ITPP1/443-59/12/IK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Szkoły, przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2012 r. (data wpływu 16 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 24 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczenia usług najmu pomieszczeń – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 stycznia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczenia usług najmu pomieszczeń. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Szkoła ogłosiła chęć wynajmu pomieszczeń internatu i części pomieszczeń w budynku w okresie wakacji w 2012 r. pod potrzeby organizacji letniego wypoczynku dzieci i młodzieży. Szkoła ustaliła minimalną kwotę netto za ww. usługę w wysokości 290.000,00 zł. W dniu 2 grudnia 2011 r. Szkoła podpisała umowę ze spółką, dotyczącą świadczenia ww. usługi na kwotę 356.700,00 zł, ze stawką podatku w wysokości 23%. W dniu 13 grudnia 2011 r. Szkoła otrzymała pismo od kontrahenta, kwestionujące wysokość ustalonej stawki podatku. Wg interpretacji najemcy (kontrahenta) „określenie przedmiotu jako najem nie znajduje odzwierciedlenia w dokumentach, określających wysokość stawki podatku, natomiast w naturalny sposób składające się na przedmiot zamówienia usługi wynajmu miejsc noclegowych oraz wydzierżawienia stołówki, jak najbardziej odpowiadają odpowiednio stawce 8% i 23%. Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 29 października 2010 r., dla usług polegających na wynajmie (sprzedaży) miejsc noclegowych (zakwaterowanie) w przypadku klienta obcego (z zewnątrz) Szkoła stosuje stawkę podatku w wysokości 8% (poz. 163 zał. nr 3) oraz korzysta ze zwolnienia od podatku w przypadku zakwaterowania własnych uczniów (art. 43). Podatek w wysokości 23% należałoby zastosować w przypadku dzierżawy, ale przedmiotem postępowania nie była dzierżawa. Przedmiot rozkładał się w sposób naturalny na dwie części. Nadmieniam przy tym, iż ustawodawca nie dookreślił w tym roku szczegółowo na czym polega usługa zakwaterowania, zezwalając tym samym na stosowanie szerokiej definicji, zależnej od zakresu zawieranej umowy. Do roku 2009 ustawodawca dookreślił jej treść, używając sformułowania usługi hoteli, kompatybilnego z definicją zawartą w ustawie o usługach turystycznych. Najem klas i pokoi wyposażonych w stoły, krzesła, łóżka, szafy dla dzieci, dla zorganizowanych przez kupującego kolonii, czyli sprzedaż miejsc noclegowych dla kolonistów kontrahenta mieści się zatem w zakresie nowej regulacji prawnej, dot. stawki podatku w wysokości 8%, niezależnie od tego np. czy do zakresu obowiązków sprzedającego należą takie elementy jak pościel (…), sprzątanie (…), czy opłata za media, które mogą być wyjęte z kwoty wynagrodzenia, jeżeli kupujący chce płacić tylko za koszt rzeczywiście zużytych mediów, a nie cenę z marżą. Konstrukcja ogłoszenia oraz wzorca umownego, w których nie dookreślono jednej stawki podatku sugerowała oferentom, iż nie będzie to jedna 23% stawka podatku stosowana przy dzierżawie. Dlatego przystępując do przetargu kontrahent uważał, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami za część opłat za wynajmowane miejsca noclegowe zapłaci 8% stawką podatku”. W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca doprecyzował okoliczności przedstawione we wniosku, wskazując, iż umowa zawarta z kontrahentem dotyczy wyłącznie usługi najmu pomieszczeń internatu i części pomieszczeń w budynku Szkoły. Ww. usługa jest sklasyfikowana odpowiednio w grupowaniu PKWiU 68.20.11 jako „Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi” oraz w grupowaniu PKWiU 68.20.12 jako „Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi”. W związku z powyższym Szkoła prosi o interpretację w kwestii, dotyczącej opodatkowania ww. usług. Zdaniem Szkoły, ww. usługi winny zostać opodatkowane stawką podatku w wysokości 23%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Podkreślić należy, iż prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. I tak, stosownie do treści art. 41 ust. 2 powołanej ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy (art. 43 ust. 20). Pod poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymienione zostały „usługi związane z zakwaterowaniem”- PKWiU 55. Z treści wniosku wynika, iż Szkoła zamierza wynająć pomieszczenia internatu i część pomieszczeń w budynku dydaktycznym w celu zorganizowania letniego wypoczynku dzieci i młodzieży. W celu realizacji ww. usługi Szkoła zawarła umowę ze spółką, opodatkowując ww. czynność stawką podatku w wysokości 23%. Z uwagi jednak na kwestionowanie ww. stawki podatku przez kontrahenta, Wnioskodawca powziął wątpliwości, co do jej prawidłowości. Świadczone usługi Szkoła klasyfikuje odpowiednio w grupowaniu PKWiU 68.20.11 oraz 68.20.12. Odnosząc powołane regulacje prawne do przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, iż o ile wskazana we wniosku klasyfikacja statystyczna jest prawidłowa, usługi wynajmu pomieszczeń internatu w celu organizacji letniego wypoczynku dzieci i młodzieży, sklasyfikowane przez Wnioskodawcę w grupowaniu PKWiU 68.20.11 jako „Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi”, jak również usługi najmu części pomieszczeń dydaktycznych sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 68.20.12.00 jako „Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi” podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%. Ww. usługi nie zostały bowiem wymienione wśród usług korzystających z preferencyjnych stawek podatkowych, jak również korzystających ze zwolnienia od podatku w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeniach wykonawczych do niej. Zatem stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe. Końcowo, wskazuje się, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług, zatem niniejszą interpretację wydano w oparciu o wskazaną we wniosku klasyfikację statystyczną. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego, zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.