ITPP2/443-1543/12/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2012 r. (data wpływu 24 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 11 marca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku wykonywanych usług szkoleniowych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 grudnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 11 marca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku wykonywanych usług szkoleniowych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stany faktyczny. Od 2007 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą jako osoba fizyczna na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, a także wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, jako placówka kształcenia ustawicznego. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach działalności świadczy usługi szkoleniowe dla następujących odbiorców: podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, powiatowych urzędów pracy, miejskich i gminnych ośrodków pomocy społecznej, powiatowych centrów pomocy rodzinie, urzędów miast. Są to w szczególności usługi w zakresie kursów - szkoleń przyuczających do wykonywania określonej pracy, doskonalących w zawodzie lub przekwalifikowania zawodowego, uzupełnienia wiedzy zawodowej. Rodzaje prowadzonych szkoleń: szkolenia w zakresie BHP - dla pracowników i pracodawców, instruktorów i wykładowców tematyki BHP, szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej, operator wózka jezdniowego z bezpieczną wymianą butli gazowych, operator suwnic, operator żurawi przeładunkowych (HDS), operator kotłów, operator podestów ruchomych, operator dźwigów towarowo-osobowych, uprawnienia elektroenergetyczne do 1kV, kurs na licencje pracownika ochrony fizycznej, opiekun osób starszych, magazynier z obsługą programów komputerowych, podstawy obsługi komputera i Internetu, ABC przedsiębiorczości, szkolenia w zakresie zawodu: cieśla, dekarz, murarz-tynkarz, glazurnik, brukarz, pracownik budowlany - prace wykończeniowe, itp. Dla świadczonych usług nie uzyskał Pan akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie: Czy usługi wymienione w opisie stanu faktycznego od dnia 1 stycznia 2011 r. są zwolnione od podatku: na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, na podstawie art. 43 ust.1 pkt 29 lit. c ustawy, w sytuacji, gdy szkolenia te finansowane są przez zleceniodawcę w co najmniej 70% ze środków publicznych? Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż firma jest jednostką objętą systemem oświaty w ramach kształcenia (posiada wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez prezydenta miasta, jako placówka kształcenia ustawicznego), to od 1 stycznia 2011 r. może stosować zwolnienie od podatku do wszystkich wymienionych usług szkoleniowych, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym -oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. W myśl ust. 1 pkt 29 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych -oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, iż usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy VAT podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”. Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa jaki i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”. W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV). Ponadto należy wskazać, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia. Do dnia 30 czerwca 2011 r. obowiązywały przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 str. 1), w którym w art. 14 powyższa kwestia była uregulowana w podobny sposób. Stosownie do brzmienia art. 2 pkt 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. z 2004 r. Dz. U. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych. Zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 17 ww. ustawy, przez kształcenie ustawiczne, należy rozumieć kształcenie w szkołach dla dorosłych, a także uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych przez osoby, które spełniły obowiązek szkolny. Artykuł 5 ust. 1 tej ustawy określa, iż szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną. Według art. 82 ust. 1 powyższej ustawy, osoby prawne i fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek. Z treści złożonego wniosku wynika, że od 2007 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie kursów - szkoleń przyuczających do wykonywania określonej pracy, doskonalących w zawodzie lub przekwalifikowania zawodowego i uzupełnienia wiedzy zawodowej. Posiada Pan wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Prezydenta Miasta, jako placówka kształcenia ustawicznego. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach działalności świadczy usługi szkoleniowe dla następujących odbiorców: podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, powiatowych urzędów pracy, miejskich i gminnych ośrodków pomocy społecznej, powiatowych centrów pomocy rodzinie, urzędów miast. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi szkoleniowe są zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług. Są to bowiem usługi w zakresie kształcenia, a firma Pana - jak wynika z treści wniosku - jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy o systemie oświaty. Zatem spełniona została przesłanka podmiotowo-przedmiotowa zawarta w ww. przepisie. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.