ITPP2/443-1142/10/AF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2010 r. (data wpływu 9 listopada 2010 r.), uzupełnionym w dniach 10 oraz 28 stycznia 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny usługowej części budynku - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 listopada 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniach 10 oraz 28 stycznia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny usługowej części budynku. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W pierwszym kwartale 2011 r. zamierza Pan wraz z żoną darować synowi usługową część nieruchomości usługowo-mieszkalnej. Nieruchomość została oddana do użytku w dniu 16 września 2004 r. W wymienionej części usługowej prowadzi Pan działalność fizjoterapeutyczną. Przedmiotowy obiekt jest amortyzowany (do 31 grudnia 2010 r.). Nieruchomość budował Pan wspólnie z żoną (rozdzielność majątkowa) i nie odliczaliście w trakcie budowy podatku od zakupionych towarów i usług. Z przysługującego prawa do odliczenia nie skorzystał Pan, ponieważ zamierzał darować obiekt synowi. Od momentu wybudowania w opisanej części usługowej nieruchomości nie było żadnych zmian, ani robót modernizacyjnych. Prowadzi Pan działalność fizjoterapeutyczną, która jest zwolniona od podatku od towarów i usług oraz zajęcia prozdrowotne, które są opodatkowane stawką podstawową. Proporcja w przychodach wynosi odpowiednio ok. 70% przychodów zwolnionych od podatku oraz ok. 30% przychodów opodatkowanych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy przy okazji planowanej darowizny konieczne będzie zapłacenie podatku od towarów i usług od jej wartości? Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien płacić wymienionego podatku. Wynika to z faktu, że nieruchomość budowana była prywatnie i nie był odliczany podatek od towarów i usług od kosztów budowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Przez dostawę rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do treści ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części. Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Stawka podstawowa podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 cytowanej ustawy - wynosi 22%. Zgodnie z art. 146a pkt 1, wprowadzonym do ustawy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym na mocy art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. W art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy określono, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności opodatkowanych, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu, ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Kwestie korekty podatku naliczonego zostały uregulowane w art. 91 powołanej ustawy. I tak, stosownie do art. 91 ust 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych. Z przepisu art. 91 ust. 7 ustawy wynika, iż przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Z treści złożonego wniosku wynika, że w pierwszym kwartale 2011 r. zamierza Pan wraz z żoną darować synowi usługową część nieruchomości usługowo-mieszkalnej. Nieruchomość została oddana do użytku w dniu 16 września 2004 r. W części usługowej prowadzi Pan działalność fizjoterapeutyczną (zwolnioną od podatku) oraz prozdrowotną (opodatkowaną stawką podstawową). Przedmiotowy obiekt jest amortyzowany do 31 grudnia 2010 r. Nieruchomość budował Pan wspólnie z żoną (rozdzielność majątkowa). Z przysługującego prawa do odliczenia nie skorzystał Pan, ponieważ zamierzał darować obiekt synowi. Od momentu wybudowania w opisanej części usługowej nieruchomości nie było żadnych zmian, ani robót modernizacyjnych. Biorąc pod uwagę powyższe fakty oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że planowana darowizna opisanego we wniosku lokalu będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż dotyczyć będzie majątku przedsiębiorstwa, który zostanie przekazany na inne cele niż związane z prowadzonym przez Pana przedsiębiorstwem. Istotne w tym kontekście jest to, że w związku ze zmianą przeznaczenia przedmiotowego lokalu (pierwotnie przeznaczony na cele prywatne był wykorzystywany w działalności gospodarczej) przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy jego budowie, co wynika z treści powołanego wyżej art. 91 ustawy. Opisana darowizna nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie przedmiotowego lokalu (w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy), jak również na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, ponieważ - jak wskazano wyżej - w stosunku do budynku przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dlatego też będzie opodatkowana stawką, 23%. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.