2008 r. dokonał Pan rejestracji jako podatnik VAT czynny. Rejestracji dokonał Pan licząc się z możliwością powstania obowiązku podatkowego przy dostawie przedmiotowych działek. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości rolnej jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów usług na podstawie art. 15 ust. 2 oraz art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług? Pana zdaniem, działka rolna, którą zamierza Pan sprzedać nigdy nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, nie nabyto jej w celu dalszej odsprzedaży, lecz stanowi ona część majątku osobistego. Podjęte działania mające na celu ewentualne wykorzystanie dla celów działalności gospodarczej przedmiotowych gruntów zakończyły się w fazie projektów i pism urzędowych – zezwolenie na budowę otrzymano w dniu 6 listopada 2007 r. Z powyższego projektu zrezygnowano i dlatego podjęto zamiar o sprzedaży przedmiotowych gruntów. Zatem transakcja sprzedaży posiadanych gruntów rolnych nie będzie dokonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co oznacza, że w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług zarówno Pan jak i żona nie będzie występować jako podatnik VAT. Podobne stanowisko w sprawie zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt SA/Sz 602/05 oraz Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3885/06. Zatem biorąc powyższe pod uwagę uważa Pan, że sprzedaż nieruchomości niezabudowanej, zakwalifikowanej jako grunty rolne przez osoby występujące w tej transakcji jako podatnicy VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy, w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z tak określonego pojęcia działalności gospodarczej wynika, że dla celów podatku od towarów i usług nie jest konieczne, aby działalność była działalnością zarobkową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły przez podmioty gospodarcze (przedsiębiorców). Decydujące znaczenie ma częstotliwość dokonywania czynności. W efekcie dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy czynności tej można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zamiar”, jak również nie precyzuje pojęcia „sposób częstotliwy”, w każdym przypadku należy badać, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było prowadzenie Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Zatem istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując danej czynności. Przez częstotliwość należy rozumieć częste występowanie, powtarzanie się jakiejś czynności wielokrotnie ( więcej niż jednorazowo). Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika że, grunty mające być przedmiotem sprzedaży, miały być wykorzystywane z zamiarem prowadzenia na nich działalności gospodarczej. Na części z nich zamierzał Pan wybudować magazyn artykułów spożywczych wraz z oczyszczalnią ścieków i w związku z tym wystąpił do Urzędu Miasta o ustalenie warunków zabudowy, a następnie o zezwolenie na budowę. Decyzją z dnia 6 listopada 2007 r., nr (…) o pozwoleniu na budowę została odrolniona część nieruchomości stanowiącej zbywaną działkę. Co prawda odstąpił Pan od planów budowy magazynu artykułów spożywczych wraz z oczyszczalnią ścieków, lecz skoro została określona decyzja o warunkach zabudowy, przesądza to o budowlanym charakterze działki. Ponadto w okresie od 1 maja 2004 r. do chwili obecnej dokonał Pan sprzedaży 6 działek. Zatem w obecnym stanie prawnym sprzedaż przedmiotowych działek należy uznać zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług jako działalność gospodarczą z uwagi na częstotliwy charakter oraz fakt, iż miał Pan zamiar wykorzystać przedmiotowe działki do prowadzonej działalności gospodarczej, a więc zmierzał nadać im zorganizowanego charakteru. Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności. W efekcie dostawę przez Pana przedmiotowych działek przeznaczonych pod zabudowę należy uznać za działalność gospodarczą, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, od podatku od towarów i usług - w odniesieniu do gruntów - zwolniona jest jedynie dostawa terenów niezabudowanych innych niż budowlane oraz przeznaczonych pod zabudowę. Ponadto należy wskazać, iż przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) powołanej ustawy wskazuje, iż podatnicy dokonujący dostawy gruntów nie mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku niezależnie od wielkości obrotów. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, niezależnie od wielkości swoich obrotów, są podatnikami tego podatku i stosownie do zapisu art. 96 ust. 1 tej ustawy, obowiązani są przed dniem wykonania pierwszej dostawy gruntów, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowemu zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług. Dlatego też słusznym było zarejestrowanie się Pana jako podatnika podatku od towarów i usług. Końcowo stwierdzić należy, iż powołane przez Pana we wniosku wyroki WSA w Szczecinie z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt SA/Sz 602/05 i WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3885/06, nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości w przedmiotowej kwestii. Są one rozstrzygnięciem w konkretnych sprawach i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę, a orzeczenia sądów podejmowane są w oparciu o zebrany materiał dowodowy, dlatego trudno jest określić w jakim stopniu przedstawione sprawy będące przedmiotem rozstrzygnięcia sądów oraz sytuacja Strony przedstawiona we wniosku jest tożsama. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.