ITPP2/443-1713/11/RS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2011 r. (data wpływu 8 grudnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 20 stycznia 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług polegających na remoncie nabrzeża - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 grudnia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełnionym w dniu 20 stycznia 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług polegających na remoncie nabrzeża. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka rozważa realizację zamówienia, które obejmować ma wykonanie robót budowlanych w ramach kontraktu o nazwie „Remont nabrzeży Parkowego i Skarpowego w Porcie (…)". Wykonawca przedmiotu zamówienia zobowiązany będzie do wykonania następujących prac związanych z remontem i przebudową nabrzeży: Konstrukcja Nabrzeża Parkowego stanowi klasyczne nabrzeże oczepowe. Od strony basenu portowego elementem podtrzymującym naziom obciążonego gruntu jest stalowa ścianka szczelna wbita do rzędnej -8,85 m n.p.m., zwięczona żelbetowym oczepem o wymiarach 175x70 cm - oczep wysoki oraz 115x70 cm oczep niski, rzędna spodu oczepu ścianki szczelnej -0,25 m n.p.m., rzędna korony oczepu: oczep wysoki +1,5 m n.p.m. i oczep niski +0,9 m n.p.m. Konstrukcja nawierzchni nabrzeża, z uwagi na zróżnicowanie ich poziomów, zejścia nad wodę połączono ciągami komunikacji. Każde zejście połączone jest z konstrukcją nawierzchni nabrzeża wysokiego z jednej strony schodami, natomiast z przeciwległej pochylnią. W celu zabezpieczenia konstrukcji nabrzeża przed nieprzewidzianymi urazami pochodzącymi od jednostek pływających należy wykonać odbojnice elastomerowe. Na długości całego nabrzeża stojaki na sprzęt ratowniczy wraz z kołami ratunkowymi. Długość objętego planem remontu nabrzeża wynosi 1.040 m. Konstrukcja Nabrzeża Skarpowego stanowi również klasyczne nabrzeże oczepowe. Od strony basenu portowego elementem podtrzymującym naziom obciążonego gruntu jest ścianka szczelna stalowa zwieńczona żelbetowym oczepem o wysokości ok. 175 cm dla oczepu „wysokiego" oraz o wysokości ok.145 cm dla oczepu „niskiego”. Oba o szerokości 80 cm. Nawierzchnia nabrzeża nawiązuje konstrukcyjnie do Nabrzeża Parkowego. Całkowita długość Nabrzeża Skarpowego wynosi 297 m. W ramach realizacji inwestycji przewidziano również wymianę istniejącego stałego pomostu na pomost cumowniczy oparty na pływających pontonach. W tym zakresie wykonanie ciągu przystani dla jednostek pływających wykonanej z pływających pontonów pływających, zakłada pomosty o nawierzchni z siatkobetonu o szerokości 4,00 m, ustabilizowane w odległości nie mniejszej niż 3,00 m. Sposób stabilizacji pomostów do konstrukcji nabrzeża: pale stalowe, pontony pomostu łączone za pomocą obejm rolkowych, system odporny na duże obciążania poziome oraz znaczne wahanie poziomu wód w kanale portowym. W ramach remontu ww. nabrzeży wykonana zostanie również instalacja kanalizacji deszczowej, wraz z elementami podczyszczającymi wody opadowe w postaci studni z osadnikami oraz separatory substancji ropopochodnych. W ramach remontu Nabrzeża Skarpowego należy wykonać budowę sieci kanalizacji deszczowej o następujących parametrach: kanały Dn 0,30 PVC o długości 202,6 m, kanały Dn 0,20 PVC o długości 13,6 m oraz wpusty linowe RD200V o długości 272,6 m. Studnie rewizyjne z osadnikiem – 6 sztuk, studnie z klapą zwrotną - 1 sztuka oraz separator - 1 sztuka. W ramach remontu Nabrzeża Parkowego wykonanie budowy studni kanalizacji deszczowej o następujących parametrach: kanały Dn 0,30 PVC o łącznej długości 777,6 m, kanały Dn 0,20 PVC o łącznej długości 38,8 m oraz wpusty linowe RD200V o łącznej długości 1002,80 m. Studnie rewizyjne z osadnikiem - 15 sztuk, studnie z klapą zwrotną - 3 sztuki, separator - 3 sztuki oraz studnię wpadową z osadnikiem - 1 sztuka. Obszar objęty projektem