ITPP2/443-1162/10/RS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2010 r. (data wpływu 15 listopada 2010 r.), uzupełnionym w dniu 4 stycznia 2011 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wliczenia wartości usług świadczonych w Szwecji do kwoty limitu dla zwolnienia podmiotowego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 listopada 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 4 stycznia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wliczenia wartości usług świadczonych w Szwecji do kwoty limitu dla zwolnienia podmiotowego. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Od dnia 1 marca 2010 r. rozpoczął Pan działalność gospodarczą w zakresie usług przeładunkowych i rozładunkowych w Polsce i Szwecji. Usługi świadczone na terytorium Szwecji są wykonywane wyłącznie dla położonych na obszarze Szwecji siedzib kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą na terytorium tego kraju. W Szwecji nie jest Pan zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej. Nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce i nie składa deklaracji VAT-7. Jest Pan zarejestrowany do transakcji wewnatrzwspólnotowych i składa kwartalne informacje o świadczonych usługach poza terytorium kraju. Obroty związane z wykonaniem usług w Szwecji są wyższe niż obrót w Polsce, który nie przekracza 2.000 zł. W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii: Czy obrót z wykonanych usług w Szwecji należy uwzględnić do obliczenia limitu dla zwolnienia podmiotowego? Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treści art. 2 pkt 22, art. 5 ust. 1 oraz art. 113 ust. 1 pkt 9 ustawy, przychodu uzyskanego z tytułu usług świadczonych poza terytorium kraju (Szwecji) nie uwzględnia się do limitu obrotu, ponieważ zwalnia się z podatku podatników, których wartość sprzedaży opodatkowanej w proporcji nie przekroczyła jak w Pana przypadku 83.835 zł. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W związku z tym, że Pana wniosek dotyczy stanu faktycznego mającego miejsce w 2010 r., niniejszą interpretację wydaje się w oparciu o stan prawny obowiązujący w 2010 r. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia usług, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Dla celów określenia miejsca świadczenia usług, ustawodawca odrębnie zdefiniował pojęcie podatnika. Z art. 28a pkt 1 ustawy wynika, iż przez podatnika należy rozumieć: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (ust. 2 powołanego artykułu). Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 215, poz. 1666), kwotę o której mowa w art. 113 ust. 1 ww. ustawy, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł. W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. W oparciu o ust. 9 cyt. artykułu, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Natomiast na podstawie ust. 10 powołanego artykułu, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio. Stosownie do ust. 13 cyt. artykułu, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników: dokonujących dostaw: wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 40.10.10) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, nowych środków transportu, terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju. Pod pojęciem sprzedaży - zgodnie z treścią art. 2 pkt 22 ustawy - należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. A contrario nie stanowią sprzedaży w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług m.in.: odpłatne dostawy towarów i odpłatne świadczenia usług poza terytorium kraju (a więc dostawy towarów i świadczenia usług, których miejsce świadczenia znajduje się poza Polską). W związku z powyższym przy ustalaniu prawa do zwolnienia podmiotowego należy brać pod uwagę wyłącznie wartość opodatkowanej sprzedaży towarów i usług na terytorium kraju. W konsekwencji nie uwzględnia się wartości dostaw towarów oraz świadczenia usług, które są zwolnione przedmiotowo lub których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium Polski. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że od dnia 1 marca 2010 r. rozpoczął Pan działalność gospodarczą w zakresie usług przeładunkowych i rozładunkowych w Polsce i Szwecji. Usługi świadczone, na terytorium Szwecji, są wykonywane wyłącznie dla siedzib kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą na terytorium tego kraju. W Szwecji nie jest Pan zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej. Nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce, a jedynie zarejestrowanym do transakcji wewnatrzwspólnotowych. Obroty uzyskiwane z tytułu świadczenia usług w Polsce nie przekraczają 2.000 zł. Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje należy stwierdzić, iż miejscem świadczenia i opodatkowania usług wykonywanych przez Pana na terytorium Szwecji – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy – jest państwo, na terytorium którego znajduje się siedziba nabywcy (Szwecja). Zatem wartość sprzedaży dokonanej przez Pana z tytułu świadczenia ww. usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium Polski (w Szwecji), nie wlicza się do kwoty limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ul. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.