ITPP1/443-678/10/BK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2010 r. (data wpływu 7 lipca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur– jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 lipca 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłego. Jest Pan współwłaścicielem we wspólności łącznej 30 lokali mieszkalnych i 4 użytkowych. Lokale te są (będą) wynajmowane instytucjom i osobom prywatnym. Wynajem ten jest prowadzony w ramach odrębnych działalności gospodarczych prowadzonych przez Pana oraz drugiego współwłaściciela. Wraz ze współwłaścicielem nieruchomości nie jest Pan związany umową spółki, ani też inną formą organizacyjną. Jest Pan (jak i współwłaściciel) zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przypadku fakturowania usług wynajmu na najemców lokali, faktura może być wystawiona na nazwiska, adresy i NIP wspólnie na obydwu współwłaścicieli, tj. jeden dokument ze wspólną kwotą netto i podatkiem należnym, czy też fakturowanie winno być dokonywane odrębnie przez każdego ze współwłaścicieli, tj. dwa dokumenty z kwotą netto w proporcji do udziałów we współwłasności. Zdaniem Wnioskodawcy, można wystawić jedną fakturę sprzedaży usług najmu na dwa nazwiska (nazwy firm), adresy i numery NIP współwłaścicieli i rozliczyć z nich oddzielnie w ewidencji i deklaracji podatkowej kwoty netto i podatek należny w proporcji do udziałów we współwłasności czyli po 50 %. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży – w myśl art. 2 pkt 22 tej ustawy – rozumieć należy przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Obowiązek dotyczący wystawiania faktur, o których mowa w powołanym wcześniej art. 106 ust. 1 ustawy, został doprecyzowany w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy. Zgodnie z zapisami zawartymi w tym paragrafie, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”. Stosownie do § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem. Z powołanych przepisów wynika zatem, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego, a taki powstaje m.in. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze – z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług najmu (art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy). Jednocześnie z powołanych przepisów wynika, iż brak jest możliwości wystawienia jednej faktury sprzedaży przez dwóch lub większą liczbę podatników. W oparciu o przepis art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. Istotne jest zatem, w przypadku prowadzenia ww. ewidencji, aby każdy podatnik dysponował stosownymi dokumentami, na podstawie których dokonywane są stosowne zapisy w tej ewidencji (np. kopie faktur sprzedaży). Ewidencję tą prowadzi bowiem każdy podatnik z osobna, w oparciu o zebraną w tych celach dokumentację, co – pod warunkiem prowadzenia jej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa – umożliwia prawidłowe rozliczenie tego podatnika w zakresie podatku od towarów i usług. Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133, o czym stanowi art. 99 ust. 1 ustawy. Z okoliczności sprawy wynika, iż jest Pan, współwłaścicielem we wspólności łącznej 30 lokali mieszkalnych i 4 użytkowych. Lokale te są (będą) wynajmowane instytucjom i osobom prywatnym. Wraz ze współwłaścicielem nieruchomości nie jest Pan związany umową spółki, ani też inną formą organizacyjną. Każdy ze współwłaścicieli jest podatnikiem podatku od towarów i usług, Wątpliwości Pana sprowadzają się do kwestii ustalenia, czy może Pan zastosować wskazaną powyżej zasadę ewidencji wartości sprzedaży usług najmu i wystawić na tę okoliczność jedną wspólną fakturę. Reasumując, stwierdzić należy, iż analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w konfrontacji z powołanymi przepisami prawa prowadzi do wniosku, że jest nie możliwe wystawienie jednej wspólnej faktury VAT przez dwóch odrębnych podatników podatku od towarów i usług na okoliczność świadczonej wspólnie przez tych podatników usługi najmu. Natomiast, w tym przypadku, za prawidłowe uznać należy prowadzenie przez każdego z ww. podatników odrębnej ewidencji dla celów podatku VAT, co stanowi podstawę dla sporządzenia odpowiedniej deklaracji VAT przez właściwego podatnika. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.