ww. nabrzeża podzielony został na trzy zlewnie. Ponadto wykonanie prac związanych z likwidacją istniejących kolizji przebiegu sieci wodociągowej, telekomunikacyjnej, energetycznej i oświetleniowej remontowych nabrzeży, jak również likwidacja istniejących kolizji planowanej sieci z istniejącymi instalacjami. Zamawiający wskazał, że przedmiot zamówienia został szczegółowo opisany w dokumentacji projektowej: w części opisowej projektu budowlano-wykonawczego remontu Nabrzeża Skarpowego znajduje się informacja, że podstawą wykonania ww. projektu jest umowa dotycząca wykonania projektu przebudowy nabrzeża, celem dostosowania jego konstrukcji do pełnienia funkcji obsługi jednostek rybackich i sportowych oraz ochrony przeciwpowodziowej, w części opisowej projektu budowlano-wykonawczego remontu Nabrzeża Parkowego znajduje się informacja, że projekt został sporządzony na podstawie umowy dotyczącej wykonania projektu budowlano-wykonawczego przebudowy ww. nabrzeża, celem dostosowania jego konstrukcji do pełnienia funkcji: trwałej obudowy kanału portowego, ochrony przeciwpowodziowej oraz obsługi jednostek pływających rybackich. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy roboty budowlane przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego opodatkowane są stawką 23%? Zdaniem Wnioskodawcy, roboty budowlane, które mają być wykonane w ramach projektu „Remont nabrzeży Parkowego i Skarpowego w Porcie ..." opodatkowane są stawką 23%. Spółka wskazała, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 23% i jej ewentualne obniżenie lub zakwalifikowanie danej czynności jako zwolnionej od podatku jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy konkretny przepis ustawy przewiduje taką możliwość. W Jej ocenie, w odniesieniu do robót budowlanych przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego ustawodawca nie przewidział zastosowania preferencyjnej stawki podatku ani zwolnienia od podatku. Zakres robót obejmuje bowiem remont i przebudowę nabrzeży, w celu zwiększenia możliwości przeładunkowych dla rybackich jednostek pływających, umożliwienia wykorzystania nabrzeży jako miejsca postojowego i przeładunkowego zarówno dla rybackich jednostek pływających, jak i jednostek turystycznych oraz zabezpieczenia przeciwpowodziowego. Nabrzeże planuje się wyposażyć w: instalację sanitarno-kanalizacyjną, elektryczną, urządzenia cumownicze, urządzenia odbojowe, drabinki ratownicze, koła ratunkowe. Zostanie zamontowana instalacja sanitarno-kanalizacyjna w celu zapewnienia zaplecza socjalno-bytowego oraz do obsługi przystani sportowo-turystycznej i rybackiej. Prace, które mają zostać wykonane, będą służyć zwiększeniu możliwości przeładunkowych portu, jak i zwiększeniu możliwości obsługi większej liczby jednostek pływających. Zdaniem Spółki, nie jest możliwe do robót przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego zastosowanie stawki 0% w oparciu o przepis art. 83 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy. Powołany przepis wymaga bowiem aby objęte preferencyjną stawką roboty związane były z utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych, albo z ochroną środowiska morskiego. Spółka podkreśliła, że przedmiotowe prace (roboty budowlane) nie dotyczą ani akwenu portowego, ani torów podejściowych, w związku z czym pierwszy z przedstawionych przypadków nie zachodzi. Ponadto zakres robót wskazuje na to, że mają one na celu zwiększenie możliwości przeładunkowych portu, jak i zwiększenie możliwości obsługi większej liczby jednostek pływających (zarówno rybackich, jak i turystycznych), a zatem nie są robotami służącymi ochronie środowiska morskiego. Spółka dodała, że zakres zastosowania ww. przepisu ustawodawca przewidział jedynie do usług związanych z ochroną środowiska morskiego, rozumianą jako podjęcie lub zaniechanie działań umożliwiających zachowanie lub przywrócenie równowagi przyrodniczej w związku z mającymi wpływ na to środowisko czynnikami innymi niż przyrodnicze, a więc wynikającymi z działalności człowieka, industrializacji, rozwoju transportu morskiego, nadmiernego rybołówstwa itp. