ITPP1/443-680/08/11-S/TS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt I FSK 1519/09 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1292/10 – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2008 r. (data wpływu 1 sierpnia 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 października 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży wkładu budowlanego, przypadającego na miejsca postojowe w hali garażowej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 1 sierpnia 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 12 października 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży wkładu budowlanego, przypadającego na miejsca postojowe w hali garażowej. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. W 2006 roku Spółdzielnia rozpoczęła budowę 3 budynków, w których znajdują się lokale mieszkalne i miejsca postojowe dla samochodów we wspólnych halach garażowych, znajdujących się w tych budynkach. Członkowie Spółdzielni uiścili ratami wkłady budowlane na lokale i miejsca postojowe do końca 2007 r. na podstawie faktur VAT wystawionych przez Spółdzielnię, w których Spółdzielnia zastosowała 7% stawkę VAT dla wkładów mieszkaniowych na lokale mieszkalne i 22% stawkę VAT dla wkładów budowlanych przypadających na miejsca postojowe. W 2008 roku po zakończeniu budowy Spółdzielnia wystawiła swoim członkom korekty faktur VAT w zakresie wkładu budowlanego na miejsce postojowe, zmieniając zastosowaną na nie stawkę VAT z 22% na stawkę obniżoną w wysokości 7%, tj. taką jak zastosowała uprzednio do lokali mieszkalnych. W uzupełnieniu do wniosku Spółdzielnia wskazała, iż przedmiotem planowanej sprzedaży są lokale mieszkalne wraz z udziałami w częściach wspólnych nieruchomości, miejsca postojowe są elementem części wspólnej budynku i ze względu na to nie mogą być samodzielnym przedmiotem obrotu. Ich nabycie lub zbycie następuje łącznie z mieszkaniami. W zawieranych aktach notarialnych pomieszczenie podziemnej części kondygnacji realizowanego budynku stanowi element części wspólnej tego budynku z jednoczesnym określeniem sposobu korzystania z poszczególnych miejsc przez wszystkich właścicieli lokali mieszkalnych. Pomieszczenia te nie zostaną wydzielone w odrębną własność jako samodzielny lokal. Wartość netto transakcji obejmuje wartość lokalu mieszkalnego oraz wszystkie elementy tej transakcji tj. części wspólne oraz prawo do wyłącznego korzystania z poszczególnych miejsc garażowych przez wszystkich właścicieli lokali mieszkalnych. Kalkulacja ceny przedmiotowej transakcji uwzględnia więc prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w podziemnej części budynku. Jak wskazuje Wnioskodawca, przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego nie jest garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego o określonej powierzchni, integralnie związane z prawem własności konkretnego mieszkania. Nie ma możliwości nabycia lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca parkingowego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółdzielnia prawidłowo zastosowała 7% stawkę podatku od towarów i usług w stosunku do wkładu budowlanego przypadającego na miejsca postojowe w hali garażowej? Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego się na przepisy art. 41 ust. 1 i 2 w zw. z ust. 12-12c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (poz. 45 wniosku ORD-IN), miejsce postojowe jest pomieszczeniem przynależnym i w sensie prawnym stanowi część składową lokalu mieszkalnego, chociaż w sensie funkcjonalnym nie jest przestrzenią przeznaczoną dla bezpośredniego zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, natomiast służy zaspokajaniu innych potrzeb tych osób, które korzystają z samodzielnego lokalu zgodnie z treścią ustawy Prawo budowlane. Sprzedaż przez Spółdzielnię lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, służącego wyłącznie do użytku właściciela lokalu stanowi jedną czynność, która jest opodatkowana taką samą stawką podatku VAT. Sprzedaż ta dokonywana jest jednym aktem notarialnym. Ponadto prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, służącego wyłącznie do użytku właściciela lokalu może być zbyte jedynie wraz z lokalem, do którego przynależy i nie może stanowić odrębnego przedmiotu sprzedaży, gdyż nie stanowi samodzielnego lokalu użytkowego. Miejsce postojowe jest częścią budynku i w związku z tym całość winna być opodatkowana obniżoną stawką VAT, właściwą dla lokalu mieszkalnego. Miejsca postojowe stanowią element pomocniczy, który jedynie pomaga lepiej korzystać z elementu dominującego tj. lokali mieszkalnych i nie są jako takie celem samym w sobie, zatem właściwą stawką VAT dla całości jest stawka właściwa dla elementu dominującego. Jak wskazuje Wnioskodawca, miejsce postojowe nie stanowi odrębnego przedmiotu własności, a jedynie prawo przynależne do lokalu, związane z prawem własności lokalu mieszkalnego, którego nie można nabyć ani zbyć bez samego lokalu. W takim wypadku sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać powinna jednej stawce VAT – właściwej dla lokalu mieszkalnego tj. stawce w wysokości 7%. W interpretacji indywidualnej z dnia 31 października 2008 r. znak ITPP1/443-680/08/BS oceniono stanowisko Spółdzielni za nieprawidłowe. Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Spółdzielnia złożyła skargę, w której wniosła o uchylanie interpretacji. Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 161/09, stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Spółdzielnia kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, pismem z dnia 8 lipca 2009 r. złożyła przez pełnomocnika skargę kasacyjną. Odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej na skargę kasacyjną została udzielona pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. znak ITPP1/4441-4/09/BS/2/09. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt I FSK 1519/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. W dniu 4 kwietnia 2011 r. wpłynął do tut. organu prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 1292/10. Sąd w wyroku tym, powołując stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt I FSK 1519/09 uznał, iż przy czynnościach dostawy towaru w postaci przeniesienia własności lokalu mieszkalnego, wraz z przynależnym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie, ponieważ miejsce postojowe w takiej sytuacji nie stanowi odrębnego przedmiotu własności od lokalu mieszkalnego i należy zastosować 7% preferencyjną stawkę podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt I FSK 1519/10 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1292/10 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.