ITPP1/4512-281/16/BK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2016 r., (data wpływu 22 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 kwietnia 2016 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą pozostaje czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności opodatkowanej świadczy między innymi usługi w zakresie wykonawstwa robót budowlanych. Wnioskodawca ubiega się o otrzymanie do wykonania zlecenia, którego przedmiotem pozostaje wykonanie prac budowlanych w zakresie przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na dom pielgrzyma w ramach pozwolenia na budowę wydanego przez Starostę Powiatu ……w dniu 15 czerwca 2015. Inwestorem prac w zakresie przedmiotu sprawy pozostaje osoba prawna - Parafia Rzymskokatolicka pw. …..z siedzibą w ….Powiat…. Zgodnie z przedstawionym przez inwestora projektem inwestycja została zdefiniowana jako „….” - obiekt posiadający 17 jednostek mieszkalnych dostosowanych do samoobsługi wraz z wyznaczonym miejscem do sporządzania posiłków (we własnym zakresie) oraz biura. Jak wynika z przedłożonego projektu i określonej wyżej decyzji - pozwolenia na budowę, łączna powierzchnia obiektu przedstawiać się będzie w sposób następujący: 419,18 m2 - zajmują pomieszczenia mieszkalne, 44,11 m2 zajmuje pomieszczenie biurowe, 10,72 m2 zajmują pomieszczenia pomocnicze użytkowe (magazyn brudny, magazyn czysty), 52,62 m2 zajmują powierzchnie zaplecza socjalnego (sala wielofunkcyjna), 84,53 m2 zajmują pomieszczenia pomocnicze (kotłownia, garaże, pomieszczenie gospodarskie), zaś pozostałą powierzchnię zajmują ciągi komunikacyjne. Łączna powierzchnia użytkowa obiektu po przebudowie wyniesie 753,78 m2, z czego obliczona zgodnie z treścią punktu 2 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. powierzchnia mieszkaniowa wyniesie około 601,16 m2, co stanowi około 79,89% łącznej powierzchni użytkowej obiektu. Zgodnie z przywołaną wyżej Polską Klasyfikacją Budowlaną budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, w których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Na gruncie powyższego należy uznać, iż przedmiotowy dla sprawy obiekt stanowi budynek mieszkalny w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Budowlanej. Nadto klasyfikacja ta wyróżnia poniższe typy budynków mieszkalnych Budynki mieszkalne jednorodzinne Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe Budynki zbiorowego zamieszkania Obiekty mieszkalne mieszczą się w katalogu Sekcji 1 Dział 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej do stosowania Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. Klasa ta obejmuje między innymi Budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp. jak również budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych oraz budynki rezydencji prezydenckich i biskupich. Natomiast klasa ta nie obejmuje: - szpitali, klinik i budynków instytucji z opieką medyczną (lekarską lub pielęgniarską zabudowań koszarowych. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez inwestora przedmiotem prac pozostawać będzie wykonanie w konsekwencji zmiany sposobu użytkowania obiektu zbiorowego zamieszkania - Dom Pielgrzyma. Nadto obiekt ten nie będzie stanowić hotelu lub budynku zakwaterowania turystycznego w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych. Tak więc przedmiotowy obiekt mieści się w katalogu Sekcji 1 Dział 11 grupa 113 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Na gruncie prezentowanego wyżej stanu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zadaje pytanie, czy świadczenie usług budowlanych w zakresie realizacji robót budowlanych dotyczących przebudowy i rozbudowy budynku gospodarczego wraz ze zmianą jego użytkowania na „….” stanowiący budynek zbiorowego zamieszkania, o którym mowa w Sekcji 1 Dział 11 grupa 113 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r., winno zostać opodatkowane preferencyjną stawką podatku od towarów i usług 8%, czy też stawka ta winna wynosić 23%. Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przywołanego wyżej przyszłego zdarzenia oraz obowiązującego stanu prawnego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wykonanie usługi w przedmiocie wykonania robót budowlanych w zakresie stanowiącego budynek zbiorowego zamieszkania obiektu „…”, ze względu na jego zaliczenie do Sekcji 1 Dział 11 Grupa 113 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług winno zostać opodatkowane preferencyjną stawką tego podatku w wysokości 8% (osiem procent), albowiem w efekcie prac obejmujących przebudowę i rozbudowę powstanie obiekt zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a przywołanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (ustawy o VAT). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 41 ust. 12 tej ustawy stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 art. 41 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z treścią art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, przy czym programem tym nie są objęte budynki mieszkalne jednorodzinne, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokale mieszkalne których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Regulacja ustawy o podatku od towarów i usług odwołuje się w przedmiotowym zakresie do Polskiej Klasyfikacji Budowlanej stanowiącej usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne. Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy: Budynki mieszkalne jednorodzinne -111, Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe -112, Budynki zbiorowego zamieszkania -113. Klasa 1130 - Budynki zbiorowego zamieszkania - obejmuje m. in.: budynki zbiorowego zamieszkania w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np.: domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp. Należy wskazać, iż opisana wyżej klasa budynków zbiorowego zamieszkania ma charakter otwarty i przykładowy. Głównym wyznacznikiem zaliczenia danego obiektu do klasy budynków zbiorowego zamieszkania jest jego użytkowanie i warunki samego obiektu do potrzeb zamieszkiwania określonej grupy ludzi przez określony czas, przy czym okres ten i charakter grupy zamieszkującej winny być ze sobą ściśle związane. Należy wskazać, iż cele zbiorowego zamieszkania w zakresie osób zamieszkujących określony obiekt, charakteryzują się jednolitością podmiotową osób go zamieszkujących. Jednolitość ta może, jak ma to miejsce w zakresie internatów i burs szkolnych zawężać katalog osób zamieszkujących tego typu obiekty do osób - uczniów szkół gimnazjalnych i ponad gimnazjalnych. Natomiast w przypadku domów studenta zakres ten obejmuje wyłącznie słuchaczy studiów wyższych, zaś w przypadku aresztów osób tymczasowo pozbawionych wolności. Nadto wspólnym dla katalogu obiektów zamieszkania zbiorowego pozostaje fakt wykorzystywania tego obiektu wyłącznie przez osoby w określonym dla obiektu czasie lecz zawsze poza miejscem swojego stałego miejsca zamieszkania. Tak jest np. w przypadku internatów i burs szkolnych gdzie okres korzystania z tego typu obiektów co do zasady ograniczony jest do okresu trwania zajęć szkolnych. Podobnie w zakresie aresztów, okres ten ograniczony jest do okresu tymczasowego pozbawienia wolności. Swoistości te zasadniczo różnią budynki zbiorowego zamieszkania od obiektów klasyfikowanych jako obiekty hotelarskie czy turystyczne, które to obiekty są wykorzystywane do świadczenia usług turystycznych regulowanych ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych. Zgodnie z treścią art. 3 punkt 8 tej ustawy warunkiem koniecznym do świadczenia usług hotelarskich świadczonych w obiektach hotelarskich jest element ogólnodostępności świadczonych usług wynajmu pokoi, mieszkań lub miejsc noclegowych dla klientów czyli osób którzy zawarli umowę o świadczenie usług turystycznych z obiektem hotelarskim. Swoistością tą charakteryzuje się także przedmiotowa dla sprawy inwestycja wykluczająca możliwość jej identyfikowania jako obiektu hotelarskiego. Jednocześnie powstały w wyniku przedmiotowych dla sprawy prac obiekt spełnia kryteria jakie określa paragraf 3 punkt 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stanowiący, iż przez budynek zbiorowego zakwaterowania rozumie się budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi poza stałym miejscem zamieszkania, taki jak hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, schronisko turystyczne, schronisko socjalne, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, taki jak dom rencistów, dom zakonny i dom dziecka. W ocenie podatnika, wobec spełnienia przesłanek klasyfikujących powstały w efekcie prac budynek jako budynek zbiorowego zamieszkania w rozumieniu Sekcja 1 Dział 11 Grupa 113 Polskiej Klasyfikacji Budowlanej, w sprawie znajduje zastosowanie treść dyspozycji art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Zgodnie z art. 5a ww. ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast stosownie do treści art. 146a ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8 %. Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania. Budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, o których mowa w cyt. art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, to: budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB 111), czyli samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych (bez budynków gospodarstw rolnych), rezydencje wiejskie, domy letnie itp., a także domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu; budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (PKOB 112), w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122), budynki zbiorowego zamieszkania (PKOB 113), czyli domy opieki społecznej, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych, budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Celem właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego i co się z tym wiąże stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, Wnioskodawca winien uwzględniać regulacje wynikające z przywołanego art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy dlatego zasadnym jest odwołanie się do przepisów prawa budowlanego. I tak w myśl art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego, zaś przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7). Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykułu przebudowa to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Remont to wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8). Podkreślić należy, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi opodatkowanych stawką obniżoną należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową (art. 41 ust. 1 ustawy). Stosowanie stawki podstawowej ma zatem charakter reguły ogólnej. Dlatego wszelkie wyjątki od tej reguły powinny być interpretowane w sposób ścisły, równocześnie zgodnie z celami realizowanymi przez te odstępstwa oraz zgodnie z zasadą neutralności i powszechności VAT. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca ubiega się o otrzymanie do wykonania zlecenia, którego przedmiotem pozostaje wykonanie prac budowlanych w zakresie przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na Dom Pielgrzyma w ramach pozwolenia na budowę wydanego przez Starostę. Powierzchnia mieszkaniowa wyniesie około 601,16 m2, co stanowi około 79,89% łącznej powierzchni użytkowej obiektu. Przedmiotowy obiekt mieści się w katalogu Sekcji 1 Dział 11 grupa 113 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Analiza zdarzenia przyszłego na tle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, o ile budynek przeznaczony na dom pielgrzyma, faktycznie mieści się w PKOB w grupie 113 „Budynki zbiorowego zamieszkania” a roboty te wykonywane będą w ramach przebudowy i remontu tego obiektu, to w tym przypadku zastosowanie znajdzie stawka podatku w wysokości 8%, w myśl art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie zauważyć należy, iż przedmiot zaklasyfikowania budynku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. W związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono w oparciu o grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę w treści złożonego wniosku z którego wynika, że przedmiotowy budynek jest sklasyfikowany w PKOB 113. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.