ITPP2/443-205/13/AD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2013 r. (data wpływu 7 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 27 maja 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek wydzielonych z gospodarstwa rolnego - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 marca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 27 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek wydzielonych z gospodarstwa rolnego. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. W 1981 r. otrzymał Pan, w oparciu o umowę przekazania przez rodziców, gospodarstwo rolne składające się z gruntów rolnych oznaczonych numerami geodezyjnymi …, o łącznej powierzchni 10,71 ha. Od tamtej pory zajmuje się Pan tylko prowadzeniem gospodarstwa rolnego. W międzyczasie powiększył wielkość gospodarstwa poprzez dokupienie gruntu. Nigdy nie prowadził Pan pozarolniczej działalności gospodarczej i nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. Działki były wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia działalności rolniczej. Ze względu na stan zdrowia postanowił Pan sukcesywnie ograniczać rozmiary prowadzonego gospodarstwa, by następnie ubiegać się o przyznanie emerytury. W 2009 r. zbył Pan działkę nr … o powierzchni 2,9623 ha, po podziale jej na 9 działek rolnych - działki nie były uzbrojone, nie posiadały decyzji o warunkach zabudowy. Uzyskane ze sprzedaży środki w części przeznaczył Pan na budowę domu jednorodzinnego. W 2012 r., posiadając gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 39,50 ha, postanowił Pan sprzedać, po uprzednim podziale, niezabudowaną działkę nr … o powierzchni 2,2615 ha, wpisaną w rejestrze gruntów jako działka o charakterze rolniczym. Gmina nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ z dniem 31 grudnia 2003 r. stracił on moc obowiązującą. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy teren, na którym znajduje się przedmiotowa działka, oznaczony jest jako „strefa przyszłej zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej wraz z usługami nieuciążliwymi”. W 2012 r. został dokonany podział tej działki na 9 mniejszych działek oznaczonych numerami geodezyjnymi …. Dla działek o numerach … wydane zostały decyzje o warunkach zabudowy i są wpisane do rejestru gruntu jako „zurbanizowane tereny niezabudowane” i symbolem klasoużytku „Bp”. Na pozostałe 3 działki nie uzyskał Pan decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ przecinają je napowietrzne linie energetyczne i wpisane są one do rejestru gruntów jako „grunty rolne” o symbolu klasoużytku „Rlllb”. Nie dokonywał Pan żadnych nakładów na uzbrojenie terenu którejkolwiek z tych działek. W 2013 r. przystąpił Pan do sprzedaży działek, co do których uzyskał decyzje o warunkach zabudowy. Działki … i … sprzedane zostały w lutym 2013 r., a działka nr … w marcu 2013 r. (wówczas sprzedane działki zostały wyłączone z upraw rolnych). Oznaczone są w rejestrze gruntów symbolem Bp. Zamierza Pan zbyć pozostałe działki, które oznaczone są aktualnie w rejestrze gruntów symbolem Rlllb. Uzyskane środki ze sprzedaży przeznaczy na wykończenie domu oraz na bieżące i przyszłe potrzeby bytowe rodziny. Nie planuje Pan dokonywania podziału i sprzedaży kolejnych działek. Przy podziale obu działek (nr … i nr …) wydzielenie dróg wewnętrznych było elementem niezbędnym dokonania tego podziału. Działki wydzielone z działki nr … były nieuzbrojone i oznaczone w ewidencji gruntów na moment sprzedaży jako działki rolne. Działki powstałe z podziału działki nr … są nadal nieuzbrojone i nie zamierza Pan podejmować działań w celu ich uzbrojenia, ani też jakichkolwiek innych czynności przed ich sprzedażą. Wszystkie działki sprzedawane były dotychczas bez ogłoszeń w prasie, Internecie lub innych mediach. Chętni do zakupu pojawiali się po uzyskaniu informacji międzysąsiedzkiej. Grunt z działek powstałych w wyniku podziału działki nr … jest wyłączany z upraw rolnych sukcesywnie, w momencie sprzedaży poszczególnych działek. Pozostałe, niesprzedane działki nadal są uprawiane rolniczo. Decyzje o warunkach zabudowy dla działek wydzielonych z działki nr … uzyskał Pan we wrześniu 2011 r., a pierwszej sprzedaży dokonał w lutym 2013 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż działek powstałych z podziału działki rolnej nr …, przekazanej przed przeszło trzydziestoma laty na potrzeby prowadzenia gospodarstwa rolnego, stanowiących majątek prywatny, na których faktycznie prowadził Pan tylko działalność rolniczą, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, działki stanowiące przedmiot sprzedaży są składnikami majątku prywatnego i w żaden sposób nie były i nie są związane z pozarolniczą działalnością gospodarczą, a ich sprzedaż nie następuje w ramach działalności gospodarczej. W żadnym wypadku nie nabył Pan sprzedawanego gruntu z zamiarem jego dalszej odsprzedaży. Powodem sprzedaży jest sytuacja życiowa, a mianowicie ograniczanie rozmiarów prowadzonej działalności rolniczej. Uważa Pan, że sprzedaż przedmiotowych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest bowiem łączne spełnienie dwóch przesłanek - czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i musi być dokonywana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Odwołując się do treści art. l5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdził Pan, że w świetle powołanych przepisów osoba fizyczna dokonująca okazjonalnych transakcji, nie prowadząca regularnej, zorganizowanej, czy też zarejestrowanej działalności gospodarczej, nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Wobec