ITPP2/443-1196/13/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2013 r. (data wpływu 4 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług za dostarczania wody i odprowadzania ścieków. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. zmieniającą ustawę z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn zm.), przepisy wprowadzone na podstawie art. 3-5 zgodnie z art. 9 ust. 3 wchodzą w życie 31 grudnia 2013 r. W związku ze zmianą przepisów następuje w przypadku Spółki (usługi wymienione w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy) zmiana obowiązku podatkowego w zakresie VAT. Spółka z tytułu świadczenia usług wymienionych wyżej wystawia faktury za cały okres ich świadczenia (miesiąc lub dwa miesiące) ostatniego dnia miesiąca. W tym roku będzie to dzień 31 grudnia 2013 r. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy do faktur za dostarczoną wodę i odprowadzone ścieki za miesiąc grudzień 2013 r. wystawionych w dniu 31 grudnia 2013 r. powinny być zastosowane dotychczasowe przepisy, tzn. obowiązek podatkowy ma powstać w terminie zapłaty, czy też powinny być zastosowane nowe przepisy, z których wynika, że moment podatkowy powstanie w dacie wystawienia faktury? Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy z faktur wystawionych w dniu 31 grudnia 2013 r. za dostarczoną wodę i odprowadzone ścieki powstaje dnia 31 grudnia 2013 r. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Z dniem 1 stycznia 2014 r. weszły w życie nowe regulacje dotyczące m.in. momentu powstania obowiązku podatkowego wprowadzone ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35). Artykuł 1 pkt 16 ww. ustawy zmieniającej, z dniem 1 stycznia 2014 r. uchylił art. 19 ustawy, a art. 1 pkt 17 wprowadził do ustawy art. 19a. Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w 19 ust. 1 zmienianej ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy). W myśl art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu świadczenia usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 ustawy. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 zmienionej ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług. Jak stanowi art. 1 pkt 17 ww. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r., stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż z upływem terminu płatności, z tytułu: dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego, świadczenia usług: telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy, najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, stałej obsługi prawnej i biurowej z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług. Zgodnie z ust. 7 tego artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4. Ustawodawca w ww. ustawie z dnia 7 grudnia 2012 r. zawarł także przepisy przejściowe dotyczące powstania obowiązku podatkowego. Jak stanowi art. 7 ust. 1 tej ustawy, w przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19–21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem. Stosownie do ust. 2 tego artykułu, czynność, dla której w związku z jej wykonywaniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się na potrzeby stosowania ust. 1 za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia wykonywania tej czynności. Czynność wykonywaną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej wykonywaniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia wykonywania tej czynności. W przypadku czynności, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, dla których do dnia 31 grudnia 2013 r. wystawiono fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu wykonywania tych czynności (art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r.). Na podstawie art. 5 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1027), przepisy art. 19a ust. 5 pkt 4 oraz art. 19a ust. 7 otrzymały nowe brzmienie. Artykuł 19a ust. 5 pkt 4 ustawy stanowi, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury: dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego, świadczenia usług: telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy, najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, stałej obsługi prawnej i biurowej, dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług. W myśl art. 19a ust. 7 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności. Stosownie do art. 9 ww. ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. wskazany powyżej art. 5 wszedł w życie z dniem 31 grudnia 2013 r. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1608), przepis art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. otrzymał następujące brzmienie – „W przypadku czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które zostaną wykonane po dniu 31 grudnia 2013 r., dla których przed dniem 1 stycznia 2014 r. wystawiono fakturę, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem”. Z treści wniosku wynika, że z tytułu świadczenia usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy, Spółka wystawia faktury za cały okres ich świadczenia (miesiąc lub dwa miesiące) ostatniego dnia miesiąca. W roku 2013 będzie to dzień 31 grudnia 2013 r. Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że z uwagi na brzmienie powołanego wyżej art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r., zgodnie z którym w przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2013 r., w sytuacji, gdy wystawione w dniu 31 grudnia 2013 r. faktury dotyczyły usług już wykonanych (dostarczenia wody i odprowadzenia ścieków za miesiąc grudzień 2013 r.), obowiązek podatkowy – zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy - powstaje z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie. Tym samym stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe. Końcowo należy podkreślić, że kwestię momentu powstania obowiązku podatkowego do dnia 31 grudnia 2013 r. regulował art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Artykuł 19a ustawy wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. Natomiast art. 5 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw dotyczy zmiany ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35) a nie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.