ITPP2/443-204/13/KT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2013 r. (data wpływu 4 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu dotyczącego nabycia historycznych mundurów kawaleryjskich i akcesoriów - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 marca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu dotyczącego nabycia historycznych mundurów kawaleryjskich i akcesoriów. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Stowarzyszenie zostało wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego na podstawie przepisów ustawy Prawo o stowarzyszeniach. W ramach realizacji Lokalnej Strategii Rozwoju, złożyło do Urzędu Marszałkowskiego wniosek o przyznanie pomocy finansowej w zakresie Działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, PROW 2007-2013, dla „Małych projektów”, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi. We wniosku Stowarzyszenie występuje o przyznanie pomocy, w formie refundacji kosztów zakupu historycznych mundurów kawaleryjskich i akcesoriów, umożliwiających Jego członkom aktywne odtwarzanie własnego dziedzictwa historycznego i rozbudowę grupy rekonstrukcji historycznej, działającej w ramach organizacji. Mienie powstałe w wyniku realizacji projektu, będzie wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z przepisem § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, do kosztów kwalifikowalnych małych projektów zalicza się także podatek od towarów i usług, uiszczony w związku z poniesieniem kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 1. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie przewiduje jej prowadzenia. Nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie składa deklaracji VAT-7. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach Działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, PROW 2007-2013, dla „Małych projektów”, wymagane jest oświadczenie o kwalifikowalności podatku od towarów i usług. Ponadto, jeżeli Stowarzyszenie zalicza do kosztów kwalifikowalnych ten podatek, to obowiązane jest wystąpić o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług. Otrzymana interpretacja stanowić będzie obowiązkowy załącznik do wniosku o płatność, przedłożonego na etapie ubiegania się o refundację. Stowarzyszenie, w złożonym przez siebie wniosku o przyznanie pomocy, uiszczony podatek od towarów i usług zaliczyło do kosztów kwalifikowalnych, podlegających refundacji. Z tego też powodu zobowiązane jest wystąpić o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie braku możliwości odzyskania podatku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z realizacją projektu, Stowarzyszeniu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz do ubiegania się o zwrot tego podatku? Zdaniem Wnioskodawcy, odwołującego się do treści art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w przedmiotowej sprawie nie będzie spełniony warunek dający prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony i zwrotu kosztu podatku od towarów i usług, poniesionego przy nabyciu towarów związanych z realizacją projektu, bowiem związek ze sprzedażą opodatkowaną nie będzie istniał. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia. Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że Stowarzyszeniu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, skoro nabyte towary - jak wskazano we wniosku – nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto wskazało, iż nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, co również wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. Jednocześnie należy zaznaczyć, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.