ITPP2/443-1317/10/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2010 r. (data wpływu 28 grudnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 14 lutego 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku w związku z realizacją inwestycji polegającej na utwardzeniu placu przy zabytkowym kościele - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 grudnia 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 14 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku w związku z realizacją inwestycji polegającej na utwardzeniu placu przy zabytkowym kościele. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Parafia nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie prowadzi działalności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. W ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 i 2013, przystąpiła do utwardzenia placu przy zabytkowym kościele. Plac, dotychczas wysypany żużlem i piaskiem, został utwardzony nieregularną kostką kamienną. Prace zakończono w dniu 20 grudnia 2010 r. Inwestycja ma na celu ukształtowanie przestrzeni oraz poprawę infrastruktury publicznej i estetyki miejscowości, co wpłynie na poprawę jakości życia mieszkańców i podniesienie atrakcyjności turystycznej miejscowości. Koszt inwestycji wynosi 204.803,88 zł, z czego 134.895 zł pochodzi ze środków unijnych, a pozostała kwota to wkład własny Parafii (z ofiar wiernych). W związku z realizacją zadania nie występuje, jak również nie wystąpi w przyszłości, związek pomiędzy nabyciem towarów i usług, a czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Parafia, niebędąca zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, związanych z zadaniem inwestycyjnym realizowanym przy udziale środków finansowanych w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 i 2013? Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług służących realizacji przedmiotowej inwestycji, finansowanej przy udziale środków unijnych w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Z uwagi na fakt, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku złożonym w 2010 r., oceny prawnej tego stanowiska dokonuje się w oparciu o przepisy obowiązujące w 2010 r. Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Treść cytowanego wyżej przepisu wskazuje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Jednocześnie przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Na podstawie art. 88 ust. 4 cyt. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Parafia, niebędąca zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i nieprowadząca działalności opodatkowanej, zrealizowała zadanie polegające na utwardzeniu placu przy zabytkowym kościele. Plac, dotychczas wysypany żużlem i piaskiem, został utwardzony nieregularną kostką kamienną. Prace zakończono w dniu 20 grudnia 2010 r. Inwestycja ma na celu ukształtowanie przestrzeni oraz poprawę infrastruktury publicznej i estetyki miejscowości, co wpłynie na poprawę jakości życia mieszkańców i podniesienie atrakcyjności turystycznej miejscowości. Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Parafii nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację przedmiotowej inwestycji, ponieważ nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny i nie występuje, ani nie wystąpi w przyszłości, związek nabytych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi. Informuje się również, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączony do wniosku dokument nie był przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska Parafii dokonano wyłącznie na podstawie opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.