ITPP2/443-1266/13/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2013 r. (data wpływu 25 listopada 2013 r.), uzupełnionym w dniu 20 stycznia 2014 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „B…”  jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 20 stycznia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „B…”. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Stowarzyszenie realizuje projekt pn. „B…”, na który otrzymało dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach (…). Dofinansowaniem objęte są koszty projektu do wysokości 80% wydatków kwalifikowalnych. Stowarzyszenie zleca realizację zadań wymienionych w projekcie wybranym wykonawcom, którzy są „czynnymi płatnikami VAT”. Ponosi wydatki w postaci zakupu usług budowlanych i materiałów budowlanych oraz zakupu i instalacji maszyn i urządzeń. Płatności odbywają się na podstawie wystawianych przez wykonawców faktur. Zgodnie z Wytycznymi w sprawie kwalifikowalności wydatków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, „podatek od towarów i usług (VAT) może być uznany za kwalifikowalny tylko wtedy, gdy został rzeczywiście i ostatecznie poniesiony przez Beneficjenta, a ten nie ma prawnej możliwości jego odzyskania (podatku VAT). Możliwość odzyskania podatku VAT należy rozpatrywać w świetle ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.” Zgodnie z umową o dofinansowanie, beneficjenci RPO, w tym Stowarzyszenie, którzy oświadczyli, że podatek VAT jest kwalifikowalny, zobowiązani zostali do dostarczania wraz z wnioskiem o płatność końcową pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z właściwej izby skarbowej, wydanej na podstawie art. 14-14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, stwierdzającej brak możliwości odzyskania tego podatku w zakresie realizowanego projektu. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest wpisane do rejestru przedsiębiorców KRS. Nie spełnia żadnego kryterium podatnika, o którym mowa w art. 15-17 ustawy o podatku od towarów i usług. Zakupione w ramach projektu usługi i towary nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ciepło uzyskane w wyniku realizacji projektu będzie wykorzystywane jedynie do ogrzewania kościoła i nie będzie sprzedawane. Koszty eksploatacji „pomp ciepła” będzie pokrywać parafia. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Stowarzyszenie realizując projekt współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej prawidłowo kwalifikuje podatek od towarów usług jako wydatek kwalifikowany, ze względu na brak możliwości odzyskania tego podatku w zakresie realizowanego projektu? Zdaniem Wnioskodawcy, realizując ww. projekt prawidłowo kwalifikuje podatek od towarów i usług jako wydatek kwalifikowany, ze względu na brak możliwości odzyskania tego podatku w zakresie realizowanego projektu. Stowarzyszenie podniosło, że realizacja projektu nie będzie prowadziła do tego, że jako osoba prawna (stowarzyszenie) nieprowadząca działalności gospodarczej, stanie się czynnym podatnikiem podatku VAT. Z uwagi na powyższe nie będzie mogło obniżyć kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów dokonywanych w związku z realizacją projektu. Dodało, że warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż nie jest „zarejestrowanym czynnym płatnikiem podatku VAT”, a towary i usługi zakupione za otrzymaną dotację nie są i nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem, w opinii Stowarzyszenia, nie ma prawa ani podstaw do odliczenia podatku naliczonego od wydatków udokumentowanych otrzymanymi fakturami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z postanowieniami art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późń. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Według regulacji ust. 2 pkt 1 lit. a) powyższego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Od dnia 1 stycznia 2014 r. powyższy przepis – na podstawie art. 1 pkt 38 lit. a) tiret pierwsze ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35, z późn. zm.) – otrzymał następujące brzmienie: „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”. Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Od dnia 1 stycznia 2014 r. cyt. przepis – na podstawie art. 1 pkt 40 ww. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. – otrzymał brzmienie: „Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.” Z treści cyt. wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późń. zm.) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Natomiast przepisy rozdziału 5 powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia. Od dnia 1 stycznia 2014 r. powyższe kwestie regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656). Przepisy rozdziału 4 przywołanego rozporządzenia regulują przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że w odniesieniu do wydatków poniesionych w związku z realizacją przedmiotowego projektu Stowarzyszeniu nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż - jak wskazało w treści wniosku - nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a nabyte w ramach projektu usługi i towary nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych tym podatkiem. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w przywołanych wyżej rozporządzeniach Ministra Finansów. Końcowo należy wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późń. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.