ITPP2/443-227a/14/AJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2014 r. (data wpływu 21 lutego 2014 r.) uzupełnionym dnia 21 marca 2014 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z zakupem sprzętu sportowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 21 marca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z zakupem sprzętu sportowego. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest parkiem narodowym, który stanowi formę ochrony przyrody zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, z późn. zm.) i jest jednocześnie państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.). Zgodnie z art. 8b ustawy o ochronie przyrody, do zadań parków narodowych należy w szczególności: prowadzenie działań ochronnych w ekosystemach parku narodowego, zmierzających do realizacji następujących celów: zachowania różnorodności biologicznej, zasobów, tworów i składników przyrody nieożywionej i walorów krajobrazowych, przywrócenia właściwego stanu zasobów i składników przyrody oraz odtworzenia zniekształconych siedlisk przyrodniczych, siedlisk roślin, siedlisk zwierząt lub siedlisk grzybów (art. 8 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody), udostępnianie obszaru parku narodowego na zasadach określonych w planie ochrony, o którym mowa w art. 18 ww. ustawy lub zadaniach ochronnych, o których mowa w art. 22 ustawy o ochronie przyrody i w zarządzeniach dyrektora parku narodowego, prowadzenie działań związanych z edukacją przyrodniczą. Dodatkowo, parki narodowe mogą wykonywać działalność gospodarczą na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.). Na podstawie art. 15 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), park narodowy będący państwową osobą prawną jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów wydatki na finansowanie zadań określonych w ustawie, o których mowa w pkt 1 niniejszego wniosku, w tym zadań Służby Parku Narodowego oraz kosztów działalności. Przychodami parku narodowego są: dotacje z budżetu państwa, dotacje oraz pożyczki z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, dotacje oraz pożyczki z Wojewódzkich Funduszy Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wpływy z opłat, o których mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, wpływy z opłat pobieranych w związku działalnością edukacyjną parku narodowego oraz za wstęp do obiektów związanych z tą działalnością, wpływy z tytułu wynajmu pomieszczeń, dzierżawy, najmu lub użytkowania nieruchomości, wpływy ze sprzedaży produktów uzyskiwane w ramach realizacji zadań wynikających z planu ochrony, o którym mowa w art, 18 ustawy o ochronie przyrody lub zadań ochronnych, o których mowa w art. 22 wskazanej powyżej ustawy, wpływy ze sprzedaży materiałów edukacyjnych, informacyjnych i naukowych, wpływy ze sprzedaży składników rzeczowych majątku ruchomego, wpływy wynikające z prowadzenia działalności rolniczej, wpływy z tytułu udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie; wpływy z opłat za udostępnianie informacji o zasobach przyrodniczych, kulturowych i kartograficznych, wpływy z tytułu nawiązek orzeczonych wobec sprawców skazanych za wykroczenia przeciwko środowisku, inne niewymienione przychody wynikające z działalności parku narodowego. Przychodami parku narodowego mogą być: dobrowolne wpłaty, spadki, zapisy i darowizny, świadczenia rzeczowe, wpływy z przedsięwzięć organizowanych na rzecz ochrony przyrody, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej, środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, niepodlegające zwrotowi, inne niż środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej, dotacje z budżetów jednostek samorządu terytorialnego przeznaczone na realizację zadań związanych z ochroną wartości przyrodniczych lub kulturowych regionu (por. art. 8h ust 1 i dalsze ustawy o ochronie przyrody). Środki pozyskane na realizację działań, których zakres, kwalifikowalność i tryb przyznawania określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, zostaną przeznaczone na tworzenie produktu turystycznego oraz promocję walorów turystycznych i kulturowych P. poprzez rozwój turystyki rowerowej, której celem jest podniesienie wiedzy uczestników szkoleń z zakresu walorów przyrodniczych i kulturowych regionu P. oraz umożliwienie społeczności lokalnej bezpłatnego korzystania z zakupionego sprzętu – rowerów. Transze środków przekazywane będą na podstawie „Wniosku beneficjenta o płatność”. Dofinansowanie nie pochodzi ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o której mowa w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336). W związku z realizacją wymienionych działań Park nie osiągnie żadnych przychodów, ponieważ w ramach otrzymanego dofinansowania nie będzie prowadzona sprzedaż. Chociaż część wydatków objęta jest podatkiem od towarów i usług, jednak zakupione towary i usługi nie będą służyły działalności opodatkowanej. W związku z powyższym opisem, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków ponoszonych w związku z realizacją działania 4.1.3 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” w zakresie małych projektów objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, których zakres, kwalifikowalność i tryb przyznawania określa Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz środków budżetu państwa? Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług zawartego w cenie nabywanych towarów i usług związanych z realizacją ww. działania. Stwierdził, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenie kwoty podatku lub zwrot różnicy podatku należnego uzależnione jest od zakresu, w jakim nabywane towary i usługi związane są ze sprzedażą opodatkowaną. Biorąc pod uwagę fakt, że środki pozyskane na realizację ww. działania objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, zostaną przeznaczone na sfinansowanie tzw. kosztów kwalifikowanych, obejmujących promocję oraz szkolenia z zakresu walorów przyrodniczych i kulturowych regionu P., bezpłatne udostępnienie zakupionego sprzętu (rowerów) lokalnej społeczności, Wnioskodawca wskazał, że nie osiągnie przychodów z prowadzonej działalności. Część wydatków niezbędnych do realizacji działań objęta jest podatkiem od towarowi usług, jednak zakupione towary i usługi nie będą służyły działalności opodatkowanej i nie wpłyną na zwiększenie jego przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu. W analogiczny sposób kwestia ta była uregulowana w § 8 ust. 3 i 4 oraz rozdziale 10, wskazanego przez Wnioskodawcę rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336, z późn. zm.), które obowiązywało w okresie od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, który prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług, zakupił w ramach projektu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej sprzęt sportowy - rowery. Celem ich zakupu było podniesienie wiedzy o walorach przyrodniczych i kulturowych p.. Rowery są udostępniane nieodpłatnie Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na to, że zakupione rowery nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wnioskodawcy nie przysługuje również zwrot podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wskazanymi w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2013 r. Końcowo wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, gdyż kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Jednocześnie zauważyć należy, że w kwestii prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z organizacją warsztatów rękodzielniczych dla społeczności lokalnej pn. „O.”, wydano interpretację indywidualną nr ITPP2/443-227b/14/AJ. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.