powyższego jeżeli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży, ze swojego majątku prywatnego, gruntu również przeznaczonego pod zabudowę, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a czynność ta jest wykonywana okazjonalnie, to czynność taka nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nawet jeżeli wyprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną przybierze w pewnym okresie charakter częstotliwy, nie może być uznana za działalność handlową powodującą, iż osoba ta staje się profesjonalnie działającym handlowcem i podatnikiem podatku od towarów i usług. Stwierdził Pan, że sprzedaż przedmiotowych działek należy do czynności rozporządzania własnym majątkiem prywatnym i jest działaniem leżącym w sferze prywatnej, nie podlegającym unormowaniom ustawy o podatku od towarów i usług. Zaprezentowana powyżej argumentacja jest zgodna z orzecznictwem sądowoadministracyjnym (wyroki NSA z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt I FSK 1043/08 i z dnia 10 listopada 2011 r. sygn. akt I FSK 168), a także z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wyrok z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-l 61/10). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy. Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powyższe przepisy stanowią odzwierciedlenie przepisu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. . U. UE L 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. W art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy). Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem i działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w 1981 r. otrzymał Pan, w oparciu o umowę przekazania przez rodziców, gospodarstwo rolne składające się z gruntów rolnych oznaczonych numerami geodezyjnymi …, o łącznej powierzchni 10,71 ha. Od tamtej pory zajmuje się Pan tylko prowadzeniem gospodarstwa rolnego. W międzyczasie powiększył wielkość gospodarstwa poprzez dokupienie gruntu. Nigdy nie prowadził Pan pozarolniczej działalności gospodarczej i nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. Działki były wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia działalności rolniczej. Ze względu na stan zdrowia postanowił Pan sukcesywnie ograniczać rozmiary prowadzonego gospodarstwa, by następnie ubiegać się o przyznanie emerytury. W 2009 r. zbył Pan działkę nr … o powierzchni 2,9623 ha, po podziale jej na 9 działek rolnych - działki nie były uzbrojone, nie posiadały decyzji o warunkach zabudowy. Uzyskane ze sprzedaży środki w części przeznaczył na budowę domu jednorodzinnego. W 2012 r., posiadając gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 39,50 ha, postanowił Pan sprzedać, po uprzednim podziale, niezabudowaną działkę nr … o powierzchni 2,2615 ha, wpisaną w rejestrze gruntów jako działka o charakterze rolniczym. Gmina nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ z dniem 31 grudnia 2003 r. stracił on moc obowiązującą. W 2012 r. został dokonany podział tej działki na 9 mniejszych działek, oznaczonych numerami geodezyjnymi …. Dla działek o numerach … wydane zostały decyzje o warunkach zabudowy i są wpisane do rejestru gruntu jako „zurbanizowane tereny niezabudowane”. Na pozostałe 3 działki nie uzyskał Pan decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ przecinają je napowietrzne linie. Działki … i … sprzedane zostały w lutym 2013 r., a działka nr … w marcu 2013 r. (wówczas sprzedane działki zostały wyłączone z upraw rolnych). Wszystkie działki sprzedawane były bez ogłoszeń w prasie, Internecie lub innych mediach. Chętni do zakupu pojawiali się po uzyskaniu informacji międzysąsiedzkiej. Nie planuje Pan dokonywania podziału i sprzedaży kolejnych działek. Przy podziale obu działek (nr … i nr …) wydzielenie dróg wewnętrznych było elementem niezbędnym dokonania tego podziału. Grunt z działek, powstałych w wyniku podziału działki nr …, jest wyłączany z upraw rolnych sukcesywnie, w momencie sprzedaży poszczególnych działek. Pozostałe, niesprzedane działki nadal są uprawiane rolniczo. Decyzje o warunkach zabudowy dla działek wydzielonych z działki nr … uzyskał Pan we wrześniu 2011 r. Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że z tak przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, aby związku z transakcją sprzedaży działek miało dojść do rozporządzania majątkiem prywatnym. Zdaniem tut. organu, w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, iż ww. sprzedaż wypełnia definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym winna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podjęte przez Pana działania - wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, dokonanie zmiany kwalifikacji działek - wskazują na zamiar wykonywania czynności dostawy gruntów w sposób profesjonalny. Podkreślenia wymaga także fakt, iż już w 2009 r. dokonywał Pan sprzedaży działek wydzielonych z nieruchomości nr …. Takie czynności należy określić jako działalność handlowca. Powyższe okoliczności wykluczają możliwość potraktowania sprzedaży gruntów powstałych z podziału działki nr … jako zwykłego zarządu majątkiem osobistym. Tym samym stwierdzić należy - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowoadministracyjne - że dokonana i przyszła sprzedaż gruntów wydzielonych z tej działki stanowiła i będzie stanowić działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w których występował Pan i będzie występował w charakterze podatnika. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.