ITPP1/443-415a/10/MN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2010 r. (data wpływu 5 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu obliczania limitu zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ustawy – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. sposobu obliczania limitu zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ustawy. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W niedługim czasie planuje Pan rozpoczęcie działalności gospodarczej w formie spółki komandytowej. Przedmiotem działalności będzie dostarczanie użytkownikom (głównie osobom fizycznym) funkcjonalności oprogramowania do wystawiania rachunków z tytułu najmu posiadanych nieruchomości mieszkalnych. Spółka nie będzie sprzedawać samego oprogramowania, a usługę, dzięki której właściciel mieszkania w oparciu o oprogramowanie zainstalowane na serwerach firmy będzie mógł obsługiwać wynajem posiadanego mieszkania. Oferta spółki uzupełniona będzie o inne czynności obsługi biura, takie jak np. nadanie listu za pomocą poczty polskiej w imieniu abonenta, monitorowanie terminowości płatności za wystawione rachunki, automatyczne generowanie przypomnień i wezwań do zapłaty oraz inne narzędzia dla abonenta. Spółkę będzie łączyła z abonentem umowa o świadczenie usług zawarta na czas nieokreślony lub określony, dłuższy niż 1 rok. Umowa będzie zobowiązywała spółkę do ciągłego świadczenia usług na rzecz abonenta. Umowa będzie określała jednoroczny okres rozliczeniowy. Najrzadziej raz w roku spółka będzie wystawiała na rzecz abonenta rachunek tytułem świadczonych w poprzednim roku abonamentowym usług. Abonent będzie też miał możliwość płatności z góry, wtedy otrzyma rachunek niezwłocznie po dokonaniu wpłaty. Umowa z abonentem będzie przewidywała, iż płatność za usługi będzie następowała w jednorocznych okresach rozliczeniowych, w terminie 14 dni od zakończenia okresu rozliczeniowego, na rachunek bankowy spółki w oparciu o wystawioną fakturę/rachunek (w przypadku gdy spółka nie byłaby czynnym podatnikiem VAT). Wpłata dokonana przez abonenta, w czasie trwania okresu rozliczeniowego (np. po 3 miesiącach świadczenia usługi), będzie definitywną zapłatą za usługę i przeliczona zostanie na wirtualne środki dostępne do wykorzystania przez użytkownika w serwisie spółki na usługi biurowe świadczone przez spółkę. W konsekwencji dokonania wpłaty, która nastąpi w trakcie okresu rozliczeniowego, użytkownik otrzyma rachunek/fakturę z tytułem "Usługa dostępu do systemu obsługi najmu XXXX". Usługi świadczone przez spółkę polegały będą na trwałym, ciągłym, stałym i powtarzalnym zachowaniu się strony zobowiązanej do jej świadczenia oraz będą świadczone przez dłuższy czas. Nie istnieje możliwość dokładnego wyodrębnienia poszczególnych etapów realizacji usługi, gdyż usługodawca zobowiązuje się do podejmowania poszczególnych działań w zakresie świadczonej usługi, które to działania będą jednak inicjowane przez zdarzenia spowodowane przez osoby trzecie, takie jak np.: przygotowanie druku upomnienia - w konsekwencji niezapłacenia przez najemcę w terminie, usługa zwrotu korespondencji - w konsekwencji niepodjęcia korespondencji w terminie itd. Ogół usług można zdefiniować jako dostęp do systemu wspierania najmu, ale dostęp ten ma charakter ciągły i trwały a wykonywane w ramach tej usługi czynności są zmienne i zależą od aktualnej sytuacji. Rozliczenie usług będzie dokonywane w oparciu o wartość abonamentową - stałą miesięczną opłatę, w zależności od wybranego profilu od 0 do kilkunastu złotych miesięcznie oraz dodatkowe naliczenia w wysokości zależnej od wybranego profilu cenowego (czym wyższy abonament, tym naliczenia dodatkowe tańsze lub nawet darmowe). Przykładami takich dodatkowych naliczeń mogą być: przygotowanie korespondencji do wysyłki, obsługa zwrotu korespondencji niepojętej, wygenerowanie dokumenty z systemu online, nadanie przesyłki pocztowej w imieniu abonenta, opłata pocztowa w związku z nadaniem przesyłki w imieniu abonenta, itd. Spółka będzie generowała stosunkowo nieduże przychody, raczej poniżej 10.000 zł miesięcznie, w związku z czym nie będzie miała obowiązku do momentu przekroczenia limitu (w 2010 roku 100 000 zł, a w 2011 150 000 zł) zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny. W przyszłości planowane jest otwarcie kolejnej spółki komandytowej, o tym samym zakresie działania i być może tym samym składzie wspólników (komplementariuszy i komandytariuszy), o odmiennej nazwie i tym samym przedmiocie działalności. Możliwe jest także, iż nowy podmiot będzie miał inny skład osobowy wspólników lub też inny sposób podziału zysków. W kolejnych latach wspólnicy nie wykluczają otwarcia kolejnych spółek na opisanej powyżej zasadzie. Planuje Pan być komandytariuszem we wszystkich otwieranych spółkach. Możliwe natomiast jest, iż w kolejnych spółkach pozostanie ten sam komplementariusz (spółka z o.o.), a zmieniać się będzie liczba oraz udział w zyskach komandytariuszy. W związku z powyższym Wnioskodawca, w oparciu o dyspozycję art. 14n § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jako przyszły wspólnik planowanej spółki komandytowej (planowanych spółek komandytowych), zadał