ITPP2/443-1242/12/KT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2012 r. (data wpływu 10 października 2012 r.), uzupełnionym w dniach 19 i 24 grudnia 2012 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości budowlanych - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 października 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 19 i 24 grudnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości budowlanych. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka prowadzi działalność gospodarczą od 1995 r. W 1998 r., z własnych środków, wybudowała magazyn na materiały sanitarne, a w 2001 r. – budynek handlowy biurowy. W 2004 r. nabyła działkę, na której wybudowane są ww. nieruchomości. Od 1998 r. do chwili złożenia wniosku, nie ponosiła wydatków na ich ulepszenie i rozbudowę przewyższających 30% wartości początkowej tych obiektów. Nieruchomości, przez cały czas użytkowania, są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Budowa magazynu na materiały sanitarne została zakończona w dniu 3 września 1998 r., a budynku handlowo-biurowego – w dniu 15 stycznia 2001 r. Nabycie towarów i usług w związku z budową tych obiektów, zostało potwierdzone fakturami VAT przez sprzedawców, a Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Podatek naliczony był odliczany. Od chwili wybudowania, ww. obiekty budowlane nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innych czynności o podobnym charakterze. Przez cały czas wykorzystywane są przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie: Czy w związku z możliwością sprzedaży obiektów budowlanych (środki trwałe) w 2013 r., Spółka korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym w uzupełnieniu wniosku, przedmiotowa sprzedaż obiektów budowlanych będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku od towarów i usług. Uzasadniając zaprezentowane stanowisko Spółka podkreśliła, iż przez pierwsze zasiedlenie rozumie przyjęcie do użytkowania budynków przez pierwszego użytkownika. Ponownie stwierdziła, że nie ponosiła wydatków na ulepszenie, w stosunku do których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, powyżej 30% wartości początkowej obiektów. Wskazała, powołując się na brzmienie przepisu art. 43 ust. 7a ww. ustawy, iż warunku o którym mowa powyżej, nie stosuje się jeżeli budynki były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. W przypadku Spółki, obiekty budowlane wykorzystywane są powyżej 10 lat. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez „towary”, w myśl art. 2 pkt 6 cytowanej ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stawka podatku, w myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże stosownie do art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl ust. 1 pkt 10 tego artykułu, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zauważyć jednocześnie należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Zgodnie z ust. 11 tego artykułu, oświadczenie, o którym w ust. 10 pkt 2 musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Na podstawie ust. 1 pkt 10a ww. artykułu, zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b) nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a cyt. ustawy). W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29 ust. 5 ustawy). Zatem, grunty zabudowane podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla obiektu budowlanego, który się na nim znajduje. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków lub budowli trwale z nim związanych. Jeżeli dostawa budynków lub budowli korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Z treści wniosku wynika, iż Spółka prowadzi działalność gospodarczą od 1995 r. W dniu 3 września 1998 r., z własnych środków, wybudowała magazyn na materiały sanitarne, a w dniu 15 stycznia 2001 r. – budynek handlowo-biurowy. W 2004 r. nabyła działkę, na której wybudowane są ww. nieruchomości. Od 1998 r. do chwili złożenia wniosku, nie ponosiła wydatków na ich ulepszenie i rozbudowę przewyższających 30% wartości początkowej tych obiektów. Nieruchomości, przez cały czas użytkowania, są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Nabycie towarów i usług w związku z budową tych obiektów, zostało potwierdzone fakturami VAT przez sprzedawców, a Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Podatek naliczony był odliczany. Od chwili wybudowania, ww. obiekty budowlane nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innych czynności o podobnym charakterze. Przez cały czas wykorzystywane są przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro od dnia wybudowania przedmiotowych obiektów budowlanych, Spółka wykorzystywała je wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, zasadne jest przyjęcie, iż nie nastąpiło oddanie tych nieruchomości do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu, tj. nie nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem planowana transakcja sprzedaży dokonana będzie w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ww. przepisu, co – wbrew stanowisku Spółki – powoduje, że nie będzie zwolniona w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Również nie będzie mogła – wbrew stanowisku Spółki – być zwolniona na podstawie dyspozycji art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy, bowiem ustawodawca uzależnił tę możliwość od przysługującego podatnikowi prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Skoro z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż przy budowie nieruchomości Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to pomimo że nie ponosiła wydatków na ulepszenie, które przekroczyły 30% wartości początkowej budynków dostawa nie będzie korzystała ze zwolnienia w oparciu o ten przepis. W konsekwencji, planowana transakcja będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku stosownie do treści art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ww. ustawy, przy czym - w myśl zasady wynikającej z powołanego wcześniej art. 29 ust. 5 tej ustawy - sprzedaż gruntu, na którym posadowione są przedmiotowe budynki, również będzie opodatkowana tą stawką. Wobec powyższego, stanowisko Spółki, iż zbycie przedmiotowych nieruchomości podlega zwolnieniu od podatku, należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.