ITPP2/443-269/12/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2012 r. (data wpływu 5 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 9 maja 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do transakcji zamiany działek - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 marca 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 9 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do transakcji zamiany działek. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny. Nadleśnictwo dokonało, w formie aktu notarialnego zawartego w dniu 18 sierpnia 2011 r., transakcji zamiany gruntów z Gminą G. Gmina przekazała 2 działki, sklasyfikowane jako pastwisko, z przeznaczeniem w studium zagospodarowania przestrzennego do zalesienia. Nadleśnictwo przekazało Gminie 9 działek: dz. 4271/3, sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako R, na której Gmina w latach wcześniejszych dokonała budowy studzienek kanalizacyjnych. Wg informacji Burmistrza G., inwestycja została zakończona w dniu 5 listopada 2004 r., a Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowalnego w I. poinformował o braku sprzeciwu do jej użytkowania. Do chwili zamiany nie przekwalifikowano gruntu; dz. 271/39, sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako R, na której Gmina w latach wcześniejszych dokonała budowy przepompowni ścieków. Wg informacji Burmistrza inwestycja została zakończona w dniu 5 listopada 2004 r., a Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowalnego w I. poinformował o braku sprzeciwu do jej użytkowania. Do chwili zamiany nie przekwalifikowano gruntu; dz. 4125/6, sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako R, do chwili zamiany gruntów bez naniesień; dz. 271/40 i 4271/35, sklasyfikowane jako Dr, na działkach brak naniesień; dz. 4125/14, sklasyfikowana w ewidencji powszechnej jako Dr. Gmina wybudowała ścieżkę rowerową przebiegającą m.in. przez tę działkę. Zakończenie budowy, wg informacji Burmistrza, nastąpiło w październiku 2007 r.; dz. 4124/11 i 4124/13, sklasyfikowane w ewidencji powszechnej jako Dr. Działki zostały objęte inwestycją związaną z przebudową drogi gminnej, polegającą na ułożeniu nawierzchni asfaltowej. Wg informacji Burmistrza prace zostały zakończone w sierpniu 2010 r.; dz. 126/10 sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako Dr., objętą inwestycją związana z przebudową drogi gminnej, przy czym na działce tej nie układano nawierzchni (pobocze). Wg informacji Burmistrza prace zostały zakończone w sierpniu 2010 r., lecz ostatecznie nie dotyczyły przedmiotowej działki. Zgodnie z informacją Burmistrza G. z dnia 21 stycznia 2011 r., działki stanowiące przedmiot zamiany nie są objęte aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy G., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej z dnia 15 marca 2000 r. 15 marca 2000 r., charakterystyka przekazanych działek jest następująca: działki 4271/40 (wg ewidencji powszechnej 271/40), 4271/39 (wg ewidencji powszechnej 271/39) i 4271/35 znajdują się w obszarze rolniczo-osadniczym, oznaczonym symbolem R-O, w granicach zabudowy wsi w strefie ochrony konserwatorskiej typu „A”; działka 4271/3 znajduje się w obszarze rolniczo-osadniczym, oznaczonym symbolem R-O, na terenie istniejącego zainwestowania w strefie ochrony konserwatorskiej typu „A”; działka 126/10 położona jest w obszarze leśnym, oznaczonym symbolem Ls, na terenie lasów ochronnych; działki 4124/11 i 4124/13 znajdują się w jednostce wskazanej do lokalizacji funkcji z zakresu wypoczynku i rekreacji, oznaczonej symbolem G-1, na terenie lasów, działka 4125/6 znajduje się w jednostce mieszkaniowo-usługowej, oznaczonej symbolem C-1, w strefie ochrony konserwatorskiej typu „B”; działka nr 4125/14 znajduje się w jednostce mieszkalnictwa ekstensywnego i działalności usługowej z dopuszczeniem nieuciążliwego rzemiosła, oznaczonej symbolem E-2 Zgodnie z zapisami aktu notarialnego (umowa zamiany) przeznaczenie wszystkich działek wiąże się z realizacją celu publicznego. W związku z dokonaną zamianą gruntów, strony zobowiązane są do naliczenia podatku od towarów i usług wg odpowiedniej stawki, od wartości zamienianych nieruchomości gruntowych, bądź skorzystania z możliwości zwolnienia na podstawie art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle zapisów tego aktu, działki nr 4271/3 i 271/39 są zabudowane, natomiast działki nr 4125/14, 4124/11 i 4124/13 są niezabudowane. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy w związku z faktem, iż działki nr 4271/3 i 271/39 są sklasyfikowane w ewidencji powszechnej jako R, lecz występują na nich naniesienia wykonane kosztem i staraniem Gminy, należy je traktować jako niezabudowany grunt budowlany lub przeznaczony pod zabudowę i naliczyć podatek od towarów i usług? Czy też zgodnie z ewidencją powszechną, która nie jest zgodna ze stanem faktycznym, przyjąć, że jest to grunt rolny, tj. niezabudowany inny niż tereny budowlane i zastosować w tym przypadku zwolnienie? Czy działkę nr 4125/6, sklasyfikowaną jako R, ale z przeznaczeniem na budowę infrastruktury drogowej i budownictwo mieszkaniowe, traktować jako niezabudowany grunt budowlany lub przeznaczony pod zabudowę i naliczyć podatek od towarów i usług? Czy też zgodnie z ewidencją powszechną, która nie jest zgodna ze stanem faktycznym, przyjąć, że jest to grunt rolny, tj. niezabudowany inny niż tereny budowlane i zastosować w tym przypadku zwolnienie? Jak należy traktować grunty na działkach nr 271/40, 4271/35 i 126/10, tj. bez naniesień, oraz 4125/14, 4124/11, 4124/13 z naniesieniami Gminy? Czy naliczyć podatek od towarów i usług, a jeśli tak - w jakiej wysokości? Wszystkie wymienione działki są sklasyfikowane w ewidencji powszechnej jako Dr? Zdaniem Wnioskodawcy, tereny działek nr 4271/3 i 271/39, choć sklasyfikowane jako R, należy uznać za potencjalne tereny budowlane, bo stan faktyczny na to wskazuje. Ponadto przeznaczenie terenów na cele publiczne (w rozumieniu art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami) oraz fakt, iż Gmina niebawem sprostuje lub już sprostowała zapis w ewidencji powszechnej, wskazuje na obowiązek naliczenia podatku wg stawki 23% od wartości tych nieruchomości. Wg Nadleśnictwa, działkę nr 4125/6, sklasyfikowaną jako R, ale przeznaczoną na cele publiczne (budowa infrastruktury drogowej), również należy traktować jako potencjalny teren budowlany i naliczyć podatek wg stawki 23%. Dodało, że pozostałe działki, sklasyfikowane jako Dr, również wymagają naliczenia podatku VAT wg stawki 23%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami - w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Art. 7 ust. 1 ustawy określa, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce zapłaty w pieniądzu pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. W wyniku zamiany każda ze stron wchodzi we władanie nabytym towarem jak właściciel. Na podstawie powyższego można stwierdzić, że na gruncie podatku od towarów i usług umowa zamiany jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów. Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl postanowień art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. I tak, w świetle zapisów art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. W art. 43 ust. 10 ustawy podano, że podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Zgodnie z ust. 11 tego artykułu, oświadczenie, o którym w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. W myśl postanowień art. 43 ust. 1 pkt 10a cyt. wyżej ustawy, zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (ust. 7a ww. artykułu). W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29 ust. 5 ustawy). Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu, jednak w przepisach podatkowych brak jest definicji gruntu przeznaczonego pod zabudowę. Wobec powyższego, w celu określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę, należy się odwołać do przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej. Art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W myśl ust. 2 ww. artykułu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W myśl zapisów art. 21 ust. 1 tej ustawy, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z treści § 67 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) wynika, że użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: użytki rolne, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, grunty zabudowane i zurbanizowane, użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R, nieużytki, oznaczone symbolem - N, grunty pod wodami, tereny różne oznaczone symbolem -Tr. Przepis § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, iż użytki rolne dzielą się na: grunty orne, oznaczone symbolem - R, sady, oznaczone symbolem złożonym z litery "S" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym założony został sad, np. S-R, S-Ł, S-Ps, łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem złożonym z litery "B" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym wzniesione zostały budynki, np. B-R, B-Ł, B-Ps, grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, rowy, oznaczone symbolem - W. W ustępie 2 powołanego paragrafu podano, że grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione dzielą się na: lasy, oznaczone symbolem - Ls, grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem - Lz, lub, w przypadku zadrzewień śródpolnych, zaistniałych na gruntach objętych klasyfikacją gleboznawczą - symbolem złożonym z liter "Lz" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, np. Lz-R, Lz-Ł, Lz-Ps. Na podstawie ust. 3 tegoż paragrafu, grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na: tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B, tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba, inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi, zurbanizowane tereny niezabudowane, oznaczone symbolem - Bp, tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem - Bz, użytki kopalne, oznaczone symbolem - K, tereny komunikacyjne, w tym: drogi, oznaczone symbolem - dr, tereny kolejowe, oznaczone symbolem - Tk, inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem - Ti. Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia (ust. 6 ww. paragrafu). W ww. załączniku podano m.in., iż do zurbanizowanych terenów niezabudowanych zalicza się grunty niezabudowane, przeznaczone w planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, wyłączone z produkcji rolniczej i leśnej. Natomiast tereny komunikacyjne stanowią m.in. drogi. Do użytku gruntowego o nazwie "drogi" zalicza się grunty w granicach pasów drogowych dróg publicznych i dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 958). W szczególności do dróg zalicza się grunty zajęte pod: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe, drogi gminne, drogi w osiedlach mieszkaniowych, drogi dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych oraz do obiektów użyteczności publicznej, place postojowe i manewrowe przy dworcach kolejowych, autobusowych i lotniczych, portach morskich i rzecznych i innych oraz ogólnodostępne dojazdy do ramp wyładowczych i placów składowych Grunty zajęte pod wewnętrzną komunikację gospodarstw rolnych, leśnych oraz poszczególnych nieruchomości nie są drogą w rozumieniu rozporządzenia. Grunty te wlicza się do przyległego do nich użytku gruntowego; W dniu 17 stycznia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w składzie siedmiu sędziów (sygn. akt I FPS 8/10), w którym orzekł m.in., że „w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086), w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.” Z treści złożonego wniosku wynika, że w związku z dokonaną transakcją zamiany gruntów Nadleśnictwo przekazało Gminie 9 działek: dz. 4271/3, sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako R, na której Gmina w latach wcześniejszych dokonała budowy studzienek kanalizacyjnych; dz. 271/39, sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako R, na której Gmina w latach wcześniejszych dokonała budowy przepompowni ścieków; dz. 4125/6, sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako R, do chwili zamiany gruntów bez naniesień; dz. 271/40 i 4271/35, sklasyfikowane jako Dr, na działkach brak naniesień; dz. 4125/14, sklasyfikowana w ewidencji powszechnej jako Dr. Gmina wybudowała ścieżkę rowerową przebiegającą m.in. przez tę działkę. Zakończenie budowy nastąpiło w październiku 2007 r.; dz. 4124/11 i 4124/13, sklasyfikowane w ewidencji powszechnej jako Dr. Działki zostały objęte inwestycją związaną z przebudową drogi gminnej, polegającą na ułożeniu nawierzchni asfaltowej, prace zostały zakończone w sierpniu 2010 r.; dz. 126/10 sklasyfikowaną w ewidencji powszechnej jako Dr., objętą inwestycją związaną z przebudową drogi gminnej, przy czym na działce tej nie układano nawierzchni (pobocze). Prace zostały zakończone w sierpniu 2010 r., lecz ostatecznie nie dotyczyły przedmiotowej działki. Zgodnie z zapisami aktu notarialnego (umowa zamiany) przeznaczenie wszystkich działek wiąże się z realizacją celu publicznego. W świetle zapisów tego aktu, działki nr 4271/3 i 271/39 są zabudowane, natomiast działki nr 4125/14, 4124/11 i 4124/13 są niezabudowane. Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy zgodzić się ze stwierdzeniem Nadleśnictwa, iż zbycie działek gruntu nr 4125/14, 4124/11 i 4124/13, które zgodnie z zawartym aktem notarialnym na dzień zamiany były niezabudowane, a w ewidencji gruntów oznaczone zostały symbolem dr, podlegało opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Stawką podstawową objęta była również sprzedaż działek nr 271/40, 4271/35 oraz 126/10, sklasyfikowanych w ewidencji jako dr, o ile w świetle zapisów aktu notarialnego stanowiły one tereny niezabudowane, przeznaczone pod zabudowę. Skoro - jak Nadleśnictwo wskazało - przy zawieraniu aktu notarialnego działki nr 4271/3 i 271/39 były zabudowane, należy stwierdzić, iż o ile posadowione na nich obiekty (studzienki kanalizacyjne, przepompownia i kolektor ścieków) stanowiły budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), dostawa tych budowli podlegała zwolnieniu od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług. Wynika to z faktu, iż była ona dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 tej ustawy, a z treści wniosku nie wynika, aby Nadleśnictwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do tych obiektów i żeby dokonywało ich ulepszeń. Wobec powyższego, przy uwzględnieniu zapisu art. 29 ust. 5 ustawy, również dostawa ww. gruntów - wbrew stanowisku Nadleśnictwa - podlegała zwolnieniu. Natomiast dostawa działki nr 4125/6, oznaczonej w ewidencji gruntów jako R (grunty orne), była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Z uwagi na powyższe oceniając stanowisko Nadleśnictwa całościowo należało uznać je za nieprawidłowe. Należy również podkreślić, iż analiza przepisów ustawy - Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że obiekty, o których mowa we wniosku, stanowiły budowle w rozumieniu ww. ustawy - Prawo budowlane. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.