następujące pytania: Czy w przypadku prowadzenia przez tych samych wspólników dwóch lub więcej spółek osobowych (np. komandytowych) pod różnymi firmami, zajmujących się tym samym przedmiotem działalności, prawidłowym będzie obliczanie limitu zwolnienia z VAT (art. 113 ustawy o VAT) dla każdego podmiotu (każdej spółki) osobno? W przypadku, gdyby odpowiedź na powyższe pytanie była negatywna, czy w przypadku gdy kolejne spółki osobowe (komandytowe) będą miały inny skład komandytariuszy (zamiast dwóch komandytariuszy - np. trzech) lub też osoby wspólników pozostaną bez zmian, a zmianie ulegnie stosunek podziału zysków w kolejnych spółkach tych samych wspólników, to czy taki stan przyszły będzie uzasadniał indywidualne obliczanie limitów zwolnienia od podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, nie występują w legislacji ograniczenia dotyczące ilości spółek, w których uczestniczyć może jedna osoba czy to fizyczna czy prawna. O ile umowa spółki tego nie zabrania, udziałowiec/wspólnik może uczestniczyć w spółkach konkurencyjnych, zajmujących się tym samym przedmiotem działalności. Podatnik nie odnalazł także zapisów zobowiązujących do sumowania obrotów różnych spółek, w których uczestniczy podatnik celem określenia, czy wszystkie podmioty mogą korzystać ze zwolnienia od podatku. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, limit zwolnienia od podatku liczony winien być dla każdej spółki osobno, bez względu na to kto jest wspólnikiem spółki i jaki jest jej zakres działalności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ponadto, zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Natomiast treść art. 113 ust. 9 ww. ustawy stanowi, że podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666), kwotę o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 4 tej ustay, w 2011 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2010 r. była wyższa niż 100.000 zł i nie przekroczyła 150.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia 2011 r., z zastrzeżeniem ust. 5. Natomiast podatnicy rozpoczynający w 2010 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy wymienionej w art. 1, u których łączna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 100.000 zł i nie przekroczyła 150.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia 2011 r. (art. 2 ust. 5 ww. ustawy) Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje rozpoczęcie działalności gospodarczej w formie spółki komandytowej. W przyszłości planuje również założenie kilku takich spółek, o tym samym zakresie działania, odmiennej nazwie i być może o tym samym składzie wspólników (komplementariuszy i komandytariuszy). Możliwe jest również, że nowe spółki będą miały inne składy osobowe wspólników lub też inny sposób podziału zysków. Wnioskodawca planuje być komandytariuszem we wszystkich otwieranych spółkach i możliwe jest, że w kolejno otwieranych spółkach pozostanie ten sam komplementariusz, a zmieniać się będzie liczba oraz udział w zyskach komandytariuszy. Definicja spółki komandytowej została zawarta w art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), zgodnie z którym spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Spółka komandytowa nie ma osobowości prawnej, ale posiada zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych (ułomna osoba prawna). To oznacza, że może być podmiotem praw i obowiązków (zdolność prawna) oraz własnym działaniem (konkretnie działaniem osób uprawnionych do reprezentowania spraw spółki) dokonywać czynności prawnych. Jak wskazano, ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Spółka komandytowa, jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej jest zatem wymieniona jako podatnik podatku od towarów i usług. A więc każda utworzona spółka będzie odrębnym podatnikiem tego podatku, korzystającym ze zwolnienia wynikającego z przepisu art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług do momentu przekroczenia wartości sprzedaży w nim określonej. Zatem prawidłowym będzie obliczanie limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług dla każdej spółki komandytowej oddzielnie, z uwzględnieniem cytowanego wyżej art. 113 ust. 9 tej ustawy. W związku z uznaniem, iż limit określony w art. 113 ust. 1 liczony winien być dla każdej spółki oddzielnie, rozstrzygnięcie zagadnienia związanego z pytaniem Wnioskodawcy „czy w przypadku gdy kolejne spółki osobowe (komandytowe) będą miały inny skład komandytariuszy (zamiast dwóch komandytariuszy - np. trzech) lub też osoby wspólników pozostaną bez zmian, a zmianie ulegnie stosunek podziału zysków w kolejnych spółkach tych samych wspólników, to czy taki stan przyszły uzasadniał będzie indywidualne obliczanie limitów zwolnienia od podatku VAT?” stało się bezprzedmiotowe. Końcowo informuje się, iż wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego oraz sposobu dokumentowania planowych usług, w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych, został pozostawiony bez rozpatrzenia, natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodów będzie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną. Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.