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Na podstawie art. 41 ust.1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2 – 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, przy czym wszelkie preferencje dotyczące wysokości opodatkowania stanowią wyjątek od ogólnej zasady i dlatego zastosowanie niższej niż podstawowa stawka podatku, może być zrealizowane wyłącznie w granicach określonych przepisami ustawy o podatku od towarów i usług i wydanych na podstawie delegacji ustawowej aktów wykonawczych do tej ustawy. Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych. W myśl ust. 2 powołanego artykułu, opodatkowaniu stawką 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie. Analizując zapis powołanego wyżej przepisu art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy stwierdzić należy, że aby zastosować obniżoną, 0% stawką podatku do usług związanych z ochroną środowiska morskiego, łącznie spełnione muszą być: kryterium rodzaju usług, tj. muszą one być związane z ochroną tego środowiska oraz kryterium ekosystemu, którego dotyczą – muszą dotyczyć środowiska morskiego. Z kolei aby zastosować obniżoną, 0% stawkę podatku dla usług polegających na utrzymaniu akwenów portowych i torów podejściowych, łącznie muszą być spełnione: kryterium rodzaju robót, tj. prace muszą polegać na utrzymaniu tych obiektów oraz kryterium miejsca, gdzie prace te są wykonywane. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują jakie czynności mieszczą się pod pojęciem „ochrona środowiska”. Według „Słownika Języka Polskiego” PWN „ochrona” oznacza „zabezpieczenie, opiekę, osłonę przed zanieczyszczeniem, szkodą, skrzywdzeniem, niebezpieczeństwem”. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), przez ochronę środowiska rozumie się podjęcie lub zaniechanie działań, umożliwiające zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej; ochrona ta polega w szczególności na: racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom, przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego. Równowaga przyrodnicza, stosownie do zapisu punktu 32 ww. ustawy, to stan, w którym na określonym obszarze istnieje równowaga we wzajemnym oddziaływaniu: człowieka, składników przyrody żywej i układu warunków siedliskowych tworzonych przez składniki przyrody nieożywionej. W myśl art. 1 Konwencji sporządzonej w Helsinkach dnia 9 kwietnia 1992 r. o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską w dniu 8 października 1999 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 346), Konwencja ma zastosowanie do obszaru Morza Bałtyckiego. W rozumieniu niniejszej konwencji „obszar Morza Bałtyckiego” obejmuje Morze Bałtyckie właściwe oraz wejście na Morze Bałtyckie ograniczone równoleżnikiem 57°44.43 szerokości geograficznej północnej, przechodzącym przez Skaw w Skagerraku. Obejmuje on wody wewnętrzne, tj. w rozumieniu niniejszej Konwencji wody po lądowej stronie linii podstawowych, od których mierzy się szerokość morza terytorialnego, aż do granicy lądowej zgodnie z tym, jak to zostało oznaczone przez Umawiające się Strony. Stosownie do dyspozycji art. 4 Konwencji, ma ona zastosowanie do ochrony środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, które obejmuje wodę i dno morskie łącznie z ich żywymi zasobami i innymi formami życia w morzu. Ponadto przepisy art. 239-246 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz. U. Nr 138, poz. 1545 ze zm.) określają formę ratownictwa jaką jest ochrona środowiska morskiego. W rozumieniu przepisów o ratownictwie morskim szkoda w środowisku, zgodnie z dyspozycją art. 241 § 2 Kodeksu morskiego, oznacza fizyczną szkodę wyrządzoną życiu lub zdrowiu ludzkiemu, życiu w morzu lub zasobom w przybrzeżnych lub śródlądowych wodach oraz na obszarach do nich przyległych, spowodowaną przez zanieczyszczenie, skażenie, ogień, eksplozję lub podobne poważne zdarzenie. