ITPP2/443-203/08/EŁ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione przez Wspólnotę we wniosku z dnia 22 lutego 2008 r. (data wpływu 29 lutego 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 maja 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z remontem budynku - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 lutego 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 26 maja 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z remontem budynku. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest Wspólnotą Mieszkaniową nieruchomości oddanej w użytkowanie ponad dwadzieścia lat temu. Z uwagi na konieczność przeprowadzenia poważnych remontów w budynku, a przede wszystkim wykonania elewacji i docieplenia budynku, postanowiono na ogólnym zebraniu wspólnoty, zasilić fundusz remontowy środkami pochodzącymi z wynajmu pomieszczeń oraz wynajmu powierzchni dachowej. W oparciu o podjętą uchwałę, wynajęto firmom (osobom prawnym) pomieszczenie gospodarcze o pow. 10m2 oraz powierzchnię dachową budynku pod urządzenia telefonii komórkowej. Ponadto wynajęto osobom fizycznym (mieszkańcom wspólnoty) schowki zsypowe. Wspólnota nie posiada statutu, działa w oparciu o ustawę z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali oraz na podstawie regulaminu Wspólnoty Mieszkaniowej. Wspólnota nie prowadzi działalności gospodarczej, a środki uzyskane z pożytków są przeznaczane na prace remontowe w budynku. Tym sposobem Wspólnota przekroczyła pożytek w wysokości 10.000 Euro i utraciła zwolnienie z podatku od towarów i usług. Od dnia 12 września 2007 r. jest podatnikiem podatku od towarów i usług, i odprowadza należny podatek. W tym samym czasie prowadzono roboty budowlane (mocowanie balkonów, docieplenie, instalacja odgromowa). Wystawione faktury za roboty budowlane za okres od 1 października 2007 r. do 27 grudnia 2007 r. zawierają podatek. Koszt wykonanych robót jest ogromny i finansowany jest z posiadanych środków własnych i w przeważającej części z zaciągniętego kredytu. Podatek naliczony wykazany w fakturach VAT nie jest traktowany przez Administratora (dokonującego rozliczeń), jako podatek do odliczenia i faktury księgowane są w wartości brutto. Dodatkowo Wspólnota wskazała, iż struktura sprzedaży za 2007 r. dotycząca pożytków przedstawia się w ten sposób, że: 97% to sprzedaż opodatkowana, a 3% to sprzedaż zwolniona. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy istnieje możliwość odliczenia związanego ze wskazanymi robotami budowlanymi podatku naliczonego od podatku należnego w przypadku, gdy Wspólnota jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy mając na uwadze fakt, iż Wspólnota jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, to przepisy w tym zakresie obowiązują w dwie strony, czyli jest brany pod uwagę zarówno podatek należny, jak i naliczony. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120, art. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl powołanego wyżej przepisu podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wyłącznie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie, zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) cytowanego powyżej artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług oraz potwierdzających dokonanie przedpłat (zaliczek, zadatków, rat), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego. Przepisy powołanej ustawy nie precyzują jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami, a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni (nabycie towaru lub usługi, które następnie zostaną przez podatnika sprzedane) lub pośredni. Konkretny zakup musi więc łączyć się (bezpośrednio lub pośrednio) z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie warunkiem koniecznym, aby Wspólnota mogła dokonać odliczenia podatku naliczonego od wymienionych we wniosku zakupów, jest ich związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Jednocześnie należy podkreślić, iż realizacja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony jest obostrzona ograniczeniami zawartymi w dziale IX cytowanej ustawy. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, np. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Prawo do odliczenia winno wywodzić się ze związku pomiędzy nabyciem przedmiotowych usług, a wykonywaniem przez Wspólnotę czynności opodatkowanych w postaci: dzierżawy powierzchni dachowej (pod urządzenia telefonii komórkowej) oraz pomieszczeń gospodarczych (osobom prawnym). Wynajem schowków zsypowych mieszkańcom wspólnoty uznane zostało jako podlegające zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Analiza przedstawionego przez Wspólnotę stanu faktycznego – w ocenie tut. organu – prowadzi do wniosku, że brak jest związku między zakupem usług związanych z remontem budynku (mocowanie balkonów, docieplenie budynku, wykonanie instalacji odgromowej) a wykonywaniem czynności opodatkowanych, tj. dzierżawy powierzchni dachowej pod urządzenia telefonii komórkowej. Prace remontowe polegające na mocowaniu balkonów, dociepleniu budynku, wykonaniu instalacji odgromowej służą przede wszystkim zaspokojeniu potrzeb mieszkańców. Wykonanie tych prac w żadnym przypadku nie wpływa na polepszenie funkcjonowania urządzeń, czy na poprawę stanu wynajmowanej powierzchni dachowej. Również wykonywane czynności opodatkowane w żaden sposób nie są uzależnione od przeprowadzonych prac remontowych. Zatem wykonane prace remontowe nie mają związku z wykonywaną działalnością opodatkowaną w zakresie wynajmu powierzchni dachowej i umieszczeniu na niej urządzeń telefonii komórkowej. Z kolei rozpatrując związek pomiędzy przedmiotowymi zakupami i wykonywaniem czynności opodatkowanych, w postaci wynajmu firmom pomieszczenia o powierzchni 10m2 wskazać należy, iż w tym przypadku związku takiego można dopatrzyć się w odniesieniu do prac remontowych związanych z dociepleniem budynku, i wykonaniem instalacji odgromowej. W oparciu o przedstawiony stan faktyczny wskazać należy, iż związek poniesionych wydatków remontowych ze świadczeniem usług opodatkowanych wydaje się tym przypadku zbyt odległy, aby dawał prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego w całości. Stosownie do art. 90 ust. 1 i 2 ww. ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot przypadających na towary lub usługi, wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, oraz takich, w stosunku do których prawo to nie przysługuje, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Zgodnie z art. 90 ust. 3 i 4 ustawy, proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, że w odniesieniu do usług remontowych (docieplenia budynku, wykonania instalacji odgromowej) Wspólnota może odliczyć taką część podatku naliczonego, która związana jest z wynajmem przedmiotowego pomieszczenia przy uwzględnieniu treści powołanych wyżej przepisów art. 90 ust. 1 do 4 ustawy. Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu usług budowlanych w całości. Jedynie wydatki pośrednio związane z wynajmem pomieszczenia na rzecz osób trzecich mogą dać prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego. Końcowo zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja nie dotyczy prawidłowości wskazanej przez Wnioskodawcę proporcji, gdyż nie sformułowano zapytania w tym zakresie. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.