ITPP2/443-138B/08/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uniwersytetu przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2008 r. (data wpływu 14 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zmiany proporcji odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu budowy Collegium z uwagi na zmianę stanu faktycznego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zmiany proporcji odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu budowy Collegium uwagi na zmianę stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Uniwersytet realizuje projekt budowy Collegium. Celem projektu jest stworzenie nowoczesnej i odpowiadającej współczesnym standardom infrastruktury dydaktycznej i badawczej dla studentów i pracowników naukowych części Uniwersytetu. Projekt zakłada stworzenie modułu dydaktycznego wykorzystywanego wspólnie przez wszystkie wydziały zlokalizowane w Collegium. W pierwszym etapie obok modułu dydaktycznego powstanie siedziba Wydziału. Koncepcja architektoniczna budynku dopuszcza jego rozbudowę w dalszych etapach poprzez dołączanie kolejnych modułów wydziałowych. Docelowo budynek składać się będzie z modułu dydaktycznego oraz modułów wydziałowych skupiających wszystkie kierunki humanistyczne prowadzone przez Uniwersytet. Uczelnia dysponuje obecnie dokumentacją techniczną, tj. studium wykonalności oraz programem funkcjonalno-użytkowym, w którym zapisane zostały maksymalne wielkości projektowanych pomieszczeń. Jednakże na tym etapie są to wielkości szacunkowe a dokładna wielkość pomieszczeń będzie znana po wykonaniu projektu architektonicznego. W chwili obecnej nie jest znana ani całkowita powierzchnia budynku, jego kubatura, ani całkowity koszt inwestycji. Co ważne, nie jest określony termin całkowitego zakończenia prac i odbioru budynku. Mimo że projekt architektoniczny nie został jeszcze stworzony, są już realizowane pierwsze inwestycje, a co się z tym wiąże ponoszone pierwsze nakłady. Z koncepcji architektoniczno-przestrzennej Collegium wstępnie wynika, że powierzchnia całkowita modułu dydaktycznego i modułu historycznego wyniesie 13.500 m2. Budynek planowany jest w takiej formie, gdzie istnieje jedna wspólna część dydaktyczna oraz poszczególne moduły wydziałowe. W obrębie części wspólnej przewidziane jest wyodrębnienie powierzchni przeznaczonej pod wynajem baru z zapleczem (142m2) oraz kącika z napojami (ok. 90m2). Kolejne etapy projektu planuje się realizować w ciągu minimum kolejnych 10 lat. Niemożność określenia terminu zakończenia prac wynika głównie z braku zagwarantowanych środków na pokrycie całości inwestycji. Na terenie Collegium świadczone będą czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego jak i takie, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Uniwersytet nie jest w stanie przypisać proporcjonalnego udziału sprzedaży opodatkowanej z realizowaną inwestycją. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jeśli zastosowane będzie odliczenie na podstawie wskaźnika wynikającego z treści art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług, to czy w momencie precyzyjnego określenia powierzchni ogółem oraz zajętej na cele związane ze sprzedażą opodatkowaną, a tym samym ustalenia procentu odliczenia podatku naliczonego i procent ten będzie odbiegał od wcześniej stosowanego, czy niezbędna będzie korekta „wsteczna”, czy też nie będzie wymagana w związku ze zmianą stanu faktycznego? Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie pozwalającym na precyzyjne określenie stosunku sprzedaży opodatkowanej, w związku z którą przysługuje Uniwersytetowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (w oparciu o skonkretyzowane wielkości powierzchni budynku, która temu celowi służy) do całości świadczonych usług, wskaźnik ten powinien zostać z tą chwilą zmieniony bez konieczności dokonywania korekty „wstecz” z uwagi na istotną zmianę stanu faktycznego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Jak stanowi art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 11, poz. 535 ze zm.), po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych. Zgodnie z dyspozycją art. 91 ust. 2 w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. W myśl postanowień art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania. Wskazać należy, że w wydanej interpretacji indywidualnej znak ITPP2/443-138A/08/AW uznano za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy dotyczące zastosowania dla celów rozliczenia podatku naliczonego związanego z realizowanym projektem budowy Collegium proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu interpretacji wskazano, że w celu właściwego ustalenia podatku podlegającego odliczeniu z tytułu nabywanych towarów i usług najbardziej właściwym byłoby zastosowanie klucza powierzchniowego obiektu i na tej podstawie wyodrębnienie kwot podatku związanego z czynnościami opodatkowanymi – wynajmem powierzchni pod bar z zapleczem oraz kącik z napojami. Tutejszy organ stoi na stanowisku, że Uniwersytet może dokonać wstępnie na podstawie dokumentacji technicznej (studium wykonalności oraz programu funkcjonalno-użytkowego) rozdziału wydatków wg kryterium powierzchni użytkowanej do poszczególnych czynności. Wówczas przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego - w proporcji ustalonej na podstawie ww. kryterium - związanego z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi w zakresie wynajmu powierzchni przeznaczonej pod bar z zapleczem oraz kącik z napojami. Po wykonaniu projektu architektonicznego obiektu, w chwili kiedy znane będą faktyczne wielkości powierzchni budynku Collegium i przeznaczenie poszczególnych pomieszczeń, a ustalony na tej podstawie współczynnik będzie odbiegać od obliczonego wstępnie, to pierwotne rozliczenie podatku naliczonego należałoby skorygować na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy. Stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie w przypadku zmiany stanu faktycznego wystąpi zmiana przeznaczenia nabytych towarów i usług, o jakiej mowa w art. 91 ust. 8 ustawy. Stosując odpowiednio dyspozycję art. 91 ust. 5 korekty współczynnika należy dokonać jednorazowo w rozliczeniu za miesiąc, w którym zmianie ulegną okoliczności faktyczne. Stosownie zatem do wskazanych przepisów, jak i okoliczności faktycznych, w momencie pozwalającym na precyzyjne określenie w oparciu o skonkretyzowane wielkości powierzchni budynku służących poszczególnym czynnościom, Wnioskodawca powinien dokonać zmiany współczynnika obliczonego na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy. Weryfikacja współczynnika, wstępnie ustalonego na postawie szacunkowych danych zawartych w dokumentacji technicznej, powinna nastąpić w trybie art. 91 ust. 8 ustawy. W konsekwencji stwierdzić należy, iż przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.