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o ustanowieniu programu wieloletniego „Program ochrony brzegów morskich” (Dz. U. Nr 67, poz. 621), ustanawia się „Program ochrony brzegów morskich”, obejmujący swoim zakresem przedsięwzięcia mające na celu zabezpieczenie brzegów morskich przez zjawiskiem erozji . Zgodnie z art. 2 ww. ustawy, w ramach Programu podejmuje się zadania dotyczące: budowy, rozbudowy i utrzymywania systemu zabezpieczenia przeciwpowodziowego terenów nadmorskich, w tym usuwania uszkodzeń w systemie zabezpieczenia przeciwpowodziowego brzegów morskich; zapewnienia stabilizacji linii brzegowej według stanu z 2000 r. i zapobiegania zanikowi plaż; monitorowania brzegów morskich, a także czynności, prac i badań dotyczących ustalenia aktualnego stanu brzegów morskich mające na celu wskazanie koniecznych i niezbędnych działań zmierzających do ratowania brzegów morskich. Konfrontując ze sobą powołane wyżej uregulowania należy stwierdzić, iż w ocenie tut. organu, zakres zastosowania przepisu art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca przewidział jedynie do usług związanych z ochroną środowiska morskiego, rozumianą jako podjęcie działań nakierowanych na zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej w związku z mającymi wpływ na to środowisko czynnikami innymi niż przyrodnicze, a więc wynikającymi z działalności człowieka, industrializacji, rozwoju transportu morskiego, nadmiernego rybołówstwa, itp. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wykonawcze do niej, nie definiują pojęć „akwen portowy”, czy „tor podejściowy”. Zatem zasadnym jest odwołanie się do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 czerwca 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać morskie budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 101, poz. 645). Zgodnie z § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, przez akwen należy rozumieć wszelki obszar pokryty wodą. Z kolei przez tor podejściowy – w myśl pkt 35 powyższego paragrafu - tor wodny prowadzący z morza terytorialnego do portu morskiego albo przystani morskiej. Prawodawca również zdefiniował pojecie „nabrzeża”. I tak zgodnie z pkt 13 powyższego paragrafu, nabrzeżem jest budowla morska tworząca obudowę brzegu akwenu portu albo przystani morskiej, przeznaczona do postoju i przeładunku jednostek pływających, celów komunikacyjnych, spacerowych, pasażerskich, przemysłu stoczniowego albo do składowania ładunków. Z treści wniosku wynika, że Spółka rozważa realizację zamówienia, które obejmować ma wykonanie robót budowlanych w zakresie remontu nabrzeży. Przedmiotowe prace nie dotyczą ani akwenu portowego, ani torów podejściowych i nie są robotami służącymi ochronie środowiska morskiego. Zakres planowanych robót ma na celu zwiększenie możliwości przeładunkowych portu, jak i obsługi większej liczby jednostek pływających. Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje stwierdzić należy, iż planowane roboty budowlane w zakresie remontu nabrzeży, jako świadczenie usług niezwiązanych z ochroną środowiska morskiego oraz niepolegających na utrzymaniu akwenów portowych i torów podejściowych, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług, nie będą korzystać z preferencyjnej, 0% stawki podatku na podstawie tego przepisu. W związku z tym, że czynności te nie są objęte zwolnieniem, ani obniżonymi stawkami podatku na podstawie innych przepisów ustawy i rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, będą podlegały opodatkowaniu 23% stawką podatku od towarów i usług, zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń