ITPP2/443-1059/12/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2012 r. (data wpływu 3 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 31 października 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 września 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 31 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu lokali użytkowych podmiotom gospodarczym. Jest podatnikiem VAT czynnym zobowiązanym do składania miesięcznych deklaracji podatkowych. W dniu 30 marca 2012 r. nabyła od spółki jawnej, będącej podatnikiem VAT czynnym, nieruchomość w miejscowości B. W akcie notarialnym wskazano, iż wydanie przedmiotu umowy stronie nabywającej przez sprzedawcę nastąpi w dniu 1 kwietnia 2012 r. i w tym też dniu przejdą na nabywcę wszelkie ciężary i korzyści związane z przedmiotem umowy, tj. budynek handlowo-usługowo-mieszkalny o powierzchni użytkowej 547,00 m2, w tym część „użytkowa mieszkalna” o powierzchni 126,90 m2. Powierzchnia mieszkalna nie jest wydzielonym, samodzielnym lokalem mieszkalnym. Budynek w całości, w tym część mieszkalna, jest od dnia 1 kwietnia 2012 r. wynajmowany przez Spółkę osobom trzecim. Spółka przedmiotowy budynek nabyła wraz z prawem własności działki o powierzchni 940,00 m2, zabudowanej ww. budynkiem oraz budowlami, tj. płotem i utwardzonym placem. W umowie sprzedaży podano, iż dostawa jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki podatkowej w wysokości 23%, a wartość brutto transakcji wynosi 1.845.000,00 zł, w tym podatek należny 345.000,00 zł. Dostawa została udokumentowana przez sprzedawcę dwiema fakturami VAT: jedna na kwotę brutto 1.837.000,00 zł - budynek i działka, druga na kwotę 8.000,00 zł, - budowle, ze wskazaniem, iż dostawa towarów nastąpiła w dniu 30 marca 2012 r. Przedmiotowe faktury Spółka otrzymała w dniu 30 marca 2012 r., natomiast należność opłaciła w całości w miesiącu kwietniu 2012 r. Spółka przyjęła nieruchomość do użytkowania z dniem 1 kwietnia 2012 r. Podatek naliczony w kwocie łącznej 345.000,00 zł Spółka ujęła w ewidencji prowadzonej dla celów podatku od towarów i usług oraz odliczyła składając deklarację VAT-7 za miesiąc kwiecień 2012 r. Nieruchomość jest od dnia 1 kwietnia 2012 r. wykorzystywana przez Spółkę w zakresie wynajmu lokali użytkowych oraz powierzchni mieszkaniowej. Spółka łącznie ze stroną sprzedającą przed dokonaniem dostawy nie skorzystała z uprawnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie złożenia oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania. W wydanej na wniosek strony sprzedającej interpretacji indywidualnej z dnia 20 sierpnia 2012 r. nr (…), Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że dostawa przedmiotowej nieruchomości winna być zwolniona od podatku. Strona sprzedająca nie dokonała korekty faktur VAT dokumentujących dostawę nieruchomości i wniosła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na ww. interpretację indywidualną. Sprzedawca (podatnik VAT czynny od 2004 r. do chwili obecnej) nabył w dniu 27 grudnia 2006 r. od osoby fizycznej, nie zarejestrowanej jako podatnik VAT czynny, działkę gruntu w miejscowości B., na której wybudował budynek handlowo-usługowo-mieszkalny oraz budowle w postaci placu utwardzonego oraz ogrodzenia, którą to nieruchomość zbył na rzecz Spółki w dniu 30 marca 2012 r. Pierwszy czynsz za wynajem powierzchni użytkowej uzyskał za miesiąc maj 2008 r. W dniu 11 kwietnia 2008 r., decyzją powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, zezwolono na użytkowanie przedmiotowego budynku. Sprzedawcy przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących wydatki na budowę budynku i budowli. Datą zakończenia przez sprzedawcę budowy budynków i budowli jest 11 kwietnia 2008 r., kiedy powiatowy inspektor nadzoru budowlanego zezwolił na użytkowanie budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego. Strona przyjęła, iż do 10 kwietnia 2008 r. poniesiono wydatki na budowę budynku i budowli, natomiast od dnia 11 kwietnia 2008 r. dokonane wydatki dotyczącą ulepszenia (adaptacji) budynku handlowo-usługowo- mieszkalnego. Sprzedawca odliczył od podatku należnego podatek naliczony wyszczególniony w fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z budową budynku oraz budowli, ponosząc następujące „wydatki netto”: w 2007 r. w kwocie „netto” 1.060.957,05 zł, w okresie od 1 stycznia do 10 kwietnia 2008 r., wydatki na budowę budynku i budowli w kwocie 97.856,48 zł. Wydatki powyższe Spółka uznaje jako poniesione na ulepszenie gruntu. Przekroczyły one 30% wartości początkowej środka trwałego, tj. ww. działki nabytej przez sprzedawcę w dniu 27 grudnia 2006 r. Od dnia przyjęcia budynku do użytkowania do dnia dostawy upłynęło ponad 2 lata, tj. okres od 11 kwietnia 2008 r. do 30 marca 2012 r. Po przyjęciu budynku do użytkowania sprzedawca poniósł następujące wydatki na jego ulepszenie: w okresie od „11 kwietnia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.” w kwocie 105.464,12 zł, w 2009 r. w kwocie 53.682,00 zł, w 2010 r. w kwocie 23.108,42 zł i odliczył podatek naliczony wyszczególniony w fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z rozbudową (adaptacją) budynku. Powyższe wydatki Spółka uznaje jako poniesione na ulepszenie budynku. Nie przekroczyły one 30% wartości początkowej środka trwałego, tj. budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego wybudowanego przez sprzedawcę. