ITPP2/443-1198/10/AF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2010 r. (data wpływu 24 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i stawki podatku dla usługi składowania - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 listopada 2010 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i stawki podatku dla usługi składowania. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka dokonuje sprzedaży wyrobów przez siebie wyprodukowanych podmiotowi rumuńskiemu, który posiada aktywny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Zgodnie z podpisaną umową firma rumuńska będzie ponosiła koszty składowania za wyroby zamówione, a nieodebrane. Wyroby te składowane są w zewnętrznej chłodni. Za usługę składowania Spółka otrzymuje fakturę od właściciela chłodni. W związku z tym, w umowie zawarto zapis, że za nieodebrany w terminie towar podmiot rumuński będzie ponosił koszty jego składowania. Na koniec każdego miesiąca, zgodnie z umową, Spółka wystawia fakturę VAT za składowanie. Usługę składowania zakwalifikowała do usługi związanej z nieruchomością. Na podstawie art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka ustaliła, że miejscem świadczenia usługi składowania jest miejsce położenia magazyny, tj. Polska. Kontrahent rumuński uważa natomiast, że usługa ta nie powinna być opodatkowana w Polsce. Uważa, że miejscem świadczenia usługi składowania jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności, tj. Rumunia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy miejscem świadczenia usługi składowania jest miejsce położenia magazynu, w którym są składowane i schładzane towary, czy też miejscem świadczenia usługi jest miejsce, w którym nabywca posiada siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności? Zdaniem Wnioskodawcy, usługi składowania są opodatkowane w Polsce i wymaga to zastosowania stawki podatku w wysokości 22%. Jako uzasadnienie wskazała, że usługa składowania jest świadczona na rzecz kontrahenta, który jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, mającym siedzibę w kraju Unii Europejskiej innym niż Polska. Podatnik ten nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski. Spółka, powołując treść art. 28b ww. ustawy, wskazała na wyjątek określony w art. 28e ustawy, dotyczący świadczenia usług związanych z nieruchomościami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.