ITPP1/443-804/14/BK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w trakcie roku podatkowego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w trakcie roku podatkowego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Prowadzi Pani działalność gospodarczą w postaci biura rachunkowego od 4 maja 2011 r. Posiada Pani certyfikat księgowy wydany przez Ministra Finansów, na podstawie którego jest upoważniona do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Od początku działalności jest Pani czynnym podatnikiem VAT. W ramach wykonywanej działalności świadczy Pani usługi rachunkowo-księgowe sklasyfikowane wg PKD 69.20.Z Usługi, które Pani świadczy obejmują przede wszystkim prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych na rzecz klientów. W zakres świadczonych usług wchodzą w szczególności: prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, prowadzenie ksiąg rachunkowych, sporządzanie sprawozdań finansowych, prowadzenie rejestrów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji podatkowych, obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji i deklaracji podatkowych, podpisywanie z upoważnienia oraz składanie deklaracji/informacji w imieniu klientów do urzędów skarbowych, przesyłanie deklaracji podatkowych droga elektroniczna na podstawie upoważnienia UPL, obliczanie /rozliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników, prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia, sporządzanie list płac i prowadzenie indywidualnych kart wynagrodzeń, prowadzenie akt osobowych pracowników. Wszystkie ww. czynności świadczone są na podstawie umów zawartych z klientem na kompleksową obsługę księgową. Nie posiada Pani uprawnień doradcy podatkowego, nie świadczy usług doradztwa podatkowego, porad prawnych, nie sporządza deklaracji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia, niebędącego elementem kompleksowej usługi księgowej, nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych zlecanych jako odrębne, jednorazowe zlecenia obejmujące czynności i okres wykraczający poza zawartą umowę na obsługę księgową lub zlecane przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz podmioty gospodarcze z którymi biuro nie ma podpisanych umów na obsługę księgową. Zarówno w 2012 r. jak i w 2013 r. wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła kwoty 150.000 zł. W 2014 r. limit przychodów również nie zostanie przekroczony. W związku z powyższym od 1 sierpnia 2014 r. zamierza Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i złożyć aktualizację zgłoszenia VAT-R. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy podatnik prowadzący działalność w formie biura rachunkowego może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT dla sprzedaży usług księgowych świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej od 1 sierpnia 2014 r.? Pani zdaniem, podatnik prowadzący działalność gospodarczą na podstawie uzyskanego certyfikatu księgowego, nie wykonując usług doradztwa podatkowego ani czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, świadcząc kompleksowe usługi rachunkowo-księgowe w ramach zawartych umów może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, przy założeniu, że wartość sprzedaży opodatkowanej w 2014 r. nie przekroczy kwoty 150.000 zł. Usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa zgodnie z treścią przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT podlegają obowiązkowemu opodatkowaniu VAT – nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego. Wykonywane przez biuro czynności nie wiążą się doradztwem i wskazaniem klientom określonego sposobu postępowania co stanowi istotę usług doradczych. Zdaniem Wnioskodawcy wykonywane usługi księgowe przede wszystkim polegają na prawidłowej klasyfikacji dokumentów księgowych, wygenerowanych, w oparciu o zgromadzone w nich dane, sporządzaniem odpowiednich deklaracji, informacji i zeznań podatkowych. Zatem brak jest podstaw prawnych do uznania czynności do usługowego prowadzenia ksiąg za czynności doradztwa podatkowego. Ustawa o doradztwie podatkowym nie wymienia osób posiadających certyfikat księgowy Ministra Finansów na usługowe prowadzenia ksiąg. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju; odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem: transakcji związanych z nieruchomościami, usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, usług ubezpieczeniowych jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę. Stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należy zauważyć, że prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przysługuje podatnikowi nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił to zwolnienie lub z niego zrezygnował, pod warunkiem, że wartość sprzedaży opodatkowanej (bez podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy. Podkreślić w tym miejscu należy, że powrót do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwy jest wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od 1 stycznia, nie jest tym samym możliwy wybór zwolnienia od dowolnego miesiąca (kwartału) w danym roku podatkowym. Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 cyt. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników: dokonujących dostaw: towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem: energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) wyrobów tytoniowych samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji, budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, erenów budowlanych, nowych środków transportu; świadczących usługi: prawnicze, w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego, jubilerskie; nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju. Natomiast w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy: usług prawniczych, doradztwa z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego. Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe techniczne, inżynierskie i inne. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe. Czynności doradztwa podatkowego, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213) obejmują: udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie; sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie; reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1. Z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy. Zgodnie natomiast z art. 3 tej ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są: osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych; adwokaci i radcowie prawni; biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4. Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych. Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.). W myśl art. 76a ust. 2 ww. ustawy, przedsiębiorcy wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej: prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie, sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ww. ustawy, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych. Mając na uwadze wskazane przepisy należy zauważyć, że o wyłączeniu, o którym mowa w 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług ze zwolnienia podmiotowego, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. A zatem jedynie w sytuacji świadczenia usług rachunkowych lub rachunkowo-księgowych (przy założeniu, że nie są to usługi w zakresie doradztwa), podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług regulowanego przepisem art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy podkreślić, iż w treści art. 113 ust. 13 pkt 2 lit.a, lit. b nie został wskazany symbol PKWiU, odnoszący się wprost do konkretnych usług prawniczych czy doradczych. Należy zatem stwierdzić, że najistotniejszym w przedmiotowej sprawie jest charakter wykonywanych czynności. Należy w tym miejscu wskazać, że porada czy opinia nie musi mieć charakteru odrębnego pisemnego dokumentu, bowiem już samo wykonywanie czynności, których istotą jest doradztwo, decyduje o wyłączeniu tych czynności ze zwolnienia podmiotowego. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż od 4 maja 2011 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie usług księgowych. Jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług. Przychody z prowadzonej działalności za 2012 r. oraz 2013 r. nie przekroczyły kwoty 150.000 zł. Z opisu zawartego we wniosku wynika, że w prowadzonej działalności gospodarczej nie prowadziła Pani i nie zamierza prowadzić usług doradczych. Zamierza Pani od 1 sierpnia 2014 r. skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro - jak wskazano we wniosku - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje Pani usług doradztwa, a jedynie świadczy kompleksowe usługi księgowe, niewymienione w ustawie o podatku od towarów i usług, to przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa art. 113 ust. 1 ustawy w związku z ust. 11 o podatku od towarów i usług, pod warunkiem nieprzekroczenia kwoty limitów określonych ww. przepisach, jednakże nie jak wskazano od 1 sierpnia 2014 r. gdyż jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, osiągający w bieżącym roku obroty z tytułu prowadzonej działalności nie może Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego w trakcie roku podatkowego. Zatem stosownie do zapisu art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług ze zwolnienia podmiotowego będzie Pani mogła skorzystać począwszy od stycznia 2015 r. pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków wynikających z obowiązujących w tym zakresie przepisów. Mając powyższe na względzie, oceniając całościowo przedstawione przez Panią stanowisko uznano je za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.