ITPP1/443-760A/08/BS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2008 r. (data wpływu 1 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 października 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegających na rezygnacji z umowy najmu lokalu i Wynajmującemu – Wnioskodawcy, z którym winna zostać zawarta umowa najmu lokalu na potrzeby prowadzenia apteki oraz zakupu wyposażenia- jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 sierpnia 2008 roku został złożony wniosek uzupełniony pismem z dnia 29 października 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegających na rezygnacji z umowy najmu lokalu i zaprzestania prowadzenia w nim apteki przez kontrahenta, a także wskazania Wynajmującemu – Wnioskodawcy, z którym winna zostać zawarta umowa najmu lokalu na potrzeby prowadzenia apteki. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka zajmuje się prowadzeniem aptek. Na podstawie umowy zawartej z kontrahentem (również prowadzącym kilka aptek), postanowiono: kontrahent zobowiązał się rozwiązać umowę najmu lokalu, w którym prowadził dotychczas aptekę oraz wskazać wynajmującemu, Spółkę jako nowego najemcę, z którym wynajmujący powinien zawrzeć nową umowę najmu lokalu na potrzeby prowadzenia przez nią apteki, w zamian za to Spółka zobowiązała się zapłacić na rzecz kontrahenta określoną kwotę, powiększoną o należny podatek, za rezygnację z jego uprawnień wynikających z umowy najmu lokalu i zaprzestanie prowadzenia w nim działalności aptecznej, Spółka zobowiązała się również nabyć od kontrahenta wyposażenie apteki, pod warunkiem otrzymania zezwolenia na prowadzenie apteki w lokalu. Przedmiotowa umowa została wykonana. Spółka zawarła nową umowę najmu, zapłaciła kontrahentowi odstępne z tego tytułu oraz zakupiła wyposażenie apteki. Zakupiła także od hurtowni farmaceutycznej zapasy magazynowe, które znajdowały się w aptece, a które były przewłaszczone na rzecz hurtowni. Całość wynagrodzenia wypłaconego przez Spółkę z tytułu ww. umowy została powiększona o VAT, zgodnie z wystawioną fakturą. Spółka w przedmiotowym lokalu prowadzi aptekę pod własną nazwą. Zatrudnia w niej własnych pracowników. Nie przejęła żadnych zobowiązań ani wierzytelności związanych z prowadzeniem apteki. Jednak biorąc pod uwagę brak jednoznacznych kryteriów w zakresie kwalifikacji pojęcia „zbycie przedsiębiorstwa” na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka nie dokonała odliczenia podatku naliczonego powstałego w wyniku zawarcia przedmiotowej transakcji. W uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazała, iż wyposażenie będące przedmiotem zakupu zostało opodatkowane stawką podstawową 22%, ponieważ nie spełniało definicji towaru używanego, ani nie mieściło się w żadnej kategorii skutkującej zastosowaniem w transakcji sprzedaży zwolnienia z VAT lub opodatkowania stawką inną niż 22%. Natomiast stan magazynowy apteki został zafakturowany przez hurtownię leków z zastosowaniem różnych stawek podatku 3, 7 i 22% zgodnie z załącznikiem nr 3 i 6 do ustawy. Jednocześnie Spółka wskazała, iż dokonuje sprzedaży opodatkowanej, incydentalnie występuje sprzedaż zwolniona od podatku i jest ona mniejsza od 1% obrotu. W związku z powyższym Spółka zadała pytanie sprowadzające się do kwestii prawidłowości opodatkowania transakcji polegającej na wypłacie kwoty odstępnego za rozwiązanie umowy najmu lokalu i zaprzestania w nim dotychczasowej działalności prowadzonej przez kontrahenta oraz zakupu wyposażenia. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowym stanie faktycznym nie doszło do zbycia przedsiębiorstwa, wobec czego transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powołując art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 55 (1) Kodeksu cywilnego Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż zawarta między stronami transakcja nie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa. Jak wskazuje, zakupiono tylko wyposażenie i wypłacono odstępne za rezygnację z najmu lokalu. Nie doszło nawet do przeniesienia praw z umowy najmu z dotychczasowego najemcy na Spółkę, ale rozwiązano poprzednią i zawarto nową umowę najmu. Nie przeniesiono także żadnych wierzytelności i zobowiązań związanych z dotychczasowym funkcjonowaniem apteki. Spółka prowadzi własną aptekę w oparciu o własne środki, kontakty handlowe, doświadczenia, wiedzę i rozwiązania. Należy zatem uznać, że przedmiotowa transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług oraz (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 6 pkt 1 powołanej ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji pojęcia „przedsiębiorstwo”, dlatego należy posłużyć się definicją zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Istotne jest zatem aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie zaś do definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publiczne, a także grunty. Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej: zobowiązania do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji: świadczenie usług zgodne z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Świadczeniem usług jest każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania. Na podstawie art. 41 ust. 13 wymienionej ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę. Jak wynika ze stanu faktycznego, Wnioskodawca otrzymał fakturę VAT dokumentującą wykonanie umowy z dnia 27 maja 2008 r., na podstawie której doszło do nabycia towarów stanowiących wyposażenie oraz usług polegających na rezygnacji z umowy najmu lokalu i zaprzestania prowadzenia w nim apteki przez kontrahenta, a także wskazania Wynajmującemu – Spółki, z którą winna być zawarta nowa umowa najmu lokalu na potrzeby prowadzenia apteki. Transakcja ta niewątpliwie nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa w przepisach art. 6 pkt 1 ustawy. Oznacza to, że kontrahent Spółki oprócz dostawy towarów świadczył na jej rzecz odpłatne usługi, w rozumieniu art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, a więc dokonał czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stosowanie do art. 5 ust. 1 ustawy. Ponadto, mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest nabywca opisanych składników majątku interpretacja nie ma mocy wiążącej dla sprzedawcy, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.