ITPP1/443-814/10/JJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2010 r. (data wpływu 23 sierpnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 19 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodu osobowego - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 sierpnia 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 19 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodu osobowego. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Od dnia 13 czerwca 2007 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą. Rejestracja dla celów podatku od towarów i usług (złożenie formularza VAT-R) została dokonana w dniu 13 lipca 2007 r., co było – jak Pan wskazuje - wynikiem niedopatrzenia. Od momentu rozpoczęcia działalności wykonywał Pan czynności opodatkowane, polegające na świadczeniu usług doradztwa oraz projektowania inżynieryjnego. W dniu 21 czerwca 2007 r. dokonał Pan nabycia samochodu osobowego na podstawie faktury VAT, w kwocie brutto 86.500 zł (netto 70.901,64 zł), na potrzeby prowadzonej działalności. Samochód jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Od miesiąca następującego po miesiącu przyjęcia do użytkowania rozpoczęła się już jego amortyzacja od kwoty stanowiącej równowartość 20.000 €. W związku z nabyciem samochodu podatek VAT nie został odliczony. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy przysługuje Panu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem samochodu, do wysokości limitu (50% podatku, nie więcej niż 5.000 zł)? Uważa Pan, iż ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupu samochodu, do wysokości limitu w deklaracji za miesiąc lipiec 2007 r. Następnie przytacza Pan treść interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, o sygn. sprawy IPPP3/443-171/10-4/KG, z której wynika, iż „podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT otrzymanych lub wystawionych na jego rzecz (…) przed dokonaniem rejestracji jako podatnik VAT, a dokumentujących nabycie towarów z zamiarem wykorzystania ich w prowadzonej działalności opodatkowanej podatkiem VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.),w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione warunki wynikające z ww. artykułu: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Podstawową zasadą dla realizacji prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jest istnienie związku tego podatku z czynnościami opodatkowanymi. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, o czym stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl art. 86 ust. 3 cyt. ustawy, obowiązującej od dnia 22 sierpnia 2005 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł. Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2004 r. do dnia 21 sierpnia 2005 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej ładowności mniejszej niż określona wg wzoru: DŁ= 357kg + n x 68kg gdzie DŁ - oznacza dopuszczalną ładowność, n - oznacza ilość miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 5.000 zł. Stosownie do treści art. 86 ust. 10 pkt 1 powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz 11, 12, 16 i 18. Z obowiązującego w tym okresie art. 86 ust. 11 cyt. ustawy wynika, iż jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy. Zgodnie z art. 86 ust. 13 powołanej ustawy jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Ustawodawca daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Podstawową zasadą, na której opiera się konstrukcja podatku od towarów i usług, jest zasada neutralności tego podatku. Wyraża się ona w umożliwieniu podatnikowi pomniejszenia podatku należnego o kwoty podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług związanych z jego działalnością gospodarczą. Należy jednak podkreślić, iż powyższe prawo nie jest bezwarunkowe. Dyspozycja przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wiąże prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tzn. takimi które generują podatek należny. Z treści wniosku wynika, że zakup samochodu ma związek z prowadzoną opodatkowaną działalnością gospodarczą. Uznać należy zatem, że ten warunek umożliwiający skorzystanie z prawa do odliczenia został spełniony. Jednocześnie prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje jedynie podatnikowi w rozumieniu przepisu art. 15 tej ustawy, w myśl którego podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przepis ten definiuje pojęcie podatnika w ujęciu materialnoprawnym, obiektywnym, nawiązując do samego faktu wykonywania działalności gospodarczej. Z kolei art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiący dopełnienie art. 86, określa status podatnika, umożliwiający realizowanie jego prawa do odliczenia. W przepisie tym postanowiono bowiem, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 86 ust. 20. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 21 czerwca 2007 r. dokonał Pan na podstawie faktury VAT nabycia samochodu osobowego, na potrzeby prowadzonej od dnia 13 czerwca 2007 r. działalności gospodarczej w zakresie usług doradztwa oraz projektowania inżynieryjnego. Zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług dokonał Pan w dniu 13 lipca 2007 r. Samochód jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Od miesiąca następującego po miesiącu przyjęcia do użytkowania rozpoczęła się już jego amortyzacja od kwoty stanowiącej równowartość 20.000 €. W związku z zakupem pojazdu podatek od towarów i usług nie został odliczony. Analiza powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, iż rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie – zgodnie z Pana oświadczeniem – warunek ten zostanie spełniony. A zatem od tej czynności przysługuje Panu prawo do odliczenia 60% kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktury dokumentującej zakup przedmiotowego samochodu osobowego, nie więcej jednak niż 6.000 zł, zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, na zasadach określonych w powołanym art. 86 ust. 11 w zw. z art. 86 ust. 13 cytowanej ustawy. Z uwagi na wskazanie we wniosku, iż w niniejszej sprawie przysługuje prawo do odliczenia „50% podatku, nie więcej niż 5.000 zł” uznano Pana stanowisko za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.