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podatku należnego, w złożonej deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za miesiąc kwiecień 2012 r., podatku naliczonego w łącznej kwocie 345.000,00 zł, wynikającego z faktur VAT dokumentujących ww. dostawę nieruchomości? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przysługuje prawo odliczenia od podatku należnego za miesiąc kwiecień 2012 r. podatku naliczonego w łącznej kwocie 345.000,00 zł związanego z dostawą nieruchomości. Spółka wskazała, iż stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, sprzedawca jako podatnik VAT czynny, prawidłowo udokumentował w dniu 30 marca 2012 r. dwiema fakturami VAT dostawę opisanej nieruchomości. Jej zdaniem, bez znaczenia pozostaje fakt, iż pomimo sprzedaży nieruchomości w dniu 30 marca 2012 r., dopiero w dniu 1 kwietna 2012 r. nastąpiło wydanie nieruchomości. Spółka nadmieniła, iż ww. interpretacja indywidualna nr (…) jest błędna. Stwierdziła, że w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, grunt zabudowany jest towarem, którego sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli jest realizowana przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy). Zauważyła, że w świetle art. 46 § 1, art. 47 § 1 i 2 oraz art. 48 Kodeksu cywilnego, budynki są częściami składowymi gruntu i mogą istnieć tylko w sytuacjach przewidzianych w K.c. lub też w przepisach szczególnych. Zdaniem Spółki, kluczowe znaczenie w sprawie opodatkowania przedmiotowej nieruchomości ma wykładnia art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten reguluje szczególną sytuację, gdy podatnik dokonuje w ramach jednej transakcji dostawy dwóch różnych towarów: budynku (budowli lub ich części) oraz gruntu, z którym budynek (budowla lub jej część) jest trwale związany. Treść tego przepisu nakazuje opodatkować dostawę gruntu według tej samej stawki, co budynek na nim wybudowany. Jeżeli zatem dostawa dotyczy budynków i budowli, która objęta jest stawką 23%, dostawa gruntu związanego z tym obiektem jako niewyłączona z podstawy opodatkowania tegoż obiektu, również podlega opodatkowaniu według stawki 23%. W przypadku zaś, gdy dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Spółka ponownie wskazała, iż sprzedawca nieruchomości ponosił do dnia 30 marca 2012 r. wydatki na budowę budynku oraz budowli, które przekroczyły 30% wartości nabytego gruntu, odliczając podatek naliczony wyszczególniony w fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z budową. Dodała, że od uzyskania przez sprzedawcę pierwszego czynszu nie minęło w dniu dostawy 5 lat, zatem nie można uznać, iż przedmiotowa dostawa na podstawie art. 43 ust. 10 pkt a) ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona z opodatkowania. Ponadto Spółka podkreśliła, że w świetle art. 12 pkt 2 Dyrektywy nr 2006/122/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, państwa członkowskie mogą zastosować kryteria inne niż kryterium „pierwszego zasiedzenia”, takie jak okres upływający między datą ukończenia budynku a datą pierwszej dostawy lub też okres upływający między datą pierwszego zasiedlenia a datą następnej dostawy, pod warunkiem, że okresy nie te nie przekraczają, odpowiednio, pięciu i dwóch lat. Spółka zaznaczyła, iż w dniu 30 marca 2012 r., tj. w dniu dostawy nieruchomości, upłynęły ponad dwa lata, ale nie upłynęło 5 lat, licząc od daty ukończenia budowy budynku w dniu 11 kwietnia 2008 r. Stwierdziła, że dostawa nieruchomości nie może być objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż sprzedawcy przysługiwało przed oddaniem do użytkowania budynku prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących wydatki na budowę budynku oraz budowli. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu nadmieniono, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami - w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy określa, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. I tak, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. W art. 43 ust. 10 ustawy podano, że podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Zgodnie z ust. 11 tego artykułu, oświadczenie, o którym w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Powyższe przepisy wskazują, że ustawodawca - na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy - daje podatnikom możliwość zrezygnowania z przysługującego zwolnienia od podatku dostaw, spełniających warunki określone w ust. 1 pkt 10 tego artykułu i opodatkowania tych transakcji na zasadach ogólnych. W myśl postanowień art. 43 ust. 1 pkt 10a cyt. wyżej ustawy, zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (ust. 7a ww. artykułu). W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29 ust. 5 ustawy). Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka, będąca podatnikiem VAT czynnym, prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu lokali użytkowych podmiotom gospodarczym. W dniu 30 marca 2012 r. nabyła od spółki jawnej nieruchomość zabudowaną, której wydanie nastąpiło w dniu 1 kwietnia 2012 r. W skład nieruchomości wchodzi m.in. budynek handlowo-usługowo-mieszkalny o powierzchni użytkowej 547,00 m2, w tym część „użytkowa mieszkalna” o powierzchni 126,90 m2. Powierzchnia mieszkalna nie jest wydzielonym, samodzielnym lokalem mieszkalnym. Budynek w całości, w tym część mieszkalna, jest od dnia 1 kwietnia 2012 r. wynajmowany przez stronę osobom trzecim. Spółka przedmiotowy budynek nabyła wraz z prawem własności działki o powierzchni 940,00 m2, zabudowanej ww. budynkiem oraz budowlami, tj. płotem i utwardzonym placem. W umowie sprzedaży podano, iż dostawa jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki 23%, a wartość brutto transakcji wynosi 1.845.000,00 zł, w tym podatek należny 345.000,00 zł. Dostawa została udokumentowana przez sprzedawcę dwiema fakturami VAT: jedna na kwotę brutto 1.837.000,00 zł - budynek i działka, druga na kwotę 8.000,00 zł, - budowle, ze wskazaniem, iż dostawa towarów nastąpiła w dniu 30 marca 2012 r. Przedmiotowe faktury Spółka otrzymała w dniu 30 marca 2012 r., natomiast należność opłaciła w całości w miesiącu kwietniu 2012 r. Spółka przyjęła nieruchomość do użytkowania z dniem 1 kwietnia 2012 r. Podatek naliczony w kwocie łącznej 345.000,00 zł Spółka ujęła w ewidencji prowadzonej dla celów podatku od towarów i usług oraz odliczyła składając deklarację VAT-7 za miesiąc kwiecień 2012 r. Nieruchomość jest od dnia 1 kwietnia 2012 r. wykorzystywana przez Spółkę w zakresie wynajmu lokali użytkowych oraz powierzchni mieszkaniowej. Spółka łącznie ze stroną sprzedającą przed dokonaniem dostawy nie skorzystała z uprawnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie złożenia oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania. Sprzedawca nabył w dniu 27 grudnia 2006 r. od osoby fizycznej, nie zarejestrowanej jako podatnik VAT czynny, działkę gruntu, na której wybudował budynek handlowo-usługowo-mieszkalny oraz budowle w postaci placu utwardzonego oraz ogrodzenia, którą to nieruchomość zbył na rzecz Spółki w dniu 30 marca 2012 r. Pierwszy czynsz za wynajem powierzchni użytkowej uzyskał za miesiąc maj 2008 r. Datą zakończenia przez sprzedawcę budowy budynków i budowli jest 11 kwietnia 2008 r., kiedy powiatowy inspektor nadzoru budowlanego zezwolił na użytkowanie budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego. Sprzedawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki na budowę budynku i budowli. Strona przyjęła, iż do 10 kwietnia 2008 r. są to wydatki na budowę budynku i budowli, natomiast od dnia 11 kwietnia 2008 r. poniesione wydatki dotyczącą ulepszenia (adaptacji) budynku handlowo-usługowo- mieszkalnego, przy czym te ostatnie nie przekroczyły 30% wartości początkowej tego obiektu. Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów prawa w pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż - wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez Spółkę - dokonana w dniu 30 marca 2012 r. na Jej rzecz sprzedaż budynku oraz budowli objęta była zwolnieniem od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem - jak wskazuje treść wniosku - pomiędzy pierwszym zasiedleniem tych obiektów, a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Skoro strony transakcji przed dniem jej dokonania nie złożyły zgodnego oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy, dokonujący dostawy (spółka jawna) nie mógł zrezygnować ze zwolnienia od podatku i wybrać opcji opodatkowania wg 23% stawki podatku. Zatem w świetle zapisów art. 29 ust. 5 ustawy, zwolniona od podatku była również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Odnosząc powyższe do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, który wyklucza to prawo w przypadku, gdy czynność udokumentowana fakturą jest zwolniona od podatku. Wobec tego za nieprawidłowe należało uznać stanowisko Spółki, że przysługiwało Jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez kontrahenta z tytułu dostawy przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie wskazuje się, że - wbrew twierdzeniu Spółki - bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje fakt, iż sprzedawcy przysługiwało prawo do odliczenia z tytułu budowy budynku i budowli oraz poniesienia wydatków na ulepszenie budynku, jak również to, że w dniu sprzedaży nieruchomości nie upłynęło 5 lat od daty ukończenia budowy budynku, gdyż kwestie te mogłyby mieć znaczenie w przypadku zwolnienia od podatku, o którym mowa w cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Podkreślenia wymaga fakt, iż analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że płot i utwardzony plac, o których mowa we wniosku, stanowiły budowle w rozumieniu ww. ustawy - Prawo budowlane. Ponadto informuje się, że w niniejsza interpretacja nie zawiera oceny stanowiska Spółki dotyczącego kwestii prawidłowości interpretacji indywidualnej nr (…), bowiem nie może ona być przedmiotem interpretacji indywidualnej wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.